Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

Μεταστροφές δολοφόνων προς τη Θεία Εξομολόγηση - Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ


Μεταστροφές δολοφόνων προς τη Θεία Εξομολόγηση

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

Ἀναφέρει ὁ ἀείμνηστος Ἱεροκήρυκας και Πνευματικός Ἀρχιμ. Βενέδικτος Πετράκης (+1961):

«Διά τοῦ κηρύγματος καί τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἐξομολογήσεως ακυρώθηκαν τουλάχιστον δέκα προγραμματισμένοι φόνοι!

Ἕνας ἀπ᾽ τούς παραιτηθέντες ἀπ᾽ τά φονικά σχέδιά του, μόλις βγῆκε ἀπ᾽ τήν ἐκκλησία μετά τήν ἐξομολόγησι, ἄρχισε νά λέη σέ αὐτούς πού ἦταν στήν πλατεία: “Τρέξτε ὅλοι στόν Πνευματικό νά σᾶς κάνη ἀνθρώπους!”. Ὁ ἴδιος ὄχι μόνο παρετήθηκε ἀπ᾽ τό φόνο καί συγχώρησε τόν ἐχθρό του, ἀλλά κατώρθωσε καί τόν ἔφερε στήν ἐξομολόγησι.

Σ᾽ ἕνα ἄλλο χωριό μία γερόντισσα, τῆς ὁποίας εἶχαν φονεύση τόν μοναχογιό της, ἀμέσως μόλις μετά τήν ἐξομολόγησι βγῆκε ἀπ᾽ τήν ἐκκλησία, ἔσπευσε στό μαγαζί, πλησίασε τόν φονιά τοῦ παιδιοῦ της καί τόν συγχώρησε. Τόν προέτρεψε μάλιστα νά ἐξομολογηθῆ καί ἐκεῖνος! Ὁ φονεύς βαθύτατα συγκινημένος προσῆλθε μετά δακρύων στό Μυστήριο τῆς Ἱ. Ἐξομολογήσεως!

Σ᾽ ἕνα ἄλλο χωριό τῆς ἴδιας περιοχῆς μετανόησαν καί ἐξομολογήθηκαν καί μερικοί, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἔρθει μέ τήν ἐντολή καί τήν ἀπόφασι νά μέ ἐκτελέσουν...».

Πηγή:

http://orthodoxa-biblia.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

Ο Α. Χ. από την Αθήνα μάς διηγείται την μεταστροφή του από τον Ιουδαϊσμό στην Ορθοδοξία - Μια δημόσια εξομολόγηση


CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Μεταστροφές στην Ορθοδοξία


Ο Α. Χ. από την Αθήνα μάς διηγείται

την μεταστροφή του από τον Ιουδαϊσμό στην Ορθοδοξία

Μια δημόσια εξομολόγηση

Ονομάζομαι Α. Χ. και γεννήθηκα το 1982 στην Αθήνα. Ο πατέρας μου ήταν Ιουδαίος στο θρήσκευμα ενώ η μητέρα μου παρότι ήταν βαπτισμένη Ορθόδοξη Χριστιανή ήταν αδιάφορη προς την Χριστιανική Πίστη. Παντρεύτηκαν στην Συναγωγή της Αθήνας και εκτός από εμένα απέκτησαν και άλλο ένα παιδί.

Μου έκαναν περιτομή όταν ήμουν μικρός όπως σε όλα τα εβραιόπουλα και την τελετή ενηλικίωσης που κάνουν δεκατριών ετών στα αγόρια (δώδεκα στα κορίτσια). Πήγα στο εβραϊκό δημοτικό σχολείο Αθηνών όπου εκτός των άλλων μαθημάτων που γίνονται σε όλα τα ελληνικά σχολεία μαθαίνουν την εβραϊκή γλώσσα, εβραϊκή ιστορία και Παλαιά Διαθήκη. Ξεκινάνε τη μέρα με εβραϊκές προσευχές και τηρούν όλες τις γιορτές του έτους με αργίες ή άλλες εκδηλώσεις και έθιμα. Συχνά πηγαίναμε στη συναγωγή για διάφορες τελετές. Κάθε Παρασκευή γινόταν μια ειδική γιορτή πρίν από το Σάββατο που είναι η ιερή τους ημέρα. Πολλές εκδρομες και ταξίδια που γινόντουσαν είχαν ως κέντρο την εβραϊκη θρησκεία. Επίσης υπάρχουν στην Ελλάδα διάφορες ομάδες νεότητος όπου οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις εδώ ή στο εξωτερικό. Τα καλοκαίρια πηγαίναμε στην εβραϊκή κατασκήνωση στους Πρόποδες του Ολύμπου. Και εκεί ό,τι γινόταν, γινόταν με κέντρο τα έθιμα και τις παραδόσεις της Εβραϊκής θρησκείας και της χώρας της. (Κάθε απόγευμα λένε ακόμα και τον ύμνο του Ισραήλ!).

Αυτά ήταν τα πρώτα θρησκευτικά ερεθίσματα που είχα ενώ προσωπικά δεν με είχε απασχολήσει ποτέ το θέμα της ύπαρξης του Θεού, της Πίστης, ή της ζωής μετά το θάνατο. Θα έλεγα οτι έκανα μια κοσμική ζωή όπως τα περισσότερα παιδιά της εποχής μου, με ότι αυτό συνεπάγεται στο θέμα των αμαρτημάτων. Και ενώ τα χρόνια πέρναγαν σε αυτή την κοσμική ελευθέρια, με διασκεδάσεις αμαρτωλές, ένα τεράστιο ψυχικό κενό δημιουργόταν μέσα μου. Ενώ είχα όλες τις ανέσεις και τις ευκολίες που μπορεί να έχει ένας νέος, ενώ είχα την δυνατοτητα να αναλωθώ σε κάθε είδους αμαρτωλη πράξη και ψευτικη χαρά αυτού του κόσμου έβλεπα οτι κάτι έλειπε… Ένοιωθα ότι τίποτα από όλα αυτά δεν έχει νόημα και αξία ένοιωθα ότι στην ουσία δεν είμαι ευτυχισμένος. Και καθώς ο καιρός και τα χρόνια πέρναγαν το ψυχικό αυτό κενό γινόταν όλο και μεγαλύτερο χωρίς να μπορω να προσδιορίσω τι είναι αυτό που λείπει και που να μπορεί να δώσει πραγματικό νόημα στην ύπαρξή μου.

