Photo


Η έξοδος από την Εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας είναι στο 43ον χλμ., με κατεύθυνση προς Σκάλα Ωρωπού – Μαλακάσα (Εξοδος A5)

Ιερά Μονή Οσίου Ιωάννου Δαμασκηνού, Σαραντάρι Ωρωπού - Επικοινωνία: Email - truthtarget@gmail.com, τηλ. 2108220542, 6978461846

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

Αν ο Θεός σε κάνει να περιμένεις, έχεις πολύ καλή συντροφιά


HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη - Ορθοδοξία


Ὁ Ἰωσήφ περίμενε 13 χρόνια.

Ὁ Δαυΐδ περίμενε 15 χρόνια.

Ὁ Άβραάμ περίμενε 25 χρόνια.

Ὁ Μωυσής περίμενε 40 χρόνια.

Ὁ Χριστός περίμενε 30 χρόνια.

Ἄν ὁ Θεός σέ κάνη νά περιμένης, ἔχεις πολύ καλή συντροφιά!

Αὐτό πού γίνεσαι ἐνώ περιμένεις εἶναι ἴσως ἐξίσου σημαντικό μέ αὐτό πού περιμένεις.

Καί νά θυμάσαι ὅτι τό timing τοῦ Θεοῦ εἶναι τέλειο.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο - Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης (+2019)


SAINTS OF MY HEART 

Ορθόδοξος Συναξαριστής Κελτών Αγίων και Πάντων των Αγίων


Δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο

Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης (+2019):

"Εσύ που είσαι στο Μοναστήρι, όταν πλησιάσεις τον αδελφό σου, εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάσεις τον ή την σύζυγό σου, εσύ που είσαι πατέρας, μητέρα, όταν πλησιάσεις το παιδί σου… ό,τι θα του πεις, ό,τι σκέφτεσαι να του πεις, πες το, αφού πρώτα του πεις δυο κουβέντες που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, μια ανάσα. Να τον κάνεις να πεί, ανακουφίσθηκα, χάρηκα! Να κάνετε τους άλλους να σας καμαρώνουν, να σας αγαπούν , να χοροπηδούν από τη χαρά τους, όταν σας συναντούν. Διότι όλοι οι άνθρωποι στην ζωή τους, στο σπίτι τους, στο σώμα τους και στην ψυχή τους έχουν πόνο, αρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, και ο καθένας κρύβει τον πόνο μέσα στο πουγγί του το κρυφό, μέσα στην καρδιά του, στο σπίτι του, για να μην το ξέρουν οι άλλοι. Έτσι εγώ δεν ξέρω τι πόνο έχεις εσύ και εσύ δεν ξέρεις τι πόνο έχω εγώ. Μπορεί να γελώ και να φωνάζω, να παίζω, αλλά κατά βάθος πονώ, και γελώ και φωνάζω, για να σκεπάσω την λύπη μου. Γι’ αυτό δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο".

Πηγή:

http://www.diakonima.gr/2014/12/01/γέρων-αιμιλιανός-σιμωνοπετρίτης-δώσ/

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Αλήθειες Ζωής - Διαχρονικό Ημερολόγιο, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Σταμάτα 2019


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ


Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, 

Αλήθειες Ζωής - Διαχρονικό Ημερολόγιο, 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846), 

Σταμάτα 2019

Αποσπάσματα από το βιβλίο:

1. «Ὅσο ὁ στρατιώτης εἶναι ἔξω ἀπ᾽ τή μάχη, εἶναι σῶος καί ἀπείραχτος· ἀλλά ἄς μπῆ στή μάχη καί ἄς ἀκολουθήση τόν ἀρχηγό του, καί τότε θά ἀρχίσουν ἀμέσως οἱ σφαῖρες νά βουΐζουν τριγύρω του. Μερικοί περνᾶτε τίς ἡμέρες σας ἀνενόχλητοι, γιατί δέν ὑπάρχει λόγος νά σπαταλᾶ ὁ διάβολος τίς σφαῖρες του ἐναντίον σας· δέν τοῦ κάνετε κανένα κακό· ἀλλά μόλις ἀρχίσετε νά ξυπνᾶτε καί νά ἐργάζεσθε πραγματικά γιά τό Θεό, ὁ διάβολος θά δημιουργήση χίλια-δυό κακά γιά νά σᾶς ἐνοχλήση ἤ θά ἔλθη αὐτός ὁ ἴδιος νά σᾶς παρακολουθήση»(ΨΤ, 368). 

2. «Πρέπει νά εἶστε ἕνας θεϊκός ἀγγειοπλάστης. Ἐάν ὁ ἀγγειοπλάστης φοβᾶται νά πιάση τόν πηλό, τότε ὁ πηλός θά παραμείνη πάντα πηλός, καί ὁ ἀγγειοπλάστης δέν θά εἶναι σέ θέσι νά προσφέρη τίποτε στόν κόσμο. Ἀλλά ἄν ὁ ἀγγειοπλάστης δέν φοβᾶται, μπορεῖ νά μεταμορφώση τόν πηλό σέ κάτι ὄμορφο καί χρήσιμο. Εἶναι ἐπιτακτικό σας καθῆκον νά μεταμορφώσετε τίς μή θεϊκές σκέψεις»(C, 40).

