Η χειρότερη στιγμή για τον άθεο είναι όταν είναι πραγματικά ευγνώμων και δεν έχει κανέναν να ευχαριστήσει.
Dante Gabriel Rossetti
<>
«Ἕνας ἀπ᾽ τούς ἀνακριτές ρώτησε τόν Ἅγ. ἱερομάρτυρα Ἀλέξανδρο Μπαλτάγκα τῆς Βεσσαραβίας τῆς Ρουμανίας: "Δεῖξε μου τό Θεό σου!"
Ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε: "Ὅταν μοῦ δείξης ἐσύ τό νοῦ σου, τότε θά σοῦ δείξω τό Θεό μου!"»(ΝΣ, 450).
<>
Ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Στήν εὐτυχία καί στή δυστυχία οἱ ἄνθρωποι μπορεῖ νά θέλουν, μπορεῖ καί νά μή θέλουν νά θυμηθοῦν τό Θεό...
... ἐνῶ στό θάνατο, ἀναγκάζονται νά Τόν θυμηθοῦν».
<>
«Μέσα σ᾽ ἕνα ἐπαρχιακό Γερμανικό τραῖνο, δυό ἄνθρωποι μιλοῦσαν γιά τή ζωή μετά τό θάνατο. Ὁ ἕνας ἀπ᾽ αὐτούς πίστευε μέ βεβαιότητα ὅτι μετά τό θάνατο τελειώνουν τά πάντα. Ὁ ἄλλος ἦταν πιό ἐπιφυλακτικός καί ἐκφραζόταν μέ πιό προσεκτικές ἀντιρρήσεις.
Καθισμένος στό ἴδιο διαμέρισμα τοῦ τραίνου, ἕνας γέροντας χωρικός ἄκουγε τή συζήτησι μέ μεγάλο ἐνδιαφέρον. Τό ρυτιδιασμένο του πρόσωπο ἔδειχνε σημάδια μιᾶς ζωῆς ἐργασίας καί