Δύο είναι τα περιστατικά που συνδέονται με τα γυμνασιακά μου χρόνια και που μέσα από αυτά φαίνεται η πρόνοια του Θεού να με οδηγήσει στην Εκκλησἰα Του.

Ήμουν στη Δευτέρα Γυμνασίου αν θυμάμαι καλά όταν κάποιοι καθηγητές μας αποφάσισαν να φτιάξουμε μια εικόνα των Τριών Ιεραρχών για την εορτή τους. Ανάμεσα στους τόσους μαθητές (κάθε σχολικό έτος είχε εφτά τμήματα των 20 με 30 μαθητών) επέλεξαν εμένα, που δεν ἠμουν καν Χριστιανός ούτε είχα κανένα ιδιαίτερο χάρισμα στη ζωγραφική να κάνω τον Μέγα Βασἰλειο.

Ο Ναὀς των Τριών Ιεραρχών στον κέντρο της Αθήνας ήταν αυτός που πολλά χρόνια αργότερα, θα έμπαινα για πρὠτη φορά συνειδητά στη ζωή μου να εξομολογηθώ τις αμαρτίες μου και να ξεκινήσω την πνευματική μου ζωή με τακτικό εκκλησιασμό. Επίσης η αγιογραφια είναι μια τέχνη που έμαθα καλά με τα χρόνια και εξασκώ τακτικά όποτε έχω χρόνο.

Το δεύτερο περιστατικό έχει να κάνει με την Αγιορείτικη Μονή της Σίμωνος Πέτρας που επισκεφτήκαμε με έναν φίλο μου. Είμασταν τότε δεκατεσσάρων με δεκαπέντε χρονών. Το βράδυ ξαπλώσαμε στο κελί μας να ξεκουραστούμε. Εγώ μόλις έκλεισα τα μάτια μου άρχισα αμέσως να νοιώθω οτι γίνεται σεισμός στο δωμάτιο. Μόλις το είπα στον φίλο μου, μου απάντησε ότι έχει πολλά χρόνια να γίνει σεισμός εδώ και είναι ιδέα μου, καλύτερα να

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018

Μετά από δώδεκα χρόνια, μετά απ᾽ τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια άλλη χώρα


FAITHBOOK - ORTHODOXY

Ορθοδοξία


Μετά από δώδεκα χρόνια,

μετά απ᾽ τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο,

σε μια άλλη χώρα

Σ᾽ ἕνα στρατόπεδο συγκεντρώσεως, κάπου στήν Πολωνία, τό 1945, βρισκόταν ἔγκλειστο ἕνα ἀγόρι 14 ἐτῶν. Ἦταν ψηλός, λεπτός, κι εἶχε ἕνα φωτεινό χαμόγελο. Κάθε μέρα μία κοπελίτσα ἐρχόταν στήν ἐξωτερική πλευρά τοῦ συρματοπλέγματος. Πρόσεξε τό ἀγόρι καί τό ρώτησε ἄν μιλοῦσε Πολωνικά, κι ἐκεῖνος εἶπε ναί. Ἐκείνη τοῦ εἶπε ὅτι ἔδειχνε πεινασμένος, κι ἐκεῖνος συμφώνησε. Τότε ἐκείνη ἔβαλε τό χέρι στήν τσέπη της καί ἔβγαλε καί τοῦ ἔδωσε τό μῆλο της. Αὐτός τήν εὐχαρίστησε, κι ἐκείνη ἔφυγε. Τήν ἄλλη μέρα ἦρθε ἐκείνη πάλι μ᾽ ἔνα μῆλο, πού τοῦ τό ἔδωσε. Κάθε μέρα ἐκείνη περπατοῦσε δίπλα στό συρματόπλεγμα μέ τήν ἐλπίδα νά τόν δῆ, κι ὅταν τόν ἔβλεπε, γεμάτη χαρά τοῦ πρόσφερε ἕνα μῆλο, μέ ἀντάλλαγμα λίγη κουβέντα μαζί του. Μία μέρα ἐκεῖνος τῆς εἶπε νά μήν ξανάρθη ἄλλο, ἐπειδή θά τόν μετέφεραν σέ ἄλλο στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Καθώς ἀπομακρυνόταν, μέ τά δάκρυα νά κυλοῦν ἀπ᾽ τά μάτια του, ἀναρωτιόταν ἄν θά τήν ξανάβλεπε ποτέ του. Ἐκείνη ἡ κοπέλλα ἦταν ἡ μόνη εὐγενική ψυχή πού εἶχε συναντήσει ἀνάμεσα στόν φράκτη. Τά κατάφερε τελικά μέ τά στρατόπεδα, καί ἔφυγε μετανάστης στήν Ἀμερική. Τό 1957 οἱ φίλοι του τοῦ κανόνισαν ἕνα ραντεβού μέ μία κοπέλλα, γιά τήν ὁποία ἐκεῖνος δέν ἤξερε τίποτε. Τήν συνάντησε, καί στή διάρκεια τοῦ δείπνου ἔκαναν συζήτησι γιά τήν Πολωνία καί τό στρατόπεδο. Ἡ κοπέλλα εἶπε ὅτι τήν περίοδο ἐκείνη βρισκόταν στήν Πολωνία, καί ὅτι μιλοῦσε μ᾽ ἕνα ἀγόρι καί καθημερινά τοῦ ἔδινε ἕνα μῆλο. Ἐκεῖνος ρώτησε ἄν τό παιδί ἦταν ψηλό, σκελετωμένο, καί ἄν κάποτε τῆς εἶπε νά μήν ξαναπάη ἐπειδή θά ἔφευγε. Καί ἡ κοπέλλα εἶπε ναί. Ἦταν ἐκείνη ἡ ἴδια, τό νέο κορίτσι πού πήγαινε κάθε μέρα καί τοῦ ἔδινε μήλα. Μετά ἀπό δώδεκα χρόνια, μετά ἀπ᾽ τόν πόλεμο, σέ μία ἄλλη χώρα... συναντήθηκαν καί πάλι. Πόσες εἶναι οἱ πιθανότητες νά συμβῆ κάτι τέτοιο; Τό ἴδιο ἐκεῖνο βράδυ τήν ζήτησε σέ γάμο, καί τῆς εἶπε ὅτι ποτέ πιά δέν θά τήν ἄφηνε νά φύγη. Κι ἀκόμα σήμερα εἶναι ἕνα εὐτυχισμένο ζευγάρι.