3. Ἀναφέρει ὁ Παντελῆς Καλαϊτζίδης: «Ὁ διάσημος Ἀλβανός συγγραφέας Ismail Kadare, στό βιβλίο του Ρrintemps Albanais (Παρίσι, Fayard, 1991), ἐξηγεῖ τό πῶς ἡ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου καί ὁ μαρξισμός προσέκρουσαν στήν Ἀλβανία σ᾽ ἕνα ἀπρόβλεπτο ἐμπόδιο: στό τελετουργικό τοῦ θανάτου καί στήν ἀντοχή τῶν παραδοσιακῶν ἐπικήδειων ἐθίμων. Ἐνῶ ἡ κωμική κατάληξι τῆς ἀπόπειρας νά ἀντικατασταθῆ ὁ ἱερέας ἤ ὁ χότζας ἀπό ἕνα ἐκπρόσωπο τοῦ κόμματος, πού κατά τήν ἐκφορά, ἀντί γιά προσευχές, ἐκφωνοῦσε λόγο γιά τήν ἀφοσίωσι τοῦ νεκροῦ στό κόμμα, τή συμβολή του στήν πραγματοποίησι τοῦ πενταετοῦς πλάνου κλπ., φωτίζει τή συνέχεια τοῦ ἀποσπάσματος τοῦ Kadare: “Οἱ σταλινικοί γρήγορα κατάλαβαν ὅτι τό νά παραμορφώσης τό θάνατο ἦταν πολύ πιό δύσκολο ἀπ᾽ τό νά παραμορφώσης τή ζωή. Τά τελετουργικά του ἦταν ἀδύνατο νά ἁλωθοῦν. Ἡ σταλινική ἔφοδος πού εἶχε καταστρέψει τήν ἀτομική ἰδιοκτησία, τήν ἀνθρώπινη ζεστασιά, τό γάμο καί τή δικαιοσύνη, ὑποχωροῦσε μπροστά τους. Οἱ ἄνθρωποι κατάλαβαν τότε τί κολοσσιαῖο πλοῦτο ἀντιπροσώπευαν αὐτά τά πανάρχαια τελετουργικά... Ἦταν ἐκεῖ, στό ἀμυδρό φῶς τῶν κεριῶν, πού ἀναφάνηκε ἡ πρώτη διέξοδος. Ἦταν ἐκεῖ πού ὁ σοσιαλιστικός ὀπτιμισμός ἀνακόπηκε, πού τά συνθήματα τῶν κομματικῶν συνεδρίων γελοιοποιήθηκαν, πού τό μίσος καί ἡ πάλη τῶν τάξεων κατευνάσθηκαν, πού στή θέσι τους ἄρχισε νά ἀνθίζη καί πάλι ἡ φιλοσοφία τῆς ζωῆς καί τῆς συγχωρήσεως. Ἀλλά συνέβη καί κάτι ἄλλο ἐξαιρετικό: ξανάρχιζε ὁ κόσμος νά μιλᾶ φυσιολογικά... Ξαναπρόφερε φράσεις πανάρχαιες: ῾Ἔτσι τό θέλησε ὁ Θεός..., τό μνῆμα θά εἶναι ἡ τελευταία κατοικία γιά ὅλους μας..., ὁ μακαρίτης...᾽ κλπ.. Στή συνέχεια, κατ᾽ ἀπομίμησι τοῦ προφορικοῦ λόγου, ὅλα ἄρχισαν νά ξαναγίνωνται φυσιολογικά... Τά χιλιάδες κεριά πού φώτισαν τά δύο μεγάλα κοιμητήρια τῆς πρωτεύουσας ἀπεικόνισαν μέ τόν πλέον θεαματικό τρόπο αὐτή τήν ἐξέλιξι. Ἔτσι, ἀπό συγκέντρωσι σέ συγκέντρωσι, στό κόμμα ἀναρωτιοῦνταν: τί νά κάνουμε μέ τά κοιμητήρια; Νά σταλοῦν οἱ κομμουνιστές νά σβήσουν τά κεριά; Νά σταλῆ ἡ ἀστυνομία, οἱ μεταλλωρύχοι;”.
Τό ἀπόσπασμα τοῦ Kadare κλείνει μέ τήν παράδοξη διαπίστωσι ὅτι, τελικά, ὁ θάνατος καί τά πανάρχαια τελετουργικά του ἔσπευσαν σέ βοήθεια τῆς ζωῆς!»(στό περ. Θθ, Ἀπ 1999, 95).

4. «Ὁ P. Lumumba τοῦ Congo κάνει τότε τήν κίνησι mat. Γιά νά ἔχη τουλάχιστον στή διάθεσί του ἕνα δικό του ἐθνικό στρατό, καθαιρεῖ καί διώχνει ὅλους τούς λευκούς ἀξιωματικούς. Μέ τό σύνθημα τοῦ ἐξαφρικανισμοῦ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, παίρνει ἕνα μαῦρο ἀπόλυτα ἀφοσιωμένο σέ αὐτόν, τό λοχία Joseph Mobutu, καί τόν κάνει στρατηγό καί ἀρχηγό τοῦ ἐπιτελείου! Πρόκειται γιά σκανδαλώδη εὔνοια σέ ἕναν ἀσήμαντο ἀνθρωπάκο, ἀλλά ὁ Lumumba εἶναι ἀνένδοτος. Θέλει νά ἔχη καλυμμένα τά νῶτα του, θέλει στήν κορυφή τοῦ στρατεύματος ἕναν ἄνθρωπο πού μισεῖ θανάσιμα τούς λευκούς καί πού βλέπει τόν ἴδιο σάν Θεό.
Ὁ διορισμός ἔγινε στίς 30 Ἰουνίου τοῦ 1960. Τήν Τρίτη 17 Ἰανουαρίου 1961, ἑπτά μῆνες ἀργότερα, ὁ Patrice Lumumba, ἐκλεγμένος πρόεδρος τοῦ Congo, ἥρωας τῆς ἀνεξαρτησίας, σέρνεται δεμένος καί ἄγρια βασανισμένος μέσα στή ζούγκλα, δίπλα σέ μιά φωλιά τερμιτῶν, κοντά στό ἀεροδρόμιο τῆς Katanga. Ἕνας Βέλγος μισθοφόρος τοῦ καρφώνει στήν καρδιά μιά ξιφολόγχη “Μade in Βelgium”. Λίγες ὧρες ἀργότερα, ὁ Joseph Mobutu ἀνακηρύσσεται δικτάτορας τῆς χώρας. Τό πραξικόπημα πού διοργάνωσε σέ συνεργασία μέ τή CΙΑ, τούς Βέλγους ἀλεξιπτωτιστές καί δύο χιλιάδες λευκούς μισθοφόρους τούς ὁποίους ὁ ἴδιος στρατολόγησε ἐναντίον αὐτοῦ πού τόν πῆρε ἀπό λοχία καί τόν ἔκανε ἀρχηγό τοῦ ἐπιτελείου εἶχε ἀπόλυτη ἐπιτυχία»(ΔΚ, 42).
Ἀχαριστία.

5. «—Λένε πώς ὁ Ἅγιος στήν προσευχή
κρατᾶ τήν ἐπαφή συνεχῆ
μέ τό Θεό του.
—Γιατί Τόν νοιώθει, ἀκριβῶς,
νά ἔχη σηκωμένο διαρκῶς
τ᾽ ἀκουστικό Του»(ΟΠ, 77).

