Ἤμουν στὸ λεωφορεῖο καὶ δίπλα μου καθόταν μία κυρία. Περνῶντας ἔξω ἀπὸ ἕναν Ἱερὸ Ναὸ ἔκανα τὸ σταυρό μου. Παρακινούμενη ἀπὸ ἐμένα ἔκανε καὶ ἐκείνη κάτι σὰν σταυρό -γρήγορα -γρήγορα- κάτι σὰν ἀνακάτεμα! Τῆς λέω..''αὐτὸν τὸν σταυρὸ ποὺ κάνεις δὲν τὸν φοβᾶται ὁ διάβολος'' ἔτσι ὅπως τὸν κάνεις εἶναι σὰν νὰ κοροϊδεύεις. Θίχτηκε τότε ἐκείνη καὶ μοῦ λέει...''τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε; τὸ ξέρετε πὼς ἐγὼ εἶμαι πολὺ πιστὴ καὶ βοηθάω τὴν ἐκκλησία ὅσο μπορῶ; '' Τῆς ἀπάντησα πὼς δὲν τὸ ἤξερα καὶ συνέχισα ....''Δηλαδὴ ἐκκλησιάζεστε, ἐξομολογείστε,