Πηγή:

http://orthodoxa-biblia.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Η μεταστροφή μίας Ρωμαιοκαθολικής Ελληνικής οικογένειας στην Ορθοδοξία


ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

Μεταστροφές Ρωμαιοκαθολικών στην Ορθοδοξία


Η μεταστροφή μίας Ρωμαιοκαθολικής Ελληνικής

οικογένειας στην Ορθοδοξία

Με­τά φό­βου Θε­οῦ ἀλ­λά καί μέ θερμή πα­ρά­κλη­ση πρός τόν Θεό νά μέ φω­τί­σει νά ἐκ­φρά­σω σω­στά τό πιό ση­μαν­τι­κό βίω­μά­ μου· τή με­τα­στρο­φή μου στήν Ὀρ­θο­δο­ξία.

Ὁ παπ­πο­ῦς μου, Ἰ­τα­λός στήν κα­τα­γω­γή, ἀ­πό τήν Σι­κε­λί­α καί ἀρ­χι­τέ­κτο­νας στό ἐ­πάγ­γελ­μα βρέ­θη­κε στήν Κων­σταν­τι­νο­ύ­πο­λη. Στά τέ­λη τοῦ 19ου αἰ­ώνα ὁ Σουλ­τά­νος τόν ἔ­στει­λε στή Θεσ­σα­λο­νί­κη γιά νά κτί­σει δη­μό­σια κτή­ρια. Στή Θεσσαλονί­κη, ἡ ὁποία ἀ­νῆ­κε τό­τε στήν Ὀ­θω­μα­νι­κή Αὐ­το­κρα­τορί­α, ἔ­ζη­σε ἕ­ως τό τέ­λος τῆς ζω­ῆς του. Ἕ­να ἀ­πό τά ὀ­κτώ παι­διά του ἦ­ταν ὁ πα­τέ­ρας μου. Κι ἐ­γώ γεν­νή­θη­κα στή Θεσσαλονί­κη, ὅ­που σπο­ύ­δα­σα καί δη­μι­ο­ύρ­γη­σα οἰ­κο­γέ­νεια. Ἀ­πό παι­δί προ­σπα­θοῦ­σα νά ἀν­τα­πο­κρί­νο­μαι στά θρη­σκευ­τι­κά μου κα­θή­κον­τα.

Κα­θώς φοι­τοῦ­σα στό γαλ­λι­κό σχο­λεῖ­ο Δε­λα­σάλ, ἡ κα­τή­χη­ση ἦ­ταν ἀ­πα­ρα­ί­τη­τη, δι­ό­τι τήν ἐ­πι­μέ­λεια τοῦ σχο­λε­ί­ου τήν εἶ­χαν μο­να­χοί Ρωμαιοκα­θο­λι­κοί. Κάποια ἡ­μέ­ρα κα­τέ­φθα­σε ἕ­νας Ρωμαιοκα­θο­λι­κός ἱ­ε­ρέ­ας καί ἔ­κα­νε συ­ζή­τη­ση μέ ἔ­φη­βους Ρωμαιοκα­θο­λι­κο­ύς. Κά­λε­σαν κι ἐ­μέ­να. Κατά τή συ­ζή­τη­ση μέ ρώ­τη­σε ἄν θέ­λω νά γί­νω ἱε­ρέ­ας. Ἀπάντησα ἀρνητικά. Παρό­λο πού μέ συγ­κί­νη­σε ἡ πρό­τα­ση, ἀρ­νή­θη­κα.

Σπο­ύ­δα­σα ἰ­α­τρι­κή στό Πα­νε­πι­στή­μιο Θεσσαλονί­κης καί νυμφεύτηκα Ἑλ­λη­νί­δα ὀρ­θό­δο­ξη. Ἡ ἀ­λή­θεια εἶ­ναι ὅ­τι δέν εἴ­χα­με προ­στρι­βές ἐξαι­τί­ας τῆς δι­α­φο­ρε­τι­κό­τη­τάς μας στό δόγμα.

Με­τά τόν γά­μο βρε­θή­κα­με στήν Ἑλ­βε­τί­α, ὅ­που ἄ­νοι­ξα ἱ­α­τρεῖ­ο. Ἐ­κεῖ ἀ­πο­κτή­σα­με δύ­ο κό­ρες οἱ ὁ­ποῖ­ες βα­πτί­στη­καν Ρωμαιοκα­θο­λι­κές. Συ­νο­λι­κά ζή­σα­με στήν Ἑλ­βε­τί­α ἕν­δε­κα χρό­νια.