6. «Ἕνας γιατρός χειρουργείου, στήν πρώτη γραμμή τοῦ μετώπου, ὅταν μπῆ στό θάλαμο κοιτάζει ποιοί εἶναι νεκροί. Δέν ἀσχολεῖται μέ αὐτούς. Εἶναι ἀνώφελο. Κοιτάζει ποιοί εἶναι ζωντανοί. Αὐτοί μποροῦν νά περιμένουν. Εἶναι καί οἱ ἑτοιμοθάνατοι. Σέ λίγο, ἄν ἀφεθοῦν στήν κατάστασί τους, θά εἶναι νεκροί. Μέ αὐτούς ἀσχολεῖται»(ΧΦ).
Τό ἴδιο καί ὁ διάβολος.

7. «Ὁ Θεός δέν μᾶς δίνει ἐξηγήσεις γιά τό κακό, ἀλλά δύναμι γιά νά τό ἀντιμετωπίσουμε καί ἰσχύ γιά νά τό ὑπερνικήσουμε. Καί πάλι, αὐτή ἡ νίκη δέν ἔγκειται στήν ἱκανότητα νά κατανοήσουμε καί νά ἐξηγήσουμε τό κακό, ἀλλά στήν ἱκανότητα νά τό ἀντιμετωπίσουμε μέ ὅλη τή δύναμι τῆς πίστεως, μέ ὅλη τή δύναμι τῆς ἐλπίδος, μέ ὅλη τή δύναμι τῆς ἀγάπης. Γιατί μέ τήν πίστι, τήν ἐλπίδα καί τήν ἀγάπη ξεπερνιοῦνται οἱ πειρασμοί, αὐτά συνιστοῦν τήν ἀπάντησι στόν πειρασμό, τή νίκη ἐπί τῶν πειρασμῶν καί συνεπῶς τή νίκη ἐπί τοῦ πονηροῦ»(AS, 53).

8. Ἡ Δήμητρα Κόντου, 30 χρόνια περίπου μέ μυασθένεια, ἀναφέρει: «Πάντα ὑπῆρχε ἡ πολλή φτώχεια! Ὅταν θά πήγαινα στήν ἐκκλησία ἔπρεπε νά χρησιμοποιήσω ταξί, διότι δέν μποροῦσα μέ ἄλλο τρόπο. Ἔτσι ζητοῦσα ἀπό τό Θεό νά μοῦ στείλη χρήματα γιά τό ταξί. Μέ πολλή συγκίνησι ὁμολογῶ, ὅτι κάθε Σάββατο ἐρχόταν ἄνθρωπος καί μοῦ ἄφηνε τά χρήματα, τά ὁποῖα χρειαζόμουν· 50 δρχ. ἦταν τότε τό ταξί. Ποτέ δέν εἶχα χάσει τήν Ἐκκλησία γι᾽ αὐτό τό λόγο»(ΓΚ, 20).
Καί οἱ περισσότεροι Χριστιανοί κοιμοῦνται τήν Κυριακή τό πρωΐ ἤ πᾶνε ἐκδρομή ἤ γυμνάζονται.

9. Ὁ Ρierre Vachet, καθηγ. Γενικῆς Ἰατρικῆς Παρισίων, ἀναφέρει: «Ὁ στρατηγός de Gaulle στόν τρίτο τόμο τῶν Ἀναμνήσεων ἀπ᾽ τόν Πόλεμο ἄφησε αὐτό τό ἀπόσπασμα, μιά σελίδα γεμάτη ἀπό φιλοσοφικούς στοχασμούς, συγκινητική ποίησι καί ἀκτινοβόλα ἔμπνευσι.
“... Μέσα στό παρκάκι —τό ἔχω γυρίσει δεκαπέντε χιλιάδες φορές— τά δένδρα, ξεγυμνωμένα ἀπ᾽ τό κρύο, δέν ξεχνοῦν νά ξαναπρασινίσουν καί τά λουλούδια τά ὁποῖα φύτεψε ἡ γυναῖκα μου ξαναγεννιοῦνται μετά ἀπ᾽ τό χειμωνιάτικο θάνατό τους. Τά σπίτια τοῦ χωριοῦ εἶναι σκοτεινά. Ἀπό μέσα τους ὅμως βγαίνουν γελαστά ἀγόρια καί κορίτσια. Ὅταν πηγαίνω περίπατο στά γειτονικά δάση, ἡ σκοτεινιά τους μέ γεμίζει νοσταλγία. Μά ξαφνικά, τό κελάηδημα ἑνός πουλιοῦ, οἱ ἀκτίνες τοῦ ἡλίου πού τρυποῦν τό πυκνό φύλλωμα, τό ξάφνιασμα ἑνός λαγοῦ μέ ξαναφέρνουν στή ζωή καί μοῦ θυμίζουν πώς ἡ ζωή, ἀπό τότε πού ἐμφανίσθηκε, δίνει μιά μάχη πάντα κερδοφόρα. Νοιώθω νά γεμίζω ἀπό μιά μυστική ἀγαλλίασι...
Ὅσο γερνῶ, ἡ Φύσι μοῦ γίνεται πιό οἰκεία. Κάθε χρόνο, καί στίς τέσσερεις ἐποχές, πού ἡ καθεμιά τους εἶναι κι ἕνα μάθημα, ἡ φρονιμάδα τῆς φύσεως μέ παρηγορεῖ.
Τήν ἄνοιξι μοῦ τραγουδᾶ: ῾Ὅ,τι κι ἄν συνέβη κάποτε, ἐγώ βρίσκομαι στήν ἀρχή. Ὅλα εἶναι φωτεινά, παρά τίς συννεφιές. Ὅλα νέα, ἀκόμα καί τά αἰωνόβια δένδρα. Ὅλα ὄμορφα, ἀκόμα καί τά χωράφια τά γεμάτα ζιζάνια. Ἡ ἀγάπη γεννᾶ μέσα μου τόσο ἀκτινοβόλες βεβαιότητες πού δέν θά σταματήσουν ποτέ!᾽.
Τό καλοκαίρι μοῦ διακηρύσσει: ῾Τί δόξα ἡ γονιμότητά μου! Μέ μεγάλη προσπάθεια βγαίνει ἀπό μέσα μου ἡ τροφή ὅλων τῶν πλασμάτων.
Ἡ κάθε ζωή ἐξαρτᾶται ἀπ᾽ τή ζεστασιά μου. Αὐτοί οἱ σπόροι, αὐτοί οἱ καρποί, αὐτά τά κοπάδια πού ἀπολαμβάνουν τώρα τόν ἥλιο, εἶναι μιά ἐπιτυχία πού ποτέ δέν θά καταστραφῆ. Τό μέλλον μοῦ ἀνήκει!᾽.
Τό φθινόπωρο ἀναστενάζει: ῾Ὁ στόχος μου πλησιάζει στήν ἐπιτυχία του. Ἔδωσα τά λουλούδια μου, τούς σπόρους μου, τούς καρπούς μου. Τώρα ξανασυγκεντρώνω τίς δυνάμεις μου. Βλέπεις τί ὄμορφο εἶμαι ἀκόμα. Τό φόρεμά μου εἶναι ὁλόχρυσο κάτω ἀπ᾽ τό ἐκθαμβωτικό μου φῶς! Ἀλλοίμονο, οἱ ἄνεμοι καί τά χιόνια γρήγορα θά σκορπίσουν τά στολίδια μου. Ἀλλά μιά μέρα, στό μαδημένο σῶμα μου θά ξανανθίση ἡ νιότη μου!᾽. 
Τό χειμῶνα ἡ κτίσι βαριαναστενάζει: ῾Νά ᾽μαι στεῖρα καί παγωμένη. Πόσα φυτά, ζῶα, πουλιά, τά ὁποῖα γέννησα κι ἀγάπησα, δέν κείτονται νεκρά στό στῆθος μου, πού δέν μπορεῖ πιά νά τά θρέψη, οὔτε νά τά ζεστάνη. Αὐτή εἶναι λοιπόν ἡ μοῖρα; Θά θριαμβεύση γιά πάντα ὁ θάνατος; Ὄχι! Ἤδη κάτω ἀπ᾽ τό ἀκίνητο ἔδαφός μου, μιά μυστική δουλειά ὁλοκληρώνεται. Ἀκίνητη στά βάθη τοῦ σκότους, νοιώθω τόν ὑπέροχο γυρισμό τοῦ φωτός καί τῆς ζωῆς᾽.
Γριά γῆ, φαγωμένη ἀπ᾽ τούς αἰῶνες, κτυπημένη ἀπό βροχές καί καταιγίδες, ἐξαντλημένη ἀπ᾽ τούς θερισμούς, ἀλλά ἕτοιμη, αἰώνια, νά ἑτοιμάσης ὅ,τι χρειάζεται γιά τή συνέχισι τῆς ζωῆς!”»(V, 181).
Ὁ Θεός κρυμμένος στή φύσι.

10. «Δέν ἦταν ξύλου βάρος, τοῦτο τό φορτίο
πού ἔγερνε τούς ὤμους Του.
Ἦταν τό βάρος τῆς κακίας μου.
Τό βάρος τῆς ψευτιᾶς σου.
Τῆς ὑποκρισίας του τό βάρος.
Δέν ἦταν τό βάρος ἑνός σταυροῦ,
ἦταν τό βάρος πολλῶν σταυρῶν,
χιλιάδων σταυρῶν...
ἀόρατων σταυρῶν, ἀόρατων...
Ὅσο ἀόρατη καί μυστική,
εἶναι τίς περισσότερες φορές
ἡ ἁμαρτία... ἡ ἁμαρτία μας»(ΒΦ, 36).

Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ο Χριστός στον Κόσμο, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Σταμάτα 2019


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ


Νέο βιβλίο: 

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ο Χριστός στον Κόσμο, 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846), 

Σταμάτα 2019

Αποσπάσματα από το βιβλίο:

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ὁ μακαριστός Μητρ. Κισάμου καί Σελίνου κ. Εἰρηναῖος Γαλανάκης ἐπισημαίνει: «Οἱ μαστόροι πού κτίζουν ἕνα σπίτι παίρνουνε πρῶτα τίς καλές καί “προσωπάτες” πέτρες καί προχωροῦν τό κτίριο. Μά ξαφνικά ἕνα μεγάλο κοτρώνι πρέπει κι αὐτό νά κτισθῆ. Το δοκιμάζουν ἀπό δῶ, τό γυρίζουν ἀπ᾽ ἐκεῖ καί στό τέλος γιατί δέν μποροῦν νά τό κτίσουν πάνω στό κτίριο τό βάζουν θεμέλιο καί στήριγμα στίς βάσεις του. Μά ἔτσι κάνουμε κι ἐμεῖς μέ Σένα, Χριστέ μου, μέσα στή ζωή καί στήν Ἱστορία μας. Σέ ἀρνιούμασθε τή μία ἐποχή. Σέ ἀποκρούουμε τήν ἄλλη. Σέ παραπετοῦμε καί Σέ ἀποδοκιμάζουμε, ὥσπου νά ἐξαντλήσουμε ὅλη μας τή μωρία καί κουρασμένοι ἀπ᾽ τά σφάλματά μας νά ἔρθουμε νά Σέ ζητήσουμε γιά νά κτίσουμε πάνω Σου, ὄχι μόνο τήν αἰωνιότητα καί τή σωτηρία μας, ἀλλά κι αὐτή τήν ἐπίγεια στιγμή καί χαρά μας. Δέν ξέρουμε καλά πότε θά ᾽ρθη τούτη ἡ μεγάλη ὥρα καί δέν ξέρουμε ἀκόμη πόσες καρδιές θά προσευχηθοῦν καί θά σταυρωθοῦν γιά τόν ἐρχομό της. Ξέρουμε μόνο πώς θά ᾽ρθη τούτη ἡ μεγάλη Νίκη Σου»(ΚΛ, 50).

* * *

HORS-D’OEUVRE

«Ἕνας φοιτητής ἐξετάζεται προφορικά ἀπό τόν καθηγητή ἱστορίας:
—Πές μου, ποιός ἦταν ὁ νικητής τῆς μάχης τῶν Πυραμίδων;
Ὁ σπουδαστής ὅμως μένει βουβός καί ὁ καθηγητής συνεχίζει:
—Γιά νά σέ βοηθήσω, σοῦ λέω ὅτι ἦταν κάποιος στρατηγός ἀπό τήν Κορσική πού ἔγινε καί αὐτοκράτορας τῶν Γάλλων.
Ὁ φοιτητής ἐξακολουθεῖ νά μένη βουβός.
—Ναπολέων Βοναπάρτης!, φωνάζει ὁ καθηγητής ἔξαλλος.
Ὁ φοιτητής ἀρχίζει νά ἀπομακρύνεται.
—Ποῦ πηγαίνεις, παιδί μου;, τόν ρωτάει ὁ καθηγητής.
Καί ὁ φοιτητής: 
—Συγγνώμη, ἀλλά νόμιζα ὅτι φωνάξατε τόν ἑπόμενο»(Α, 22). Δυστυχῶς ἡ κοινωνία μας σήμερα κοντεύει νά φθάση νά μή γνωρίζη ποιός εἶναι ὁ Χριστός!