Ἀ­πο­τέ­λε­σμα τῆς δι­α­μο­νῆς μας στήν Ἑλ­βε­τί­α ἦ­ταν νά χα­λα­ρώ­σου­με κά­πως στά θρη­σκευ­τι­κά μας κα­θή­κον­τα. Ὁ φι­λε­ύ­σπλα­χνος Θε­ός ὅ­μως μᾶς λυ­πή­θη­κε, μᾶς κά­λε­σε κοντά Του, καί μᾶς ὑ­πεν­θύ­μι­σε ὅ­τι δί­χως ἀ­γώ­να θά με­ί­νου­με ἐκτός νυμφῶνος. Ἀλ­λά πῶς μᾶς κά­λε­σε, ἄς μέ φω­τί­σει ὁ Πανάγαθος, νά σᾶς τό με­τα­φέ­ρω σω­στά στή συ­νέ­χεια.

Ἔπειτα ἀπό ἕν­δε­κα χρό­νια ξε­νι­τειᾶς ἐ­πι­στρέ­ψα­με στήν πα­τρί­δα. Κα­τοι­κία καί ἰ­α­τρεῖ­ο στή

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Εύβοιας (+1991), ο Άγιος Δαυΐδ της Εύβοιας (+1589) και η άθεη κοπέλλα από τον Καναδά


FAITHBOOK - ORTHODOXY

Ορθοδοξία


Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Εύβοιας (+1991), 

ο Άγιος Δαυΐδ της Εύβοιας (+1589) και 

η άθεη κοπέλλα από τον Καναδά

«Ἡ κοπέλλα ἀπ᾽ τόν Καναδᾶ, φυσικός μάλιστα, δέν ἦταν πιστή κοπέλλα, ἦταν μᾶλλον ἄθεη. Πῆγαν νά τόν δοῦν καί τούς λέει ὁ π. Ἰάκωβος Τσαλίκης (+1991):

“Τώρα φεύγω, πάω στό χωριό, δέν ξέρω ἄν θά γυρίσω γρήγορα. Εὔχομαι, ὅμως, ὁ Ἅγιος Δαυΐδ τῆς Εὔβοιας (+1589), πού εἶναι ἐδῶ στό μοναστήρι μας νά σᾶς πληροφορήση ὅτι ὄντως ὑπάρχουν ἅγιοι, ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὑπάρχει ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος νικᾶ τῆς φύσεως τούς νόμους”.

Πῆγε, λοιπόν, ὁ π. Ἰάκωβος στό ντουλάπι, ἐκεῖ πού φυλᾶνε τά λείψανα τοῦ Ἁγίου Δαυΐδ τῆς Εὔβοιας πῆρε ἕνα κομμάτι ἀπ᾽ τά λείψανα, ἀπ᾽ τή λειψανοθήκη, ἔκλεισε τό ντουλάπι κι ἔφυγε. Ὅταν ξεκίνησε νά φύγη, τότε, τό θυμιατό πού ἦταν μέσα στό ντουλάπι κλειστό μέ γυαλιά γύρω-γύρω ἄρχισε νά κινεῖται μόνο του καί νά θυμιάζη μπροστά στά μάτια τῆς μοναχῆς, τῆς κοπέλλας ἀπ᾽ τόν Καναδᾶ καί τοῦ π. Ἰακώβου. Αὐτό ἐξακολούθησε περίπου μισή ὥρα. Τότε ὁ π. Ἰάκωβος, μέ πολλή φυσικότητα, εἶπε:

“Κοίταξε, Μαρία, αὐτό τό θυμίασμα γιά σένα εἶναι. Γιά νά πιστέψης ὅτι ὁ Ἅγιος Δαυΐδ μπορεῖ νά ἐνεργῆ καί ὑπεράνω τῶν νόμων τῆς φύσεως”».

Πηγή:

http://canadaofmyheart.wordpress.com

CANADA OF MY HEART

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Η Αγία Τριάδα τον έσωσε από την αυτοκτονία


CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Μεταστροφές στην Ορθοδοξία


Η Αγία Τριάδα τον έσωσε από την αυτοκτονία

Ἦταν περασμένη ἡ ὥρα τὴν Κυριακὴ τὸ βράδυ ὅταν ὁ ἱερέας τοῦ ναοῦ ἀποφάσισε νὰ τηλεφωνήση στὴν πρεσβυτέρα του στὸ σπίτι γιὰ νὰ τῆς πῆ ὅτι σὲ λίγο θὰ κινήση γιὰ τὸ σπίτι. Ἄφησε τὸ τηλέφωνο νὰ χτυπήση πολλὲς φορές, ἀλλὰ ἐκείνη δὲν ἀπάντησε.

Ὁ ἱερέας παραξενεύτηκε, ἀλλὰ ἀποφάσισε νὰ τακτοποιήση κάποιες τελευταῖες ἐκκρεμότητες προτοῦ ξανατηλεφωνήση. Ὅταν τὸ ἔκανε ὕστερα ἀπὸ λίγα λεπτά, ἐκείνη ἀπάντησε ἀμέσως.

–Γιατί δὲν ἀπάντησες τὴν πρώτη φορά;, τὴ ρώτησε.

–Μὰ δὲν χτύπησε ἄλλη φορά!, τοῦ εἶπε ἐκείνη.

Δὲν ἔδωσαν παραπάνω σημασία στὸ γεγονὸς καὶ ἀσχολήθηκαν μὲ τὰ τρέχοντα θέματα τῆς οἰκογενείας τους.

Τὴν ἑπόμενη μέρα ὁ ἱερέας δέχτηκε ἕνα τηλεφώνημα στὸ ναό.

–Μοῦ τηλεφωνήσατε χθές, ἀκούστηκε μία ἀνδρικὴ φωνὴ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ τηλεφώνου.

–Ἐγώ;, ρώτησε ὁ ἱερέας.

–Ναί, χτύπησε πολλὲς φορές, ἀλλὰ δὲν τὸ σήκωσα, ἀπάντησε ὁ ἄνδρας.