• Ὁ Ἅγ. Αὐγουστίνος ζωγραφίζει εὔστοχα τούς σημερινούς κακόπιστους «ἐρευνητές» τοῦ Χριστοῦ: ἄλλα ἀντ᾽ ἄλλων χωρία χρησιμοποιοῦν· καί τό ἀποτέλεσμα; Τραγέλαφος!: «Σάν ἕνας ἄνθρωπος, πού ἀγνοεῖ τελείως τήν πανοπλία καί τά διάφορα μέρη της, ζητοῦσε νά προστατεύση τό κεφάλι του μέ τίς περικνημίδες καί νά προφυλάξη μέ τήν περικεφαλαία τά πόδια του, καί πού θά στενοχωριόταν, γιά τό ὅτι οὔτε οἱ περικνημίδες προσαρμόζονται στό κεφάλι του οὔτε ἡ περικεφαλαία στά πόδια του»(ΑΑ, 51).

• Διαβάζουμε: «Ἕνας κατηγορούμενος δικαζόταν γιά φόνο. Ὑπῆρχαν ἰσχυρά στοιχεῖα πού ἀποδείκνυαν τήν ἐνοχή του, ἀλλά δέν ὑπῆρχε πτῶμα. Στό τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του, ὁ συνήγορος τῆς ὑπερασπίσεως κατέφυγε σ’ ἕνα κόλπο.

—Κυρίες καί κύριοι ἔνορκοι, εἶπε. Σᾶς ἔχω μιά ἔκπληξι —μέσα σ’ ἕνα λεπτό, τό ἄτομο πού θεωρεῖται νεκρό θά μπῆ σ’ αὐτήν ἐδῶ τήν αἴθουσα τοῦ δικαστηρίου.
Κοίταξε πρός τήν πόρτα τῆς αἴθουσας. Οἱ ἔνορκοι, ἔμειναν ἄναυδοι καί ὅλοι τους στράφηκαν νά κοιτάξουν μέ ἀνυπομονησία. Πέρασε ἕνα λεπτό. Δέν συνέβη τίποτε. Τελικά ὁ δικηγόρος εἶπε:
—Ἡ ἀλήθεια εἶναι πώς ἡ εἴσοδος τοῦ νεκροῦ στήν αἴθουσα ἦταν δική μου ἐπινόησι. Ἀλλά ὅλοι σας κοιτάξατε τήν πόρτα μέ ἀγωνία. Ἑπομένως σᾶς θέτω ὅτι ὑπάρχει λογική ἀμφιβολία γιά τό ἄν δολοφονήθηκε κάποιος, καί πρέπει νά ἐπιμείνω ἡ ἐτυμηγορία σας νά εἶναι “ἀθῶος”.
Οἱ ἔνορκοι ἀποσύρθηκαν γιά νά συσκεφθοῦν. Ὕστερα ἀπό λίγα λεπτά, ἐπέστρεψαν καί ἀνακοίνωσαν τήν ἐτυμηγορία “ἔνοχος”.
—Μά πῶς μπορέσατε νά τό κάνετε αὐτό, οὔρλιαξε ὁ δικηγόρος. Θά ἔπρεπε νά εἴχατε κάποιες ἀμφιβολίες. Σᾶς εἶδα ὅλους σας νά κοιτάζετε τήν πόρτα.
Ὁ προϊστάμενος τῶν ἐνόρκων ἀπάντησε:
—Ναί, ἐμεῖς κοιτάξαμε. Ὁ πελάτης σας, ὅμως, ὄχι»(C, 64). Κατά παρόμοιο τρόπο, ὁ συνειδητός ἄθεος δέν γυρνάει πρός τήν Ἐκκλησία νά δῆ ἄν ἐκεῖ ὑπάρχη ὁ Χριστός διότι ξέρει ὅτι αὐτός Τόν σκοτώνει καθημερινῶς μέ τή ζωή του.

* * *

Ὁ Θεός καί ὄχι κάποιος θεός: «Ἰδού ἡ παρθένος ἐν γαστρί ἕξει καί τέξεται υἱόν, καί καλέσουσι τό ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός»(Μθ 1, 23).
• Μεγάλος Θεός ὁ Πατήρ (Δευτ 10, 17· Νεεμ 8, 6· 9, 32· Β´ Ἔσδρ 5, 8· Ἱερ 39, 18), ἀλλά καί ὁ Υἱός: «τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ»(Τίτ 2, 13). 
• Ὁ Χριστός προφήτης σάν τό Μωϋσῆ: «Μωϋσῆς μέν γάρ πρός τούς πατέρας εἶπεν ὅτι προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεός ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατά πάντα ὅσα ἄν λαλήσῃ πρός ὑμᾶς»(Πρξ 3, 22). Ἀλλά, ἐπιπλέον, Θεός: «Πιστόν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν, ὡς καί Μωϋσῆς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. Πλείονος γάρ δόξης οὗτος παρά Μωϋσῆν ἠξίωται, καθ᾿ ὅσον πλείονα τιμήν ἔχει τοῦ οἴκου ὁ κατασκευάσας αὐτόν. Πᾶς γάρ οἶκος κατασκευάζεται ὑπό τινος, ὁ δέ τά πάντα κατασκευάσας Θεός»(Ἑβρ 3, 2-4).
• Γράφει ὁ Ἅγ. Εἰρηναῖος: «Ὁ Υἱός, ἐπειδή ἐρχόταν ἀπό τόν Πατέρα μέ αὐθεντία καί ἐξουσία, ἔλεγε· “Ἐγώ δέ λέγω ὑμῖν”(Μθ 5, 22, 28, 32, 34, 39, 44). Ἐνῶ οἱ δοῦλοι ἔρχονταν ἀπό τόν Κύριο ὡς δοῦλοι, καί γι᾽ αὐτό ἔλεγαν· “Τάδε λέγει Κύριος”(Ἡσ 56, 1)»(ΕΑ, 342). 