Ἀμέσως ἦρθε στὸ νοῦ τοῦ ἱερέα τὸ περιστατικὸ μὲ τὸ τηλεφώνημα ποὺ ἔκανε στὴν πρεσβυτέρα του.

–Ἄ, ναί!, ἔκανε ὁ ἱερέας. Ἤθελα νὰ τηλεφωνήσω στὴ σύζυγό μου καὶ κατὰ λάθος τηλεφώνησα σὲ σᾶς!

–Δὲν πειράζει, τὸν καθησύχασε ὁ ἄγνωστος. Μόνο θὰ ἤθελα νὰ σᾶς πῶ μὲ δύο λόγια τὴν ἱστορία μου. Χθὲς λοιπὸν εἶχα ἀποφασίσει νὰ δώσω τέλος στὴ ζωή μου. Δὲν ἄντεχα νὰ ὑποφέρω ἄλλο. Εἶχα κουραστῆ. Δὲν ἔχει σημασία τὸ πῶς καὶ τὸ γιατί. Προτοῦ ὅμως τὸ κάνω αὐτὸ εἶχα πεῖ στὸ Θεὸ ὅτι, ἂν δὲν θέλη νὰ αὐτοκτονήσω, νὰ μοῦ στείλη ἕνα σημάδι. Τότε χτύπησε τὸ τηλέφωνο. Κοίταξα τὴν ἀναγνώριση κλήσης καὶ ἔγραφε "Ἁγία Τριάδα". Μόλις τὸ εἶδα, μέσα στὸν πανικό μου καὶ τὴν ἔνταση τῆς κατάστασης ποὺ βίωνα, φοβήθηκα νὰ ἀπαντήσω. Κι ἔτσι τὸ σημάδι ποὺ ζήτησα μοῦ ἦρθε μέσα ἀπὸ τὸ τηλεφώνημά σας!

Ὁ ἱερέας χαμογέλασε καὶ ἀπὸ μέσα του εὐχαρίστησε τὸ Θεὸ γιὰ τοῦτο τὸ δῶρο ζωῆς. Χάρηκε τόσο πολὺ ποὺ ἦταν ἐφημέριος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ τὸ τηλέφωνο τῆς ἐκκλησίας ἦταν καταχωρημένο στὸν τηλεφωνικὸ κατάλογο.

Πηγή:

Περιοδικό Χριστιανική Σπίθα

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018

Αγία Ίτα (St Ita) του Killeedy Ιρλανδίας της Κομητεία Limerick – Πρώτη ιδρύτρια Νηπιαγωγείου στην Ιρλανδία (+570) – 15 Ιανουαρίου


IRELAND OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ιρλανδία


Αγία Ίτα (St Ita) του Killeedy Ιρλανδίας της Κομητεία Limerick

Πρώτη ιδρύτρια Νηπιαγωγείου στην Ιρλανδία (+570)

15 Ιανουαρίου

Η Αγία Ίτα (St Ita) ή όπως ονομάζεται στα Ιρλανδικά Αγία Íte ingen Chinn Fhalad (+570), επίσης γνωστή ως Ida ή Ides, είναι μία Ορθόδοξη Αγία της Ιρλανδίας του 6ου αιώνα, όταν ολόκληρη η Ιρλανδία ήταν Ορθόδοξη και είναι η Πολιούχος Αγίας του Killeedy (Cluain Credhail). Η Αγία Ίτα (St Ita) είναι γνωστή ως η “ανάδοχη μητέρα των Αγίων της Ιρλανδίας”. Το όνομα Ita (“δίψα για αγιότητα”) της έχει δωθεί λόγω της δίψας της για την τήρηση των εντολών του Χριστού, λόγω της δίψας της για την αγιότητα. Η εορτή της είναι στις 15 Ιανουαρίου.

Η Αγία Ίτα (St Ita) επίσης ονομάζεται “Brigid του Munster”, από την μεγάλη Αγία της Ιρλανδίας Αγία Brigid. Η Αγία Ίτα γεννήθηκε το 480 στην Κομητεία Waterford. Ο πατέρας της ήταν ο Cennfoelad ή Confhaola και η μητέρα της ήταν η Necta. Η Αγία Ίτα ακολουθεί το παράδειγμα της Αγίας Brigit. Η γενεαλογία των αγίων πάει τόσο μακριά ώστε να κάνει τη μητέρα της Αγίας Ίτα, Necht, κόρη του Dallbrónach, και ως εκ τούτου, μια αδελφή της μητέρας της Αγίας Brigit.

Η Αγία Ιτα (St Ita) βαφτίστηκε ως Deirdre και μεγάλωσε στo Drum της Κομητείας Waterford της Ιρλανδίας. Η Αγία Ίτα λέγεται ότι ενσάρκωσε τις έξι αρετές της ιρλανδικής γυναικείας φύσης, την σοφία, την αγνότητα, την ομορφιά, την μουσική ικανότητα, την απαλή ομιλία και την ραπτική.

Απόρριψε μια αριστοκρατική έγγγαμη ζωή για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο Θεό. Σε ηλικία δεκαέξι μετακόμισε στο Cluain Credhail δηλαδή στο Killeedy που σημαίνει “Εκκλησία της Αγίας Ίτα” στο Limerick, όπου ίδρυσε μια μικρή κοινότητα Μοναζουσών και διέμενε για το υπόλοιπο της ζωής της, από κοινού με άλλες αφιερωμένη γυναίκες. Η Αγία Ίτα (St Ita) οδηγήθηκε στο Killeedy από τρία ουράνια φώτα. Η πρώτη ήταν στην κορυφή των βουνών Galtee, το δεύτερο στα βουνά Mullaghareirk και το τρίτο στο Cluain Creadhail το οποίο ονομάζεται Killeedy και σήμερα αποτελείται από τα χωριά Ashford και Raheenagh. Η αδελφή της Αγίας Ίτα, η Fiona πήγε στο Killeedy μαζί της και έγινε μέλος της μοναχικής κοινότητάς της.

Όταν η Αγία Ίτα (St Ita) αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Killeedy, ο οπλαρχηγός της πρόσφερε μια μεγάλη επιχορήγηση για αγορά οικοπέδου για την υποστήριξη του μοναστηριού της. Αλλά η Αγία Ίτα δέχτηκε μόνο 4 στρέμματα τα οποία εκείνη τα καλλιεργούσε εντατικά. Η ομάδα της κοινότητας είχε ένα σχολείο για τα μικρά αγόρια, όπου διδάσκονταν την πίστη στο Θεό με την καθαρότητα της καρδιάς, την απλότητα της ζωής με το Θεό και τη γενναιοδωρία με αγάπη. Στους μαθητές της ήταν και ο Άγιος Μπρένταν ο Ταξιδευτής (St Brendan) ο οποίος ήταν κοντά στην Αγία Ίτα από 1 έτους έως 6 ετών. Ο Άγιος Μπρένταν (St Brendan) την επισκέπτόταν μεταξύ των ταξιδιών του και πάντα ζητούσε τις συμβουλές της.

Η Αγία Ίτα ήταν αφιερωμένη στην προσευχή, τη νηστεία, την απλότητα και είχε το χάρισμα της πνευματικής διάκρισης. Ήταν επίσης προικισμένη με το χάρισμα της προφητείας και ήταν περιζήτητη ως πνευματικός καθοδηγητής. Η Αγία Ίτα ήταν επίσης ηγουμένη ενός Διπλού Μοναστηριού, μοναχών και μοναζουσών. Στην αρχαία Ορθόδοξη Κελτική Εκκλησία, όπως και σε κάποιες Μονές στην Αίγυπτο, υπήρχαν πολλά Διπλά Μοναστήρια όπου οι μοναχοί από τις μοναχές έμεναν σε ξεχωριστά κτήρια αλλά είχαν κοινή Θεία Λειτουργία. Στις ημέρες μας υπάρχει το Διπλό Ορθόδοξο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού στο Essex της Αγγλιας το οποίο το ίδρυσε ο σύγχρονος αγιασμένος Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ (+1993).

Η Αγία Ίτα είναι επίσης η δημιουργός ενός ιρλανδικού νανουρίσματος για το Θείο Βρέφος Ιησού. Η Αγία Ίτα (St Ita) πέθανε από καρκίνο. H μία πλευρά της φαγώθηκε επίσης από ένα σκαθάρι το οποίο από την μεγάλη της αγάπη και άσκηση το άφησε στην πλήγή για να τρώει. Όταν πληροφορήθηκε ότι έφτασε η ώρα της κοιμήσεώς της αποχαιρέτησε την μοναχική της κοινότητα και επικαλέστηκε την ευλογία του Ουρανού στούς Κληρικούς και λαϊκούς της περιοχής γύρω από το Kileedy. Η Άγία Ίτα (St Ita) κοιμήθηκε το 570.

Το Μοναστήρι της στο Killeedy καταστράφηκε από τους Vikings εισβολείς τον 9ο αιώνα. Η περιοχή, ωστόσο, παραμένει ένας τόπος προσκυνήματος ως σήμερα.

Σε κοντινή απόσταση υπάρχει ένα Ιερό Πηγάδι της Αγίας Ίτα το οποίο είναι σχεδόν αόρατο σήμερα. Είναι γνωστό εδώ και αιώνες για τη θεραπεία της ευλογιάς στα παιδιά και άλλες ασθένειες. Το Πηγάδι αυτό επίσης ονομάζεται Ιερό Πηγάδι του Αγίου Βερνάρδου (St. Bernard’s Well). Αλλά η τοπική ονομασία του ήταν πάντα Tobar Bhaile Ui MhÈidÌn (My Little Ita’s Well), “Το Πηγάδι της Μικρής Ίτα”, που προέρχεται από το όνομα του τόπου Cill Barra MhÈidÌn (“Church of my little Ita’s Height).

Η Αγία Ίτα (St Ita) ήταν η ανάδοχη μητέρα πολλών Αγίων, μεταξύ των οποίων ο Άγιος Brendan ο Ταξιδευτής, ο Άγιος Mochoemog και ο Άγιος Cummian.

Η Άγία Ίτα είναι η προστάτης του Killeedy της Ιρλανδίας και μαζί με την Αγία Munchin είναι συνπροστάτης του Limerick. Επίσης η Αγία Ίτα είναι καλή μεσίτρια προς το Θεό όσον αφορά την εγκυμοσύνη και τις ασθένεις των ματιών.

Ένα άλλο χωριό στην Κομητεία του Limerick, το Kilmeedy (στα ιρλανδικά Cill m’Ide “Εκκλησία της Ita μου”), έχει δεσμούς με την Αγία επειδή η Αγία Ίτα αρχικά είχε δημιουργήσει και ασκητέψει σε ένα αρχαίο Ορθόδοξο Κελλί-Ναό εδώ στο χωριό Kilmeedy πριν πάει στο Killeedy όπου ίδρυσε το Μοναστήρι της.

Οι δύο περιοχές, το Kilmeedy και το Killeedy, βρίσκονται πολύ κοντά.

Νανούρισμα της Αγίας Ίτα (St Ita)

– Jesukin –

Ο Μικρός Ιησούς
ζει μέσα στο μικρό μου κελλί.
Τι είναι τα πλούτη και οι θησαυροί,
όλα είναι ψέμματα εκτός από τον Μικρό Ιησού.

Ανατρέφεται όπως πρέπει,
προστατεύεται εδώ όχι σαν κάποιος δούλος.
Ο Ιησούς των ουρανών,
ο οποίος βρίσκεται δίπλα στην καρδιά μου κάθε νύχτα.