* * *

Ἰδού, τώρα, κάτι πού ἀποδίδεται στό Χρυσόστομο: «Ἡ Γραφή ὅλη τήν οἰκονομία (: τό σχέδιο σωτηρίας ὑπό) τοῦ Χριστοῦ τήν ἀποκαλεῖ μυστήριο, ὅπως ὅταν λέη ὁ Παῦλος, “Τό μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν· ἐγώ δέ λέγω εἰς Χριστόν καί εἰς τήν Ἐκκλησίαν”(πρβλ. Ἐφ 5, 32)· καί πάλιν, “Ὁμολογουμένως μέγα ἐστι τό τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅ ἐφανερώθη ἐν σαρκί”(πρβλ. Α´ Τιμ 3, 16)· καί πάλιν, “Κατά ἀποκάλυψιν ἐγνωρίσθη μοι τό μυστήριον, καθώς δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τήν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ”(πρβλ. Ἐφ 3, 3-4)· καί ἀλλοῦ, “Ἐμοί δέ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη εὐαγγελίσασθαι ὑμᾶς τόν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ καί φωτίσαι πάντα”(πρβλ. Ἐφ 3, 8-9)· κάπου ἀλλοῦ “Ἡ οἰκονομία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπό τῶν αἰώνων, νῦν δέ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, οἷς ἠθέλησεν ὁ Θεός γνωρίσαι, τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅ ἐστιν Χριστός, ἡ ἐλπίς τῆς δόξης”(πρβλ. Κολ 1, 25-27). Σφάλλουν λοιπόν οἱ αἱρετικοί πού ὑποβάλλουν τό μυστήριο τοῦ Θεοῦ σέ ἀνθρώπινους λογισμούς· διότι λέγει “Τό μυστήριόν Μου Ἐμοί καί τοῖς ἐμοῖς”(πρβλ. Ἡσ 24, 16). Ποιοί εἶναι δέ τοῦ Θεοῦ; Εἶναι φανερό ὅτι εἶναι οἱ πιστοί. Ὅταν θέλης νά μάθης ἤ νά ἀκούσης κάτι γιά τό Χριστό, μή ρωτήσης τό λογισμό σου, μήν ἐξετάσης σοφό, ἀλλά ρώτησε προφήτη, ρώτησε ἀπόστολο, ἐξέτασε ἄγγελο· καί ἐάν αὐτοί βρεθοῦν σέ ἀπορία, τρέξε πρός τόν Πατέρα»(ΡG 59, 687).

Ἐμεῖς, παράλληλα πρός τόν Πατέρα, ἐπερωτοῦμε καί τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τούς «τοῦ Θεοῦ».

• Καί κάτι, ἀκόμα: Νά μήν εἴμασθε κακοπροαίρετοι ὅπως οἱ τότε Ἰουδαῖοι, ὅπως λέει ὁ Χρυσόστομος: «Πρόσεχε τή διεστραμμένη καί φιλόνεικη διάθεσί τους· διότι ὅταν μέν τούς μιλᾶ καί τούς διδάσκει μέ τά λόγια, Τοῦ λένε, “Τί θαῦμα δείχνεις;”(Ἰω 2, 18), ὅταν δέ, τούς παρέχη τίς ἀποδείξεις μέ τά ἔργα Του, Τοῦ λένε: “Ἐάν ἐσύ εἶσαι ὁ Χριστός, νά μᾶς τό πῆς ξεκάθαρα”(Ἰω 10, 24), ζητώντας λόγια, ἐνῶ βροντοφωνάζουν τά ἔργα· καί ἐνῶ τά λόγια Του τούς τό διδάσκουν, καταφεύγουν στά ἔργα, λαμβάνοντες πάντοτε τήν ἀντίθετι θέσι»(PG 59, 337· βλ. καί: PG 129, 1333).

• Ἀναφέρει καί ὁ Ν. Σωτηρόπουλος: «Οἱ Φαρισαῖοι [καί γενικότερα οἱ Ἰουδαῖοι] εἶπαν μέ ἐγωϊστική ἔμφασι καί καύχησι: “Ἡμεῖς τοῦ Μωϋσέως ἐσμέν μαθηταί. Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωϋσεῖ λελάληκεν ὁ Θεός”(Ἰω 9, 28-29). Λέγοντας οἱ Φαρισαῖοι, ὅτι στό Μωϋσῆ μίλησε ὁ Θεός, τονίζοντας, μάλιστα, τό ὄνομα τοῦ Μωϋσῆ, δέν ἀκριβολογοῦν. Διότι ὁ Θεός δέν μίλησε μόνο στό Μωϋσῆ, ἀλλά καί στούς ἄλλους προφῆτες. Γιά δέ τό Μεσσία περισσότερο καί ἐναργέστερα μίλησε στό Δαυΐδ καί στόν Ἡσαΐα. Ἐπίσης, λέγοντας οἱ Φαρισαῖοι “οἴδαμεν”, γνωρίζουμε, ξέρουμε, δέν ἀνταποκρίνονται πρός τήν ἀλήθεια. Διότι, ὅπως ὁ ἱερός Αὐγουστίνος παρατηρεῖ, “ἄν ἤξεραν, ὅτι ὁ Θεός μίλησε στό Μωϋσῆ, θά ἤξεραν, ἐπίσης, καί τί εἶπε ὁ Θεός στό Μωϋσῆ”. Ὁ Θεός στό Μωϋσῆ καί στούς ἄλλους προφῆτες μίλησε γιά τό Μεσσία. Καί ἄν ἤξεραν οἱ Φαρισαῖοι τίς μεσσιακές προφητεῖες, καί ἐξέταζαν τή διδασκαλία, τά ἔργα καί τή ζωή τοῦ Ἰησοῦ, θά καταλάβαιναν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὅπως ὁ Μωϋσῆς καί οἱ ἄλλοι προφῆτες προεῖπαν, εἶναι πράγματι ὁ Μεσσίας, καί δέν θά ἀπιστοῦσαν, ἀλλά θά πίστευαν σ᾽ Αὐτόν»(Σ2, 121).

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Η Ορθόδοξη Βάπτιση ενός πρώην Ρωμαιοκαθολικού από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη της Εύβοιας (+1991)


ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

Μεταστροφές Ρωμαιοκαθολικών στην Ορθοδοξία


Η Ορθόδοξη Βάπτιση ενός πρώην Ρωμαιοκαθολικού

από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη της Εύβοιας (+1991)

Περίπου το 1990 ένας Ρωμαιοκαθολικός φαρμακοποιός από τον Βόλο, είχε κατηχηθεί και ήθελε να βαπτισθεί Ορθόδοξος, στο Μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ της Εύβοιας, από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη (+1991), την Πεντηκοστή.