Ο Ιησούς, ανώτερος από τους Αγγέλους
ανατρέφεται χωρίς να υποκύπτει στη φθορά.
Ανατρέφεται από εμένα στην άγρια έρημο,
ο Ιησούς, ο Υιός της Παρθένου Μητέρας.

Στους Ουρανούς είναι Υψηλός Βασιλέας
υμνήστε Τον, ευλογημένες παρθένες!
Ο Μικρός Ιησούς βρίσκεται μέσα μας.

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

Η δύναμη του Ευαγγελίου - Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία


MULTILINGUAL HOLY BIBLE

Πολύγλωσση Αγία Γραφή - Ορθοδοξία


Η δύναμη του Ευαγγελίου

Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία

Πηγή:

https://paterstefanos.com

ΠΑΤΕΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μία ιστορία παρμένη από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή» για έναν αξιωματικό που συναντά ο προσκυνητής.

Όταν ήμουν νέος υπηρετούσα στο στρατό έξω εις την ύπαιθρο, όχι στα γραφεία. Ήμουν καλός εις την δουλειά μου και οι ανώτεροί μου αξιωματικοί με αγαπούσαν γιατί ήμουν ένας ευσυνείδητος ανθυπολοχαγός. Ήμουν ακόμη νέος όπως και οι φίλοι μου. Δυστυχώς όμως άρχισα να πίνω και σιγά σιγά το πάθος του ποτού γιγάντωνε μέσα μου. Όταν δεν ήμουν κάτω από την επήρεια του οινοπνεύματος ήμουν τακτικός και καλός αξιωματικός, αλλά όταν έπινα εγινόμουν ανίκανος για κάθε τι, για πολλές μέρες κάθε φορά. Με ανέχθηκαν για αρκετόν καιρόν αλλά μία φορά ύστερα από πολύ ποτό, ασέβησα άσχημα εις τον διοικητή μου και ετιμωρήθηκα με φυλάκιση και υποβιβασμό εις την τάξη του στρατιώτου, για τρία χρόνια. Απειλήθηκα με ακόμη βαρύτερη τιμωρία αν εξακολουθούσα να παραδίδωμαι εις το πάθος μου αυτό της μέθης. Παρ’ όλες τις ποινές όμως και τις απειλές δεν ημπορούσα να κυριαρχήσω εις τον ευατό μου και να θεραπευθώ από το καταραμένο πάθος. Επιχειρούσα αλλά κάθε φορά απετύγχανα. Οι ανώτεροι μου απογοητευμένοι από την κατάστασή μου απεφάσισαν να με στείλουν σε σωφρονιστικές φυλακές. Όταν το έμαθα αυτό, το μαυλό μου πήγε να σταματίσει. Ήμουν απορροφημένος σε θλιβερές σκέψεις μέσα στο στρατώνα, όταν ήλθε εκεί ένας μοναχός που έκανε εράνους για μια εκκλησία. Καθένας μας του έδωσε ότι μπορούσε. Έπειτα ο μαναχός αυτός ήλθε κοντά μου και με ερώτησε γιατί ήμουν τόσο θλιμμένος. Του είπα τι μου συνέβαινε και αυτός με συμπάθησε πολύ για τη δυστυχία μου και μου είπε: «Το ίδιο συνέβηκε, κάποτε και με τον αδερφό μου. Τι νομίζεις, όμως, ότι τον εβοήθησε; Ο πνευματικός του του έδωσε ένα Τετραυάγγελο με αυστηρό κανόνα να διαβάζει ένα κεφάλαιο, χωρίς ούτε μιας στιγμής καθυστέρηση, κάθε φορά που θα αισθανόταν την επιθυμία να πιει. Εάν η επιθυμία εξακολουθούσε, έπρεπε να προχωρήσει εις το διάβασμα και άλλου κεφαλαίου και άλλου, μέχρις ότου το πάθος θα αναχαιτιζόταν. Ο αδελφός μου ακολούθησε πιστά την συμβουλή του πνευματικού του και έπειτα από λίγο καιρό κατώρθωσε να απαλλαγεί από το πάθος του ποτού. Πάνε δεκαπέντε περίπου χρόνια από τότε και τα χείλη του δεν άγγιξαν ούτε σταλαγματιά από οποιοδήποτε ποτό. Κάνε το ίδιο, και θα δεις ότι και εσύ θα γλιτώσεις από τη δυστυχία αυτή. Έχω ένα Τετραυάγγελο και θα έλθω επίτηδες πάλι, για να σου το φέρω».

Τον άκουσα με προσοχή και μόλις τελείωσε του είπα: «Πως θα μπορέσουν τα Ευαγγέλιά σου να με βοηθήσουν αφού όλες οι προσπάθειες οι δικές μου και των γιατρών απέτυχαν από του να με σώσουν από το πάθος του ποτού»; Εμίλησα κατ’ αυτόν τον τρόπο γιατί δεν ήξερα τι είναι το Ευαγγέλιο και δεν το είχα ποτέ διαβάσει. «Μην το λες αυτό» μου είπε, ο μοναχός, «σε βεβαιώνω εγώ ότι θα σε βοηθήσει», και την άλλη μέρα μου έφερε το Τετραυάγγελο.

Το άνοιξα, έρριξα μια ματιά μέσα και είπα: «Δεν το παίρνω , γιατί πως θα το χρησιμοποιήσω μη γνωρίζοντας, όπως οι ιερωμένοι, την παλαιοσλαυονική γλώσσα»; Όμως ο μοναχός προχώρησε για να με βεβαιώσει ότι οι λέξεις αυτές καθ’ αυτές του Ευαγγελίου, είναι γεμάτες από θεία χάρη, και έχουν θεία δύναμη, επειδή με αυτές είναι γραμμένο εκείνο που ο ίδιος ο Θεός παρέδωσε και αποκάλυψε εις τους ανθρώπους. «Δεν πειράζει αν εις την αρχήν δεν καταλαβαίνεις καλά, μόνον προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια. Ένας άγιος μοναχός είπε κάποτε: “Εάν συ δεν καταλαβαίνεις τις λέξεις του Ευαγγελίου του Λόγου του Θεού, τα πονηρά πνεύματα καταλαβαίνουν τι διαβάζεις και τρέμουν”. Το πάθος σου για το ποτό είναι οπωσδήποτε σατανική ενέργεια. Θα σου πω και κάτι άλλο. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει, ότι και εις το δωμάτιο όπου φυλάσσεται ένα Ευαγγέλιο τα πνεύματα του σκότους κρατούνται έξω από αυτό με τη δύναμή του, μέσα δε εκεί τρέμουν και το σκέφτονται πολύ να κάνουν κακό».

Έδωσα λίγα χρήματα εις τον μοναχό, δεν θυμάμαι πόσα, και αγόρασα το Τετραυάγγελο, το έβαλα μέσα σ’ ένα μπαούλο με άλλα πράγματα και το εξέχασα εκεί. Σε λίγο μία ταραχή για το πάθος του ποτού άρχισε να με φοβίζει. Μία ακατανίκητη επιθυμία για να πιω μ’ έκανε ώστε, σαν τρελός να σπεύσω να ανοίξω το μπαούλο για να πάρω κάμποσα χρήματα και να τρέξω στο ποτό. Αλλά τα μάτια μου έπεσαν αμέσως στο Τετραυάγγελο και σε μια στιγμή πέρασαν ζωηρά μέσα στο μυαλό μου όλα αυτά που ο μοναχός μου είχε πει. Άνοιξα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω από το πρώτο κεφάλαιο του ευαγγελιστού Ματθαίου. ‘Εφθασα εις το τέλος του κεφαλαίου αυτού χωρίς να καταλάβω ούτε μία λέξη, αλλά θυμήθηκα πως ο μοναχός μου είχε πει: «Μη στεναχωριέσαι αν δεν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις, μόνο προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια». Εμπρός, είπα στον ευατό μου, θα διαβάσω και το δεύτερο κεφάλαιο. Τώρα διαβάζοντας άρχισα κάπως να καταλαβαίνω κάτι.

Έτσι συνέχισα το τρίτο κεφάλαιο και έπειτα ξαφνικά σήμανε το σιωπητήριο του στρατοπέδου. Τώρα πλέον δεν επετρέπετο η έξοδος σε κανένα και έπρεπε όλοι να πάνε για ύπνο. Όταν εξύπνησα το πρωί, μαζί μου ξύπνησε και η ανεκπλήρωτη επιθυμία για να πιω, όμως, ξαφνικά, εσκέφτηκα να διαβάσω ένα ακόμα κεφάλαιο, για να έβλεπα, τέλος πάντων, ποια θα ήταν η αποτελεσματικότητα του Ευαγγελίου. Το εδιάβασα πράγματι, ηρέμισα για λίγο και δεν επήγα να αγοράσω ποτό. Ξαναγιγάντωσε σε λίγο μέσα μου η επιθυμία, αλλά ξαναδιάβασα ακόμα ένα κεφάλαιο και αισθάνθηκα ανακούφιση. Αυτό μου έδωσε θάρρος και έκτοτε κάθε φορά που αισθανόμουν τον πειρασμό του πάθους της μέθης να με κυριεύει, εδιάβαζα ένα κεφάλαιο από εκεί που είχα μείνει και κάθε φορά υπερνικούσα το πάθος.

Το περισσότερο δε, όσο περνούσε ο καιρός, τόσο και η κατάστασή μου καλυτέρευε και όταν πάνω-κάτω ετελείωνα την ανάγνωση των τεσσάρων Ευαγγελίων, τελείωνα και με το πάθος μου, που προχωρούσε ραγδαία προς τα πίσω, κοντεύοντας να ανήκει πια εις το παρελθόν.

Σε λίγο καιρό σιχαινόμουνα το ποτό και είναι είκοσι περίπου χρόνια, αφ’ ότου ούτε μια σταγόνα δεν έβαλα στο στόμα μου.

Όλοι εκπλαγήκανε για την μεταβολή μου αυτή. Τρία χρόνια αργότερα επανήλθα εις τον βαθμό μου, προβιβάστηκα έπειτα και τέλος, ξαναμπήκα εις την σειρά προαγωγής που μου ανήκε, αλλά που την είχα χάσει εξ’ αιτίας του ποτού. Έπειτα παντρεύτηκα, και ζω ευλογημένα με την σύζηγό μου, έχουμε όλα τα καλά και δοξάζουμε τον Θεόν που μας έδωσε άφθονα τα πάντα. Βοηθούμε τους φτωχούς κατά δύναμη και φιλοξενούμε όταν μπορούμε τους προσκυνητές. Έχω και ένα γιο αξιωματικό, πρώτης τάξεως παιδί. Σημείωσε όμως το εξής: Αφ‘ ότου θεραπεύθηκα από το πάθος του ποτού έκανα τάμα να διαβάζω με τη σειρά, ένα ολόκληρο Ευαγγέλιο από τα τέσσερα, κάθε μέρα, κάθε είκοσι τέσσερεις ώρες, ώσπου να κλείσω τα μάτια μου και να φύγω από τον κόσμο αυτό.

Τίποτα εις τον κόσμο δεν μπορεί να με εμποδίσει από του να τηρώ κάθε μέρα το τάξιμό μου αυτό. Όταν είμαι καμιά φορά πολύ κουρασμένος, ξαπλώνω και παρακαλώ τη γυναίκα μου να διαβάζει, ώστε ποτέ να μη χαλάσω τον κανόνα που έχω καθιερώσει. Για ευγνωμοσύνη και δοξολογία προς τον Θεό, το έντυσα αυτό το Τετραυάγγελο με καθαρό ασήμι, και το έχω πάντοτε μαζί μου μέσα εις την απάνω τσέπη του σακακιού μου.