Ολα ήταν έτοιμα και από το Σάββατο είχαν έλθει ο ανάδοχος και ο υποψήφιος προς Bάπτιση. Την Κυριακή και κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας, μπαίνει ο ανάδοχος στο Ιερό την ώρα που λειτουργούσε ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης και του λέει ότι ο υποψήφιος για τη Βάπτιση , ο οποίος παρακαλούσε πολύ καιρό για να βαπτισθεί, πήρε την απόφαση να μη βαπτισθεί και έφυγε, φεύγει για τον Βόλο.

“Μη στενοχωρείσαι, παιδί μου”, του λέει ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, “σε 20 λεπτά, θα είναι εδώ”.

Ο άνθρωπος , είχε φτάσει στον Αγιόκαμπο και είχε βγάλει εισιτήριο για να περάσει απέναντι και την ώρα που ετοιμαζόταν να μπει στο καράβι κάτω από την δύναμη της προσευχής του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη και από την Χάρη του Θεού, πράγματι, γύρισε πίσω σε 20 λεπτά με σφοδρή την επιθυμία να βαπτισθεί.

Η απόσταση από τον Αγιόκαμπο στο Μοναστήρι είναι τουλάχιστον πενήντα λεπτά αλλά αυτός χωρίς να τρέχει (και με 200 να πηγαίνεις είναι αδύνατο να φτάσεις σε 20 λεπτά) έφτασε σε 20 λεπτά στο Μοναστήρι.

Εγινε η βάπτιση και έλαμπε ολόκληρος και το παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπη —γιατί εκεί έγινε η βάπτιση—, ευωδίαζε επί μία εβδομάδα.

Πηγή:

https://proskynitis.blogspot.com

https://proskynitis.blogspot.com/2019/05/blog-post_31.html

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

Ένα παιδί εξηγεί στον άθεο πατέρα του το δόγμα της Αγίας Τριάδας - Πατριάρχης Πάυλος της Σερβίας (+2009)


ORTHODOX WEB


Ένα παιδί εξηγεί στον άθεο πατέρα του 

το δόγμα της Αγίας Τριάδας

Ἀναφέρει ὁ ἁγιασμένος Πατριάρχης Παῦλος τῆς Σερβίας (+2009):

«Πρίν ἀπ᾽ τόν πόλεμο, ἕνας ἄνδρας πού δέν πίστευε ρώτησε τό γιό του, ὅταν γύρισε ἀπ᾽ τό σχολεῖο:

—Τί μάθατε σήμερα;

—Εἴχαμε θρησκευτικά, ἀπάντησε τό παιδί, κι ὁ ἱερέας μᾶς ἐξήγησε τήν πίστι μας, τό δόγμα τῆς Ἁγ. Τριάδος.

—Θά σᾶς εἶπε τότε πώς ὁ Πατήρ καί ὁ Υἱός εἶναι Ἕνα κατά τήν οὐσία καί ἀποτελοῦν μία ὀντότητα, δηλαδή Πατήρ καί Υἱός ταυτίζονται κατά τή φύσι. Γυιέ μου, δέν βλέπεις ὅτι αὐτό εἶναι ἀδύνατον, καθώς ἐγώ εἶμαι ὁ πατέρας καί ἐσύ εἶσαι ὁ γιός —ποιός ἀπό μᾶς εἶναι μεγαλύτερος καί ποιός νεότερος;

Τότε, ὁ γυιός ἀπάντησε:

—Πατέρα, ὡς ἄνθρωπος εἶσαι σίγουρα μεγαλύτερος, ἀλλά ὡς πατέρας δέν εἶσαι μεγαλύτερος ἀπ᾽ ὅσο ἐγώ ὡς γυιός. Πατέρας ἔγινες τή στιγμή πού ἐγώ ἔγινα γυιός. Κι ἄν ὁ Θεός εἶναι ὁ Πατήρ πρό πάντων τῶν αἰώνων, τότε κι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει πρό πάντων τῶν αἰώνων».

Ηδονές, πλούτη, δόξα - Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου


ORTHODOXY OF MY HEART

 Ορθοδοξία της Καρδιάς μου


Ηδονές, πλούτη, δόξα

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (+1809)

Εἰς τήν Γέννησιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

Σκέψου, αγαπητέ μου, ότι όπως είναι συναρμολογημένος απ’όλα τα κτίσματα αυτός ό αισθητός απέραντος κόσμος, έτσι ακόμη είναι καμωμένος ένας άλλος κόσμος νοητός που αποτελείται από αμαρτωλούς, του οποίου τα στοιχεία είναι οι τρεις διεστραμμένοι έρωτες, που αναφέρει ό Θεολόγος Ιωάννης• δηλαδή
α) ό έρωτας των ηδονών,
β) ό έρωτας του πλούτου καί
γ) ό έρωτας της δόξας
"Πάν το εν τω κόσμω η επιθυμία της σαρκός καί η επιθυμία των οφθαλμών καί η αλαζονεία του βίου" (Α΄ Ιω. 2, 16).

Αυτός ό πονηρός κόσμος που αντίκειται στο σκοπό του καί εξουσιάζεται από τον εωσφόρο (ό οποίος γι’αυτό καί ονομάζεται κοσμοκράτορας) είναι ό μεγάλος εχθρός , τον οποίο ο Σαρκωθείς Λόγος του Θεού και Πατρός , γεννήθηκε στη γη για να πολεμήσει πρώτα με το παράδειγμά Του το σιωπηλό και μετά, στον κατάλληλο καιρό, με τον λόγο καί τη διδασκαλία.

1.Με τη φτώχεια γιατρεύει τον έρωτα του πλούτου

Συλλογίσου λοιπόν πώς πρώτα πολεμάει με την φτώχεια Του τον άτακτο έρωτα του πλούτου. Ό κοσμικός άνθρωπος νομίζει πως κάθε καλό το βρίσκει στα πρόσκαιρα αγαθά γι’ αυτό για να τα αποτυπώσει ή για να μην τα χάσει ξοδεύει σχεδόν όλο τον καιρό, που του έδωσε όμως ό Θεός για να κερδίσει τα αιώνια αγαθά.

Και ιδού που ό προαιώνιος Λόγος καί Υιός του Θεού και Πατρός κατεβαίνει από τον ουρανό για να μας λυτρώσει απ’αυτή την πλάνη καί να ξεριζώσει από τις καρδιές μας την καταραμένη ρίζα όλων των κακών, την φιλαργυρία, όπως την χαρακτηρίζει ό Απόστολος Παύλος  "Ρίζα γαρ πάντων των κακών εστίν η φιλαργυρία" (Α' Τιμ. 6,10). Πρόσεξε όμως σε τι είδους ταλαιπωρία κατάντησε από αγάπη για μας Εκείνος που διαμοιράζει τα πλούτη καί τους θησαυρούς στην παρούσα καί στη μέλλουσα ζωή "εμόν το αργύριον και εμόν το χρυσίον, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ" (Αγγ. 2,8).

Στοχάσου,

πού είναι το παλάτι που γεννήθηκε;

Πού είναι οί προετοιμασίες;

Πού οί μαίες;

Πού το βασιλικό στρώμα;

Πού τα βρεφικά λουσίματα;

Πού είναι η ακολουθία των δούλων;

Πού η θαλπωρή καί η ανάπαυση;

Πού είναι η συμπαράσταση των συγγενών καί φίλων;

Έλα μέσα καί δες το φτωχότατο σπήλαιο όπου γεννήθηκε καί την ευτελέστατη φάτνη όπου "ανεκλίθη".

Σίγουρα όχι μόνο δεν θα βρεις κανένα περιττό, αλλά αντίθετα θα διαπιστώσεις μεγάλη έλλειψη απ’όλα τα αναγκαία• γιατί ό γλυκύτατός μου Ιησούς γεννιέται σε τόπο σχεδόν ξέσκεπο, τα μεσάνυχτα στην καρδιά του χειμώνα, μόνος με μόνη την μητέρα Του καί τον

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

Η ευλογημένη σιωπή - Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης της Κύπρου (+1982)


HAVE FAITH - ORTHODOXY

Ορθοδοξία


Η ευλογημένη σιωπή

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης της Κύπρου (+1982)

Αυτός, που θέλει να μιμηθεί τον πράο και ησύχιο Κύριο, πρέπει να αγαπήσει την ευλογημένη σιωπή.

Τότε μόνο θα μπορεί να προφέρει αδιαλείπτως το πανάγιό Του όνομα και να εργάζεται διαρκώς το θέλημά Του «ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς» του και με πόθο άγιο.

Για να αποκτήσεις τη σιωπή και την ησυχία στην καρδιά σου, απόφευγε τις περιττές βιοτικές σκέψεις. Ετσι θά σωθεις και θα συγχορεύεις με Αγγέλους.

Να μιλάς μόνο όταν πρόκειται να πεις κάτι ανώτερο της σιωπής.

Ο πολύλογος, έστω κι αν ειναι ρήτορας, πνευματικά δέν ευδοκιμεί.

Η αργολογία εκδιώκει από την καρδιά το χαροποιόν πένθος.

Σιώπα και ειρήνευε.

Να γνωρίζεις για ποιό σκοπό σιωπάς. π.χ. Αν με τη γλώσσα σιωπάς και με τον λογισμό σου κατακρίνεις, δεν σε ωφελεί μια τέτοια σιωπή. Ούτε πάλι ωφελεί να σιωπάς και στην καρδιά σου να βασιλεύει μελαγχολία και απόγνωση.

Ενας Γέροντας, πολύ μεγάλος νηστευτής, είπε: «Εκείνη την ημέρα, που θα παραβιάσω ασκόπως την ευλογημένη σιωπή, δεν μπορώ ούτε κι αυτόν τον κανόνα της νηστείας μου να τηρήσω, καθώς πρέπει».

Για τη σιωπή, που με ρωτάς, πρέπει να ξέρεις ότι αυτή δεν έγκειται μόνο στη σιωπή της γλώσσας, αλλά προ παντός στη σιωπή των λογισμών. Αν δηλαδή σιωπά η γλώσσα σου, οι λογισμοί σου όμως κρίνουν και καταδικάζουν τους άλλους, ε! τότε αυτό δεν είναι σιωπή!
Είναι γραμμένο κάπου: «Μπορεί να μιλάς όλη την ημέρα, και όμως εσωτερικά να έχεις ευλογημένη σιωπή, επειδή δηλαδή δεν θα λες εκείνα, που δεν αρμόζουν. Και μπορεί να σιωπάς όλη την ημέρα, και όμως να μην τηρείς θεάρεστα τη σιωπή, διότι ο λογισμός σου φλυαρεί και κατακρίνει».

Ελεγε κάποιος: «Αν και πολλές φορές μετάνοιωσα, επειδή μίλησα, όμως ποτέ μου δέν μετάνοιωσα, επειδή σιώπησα.»

Κι εγώ σε συμβουλεύω να μιλάς μόνο, όταν πρόκειται να πεις κάτι, που είναι καλύτερο της σιωπής!

Οπως υπάρχει η καλή σιωπή, υπάρχει και η κακή. Οπως υπάρχει η καλή ομιλία, υπάρχει και η κακή.

Καλή σιωπή είναι η ταπεινή, η εσωτερική, αυτή, που συνοδεύεται με προσευχή, και γεμίζει την ψυχή με χαρά.

Κακή σιωπή είναι εκείνη, που την συνοδεύει η δειλία, η εσωτερική κατάκριση, η ολιγοπιστία, η θλίψη, η απόγνωση.

Καλή ομιλία είναι εκείνη, που λέει τα σωστά και αναγκαία. Κακή ομιλία είναι η αργολογία, η ευτραπελία, η κολακεία, η υποκρισία, ο θυμός, η οργή, η αισχρολογία, η κατάκριση, η συκοφαντία και όλα τα παρόμοια. Πρέπει λοιπόν να αποκτήσουμε «νούν Χριστού» (Α’ Κορ. 2, 16), ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε πότε θα πρέπει να μιλήσουμε και πότε θα πρέπει να σιωπήσουμε.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2019

Αν θέλω να παράγω καλό καλαμπόκι θα πρέπει να βοηθήσω τους γείτονές μου να καλλιεργούν καλό καλαμπόκι


NEW YORK OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στη Νέα Υόρκη


Ἄν θέλω νά παράγω καλό καλαμπόκι, 

θά πρέπη νά βοηθήσω τούς γείτονές μου

νά καλλιεργοῦν καλό καλαμπόκι

Ὁ James Bender, στό βιβλίο του “Πῶς νά Μιλᾶτε Σωστά” (Νέα Ὑόρκη, Εκδόσεις McGraw-Hill, 1994), διηγεῖται τήν ἱστορία ἑνός χωρικοῦ πού καλλιεργοῦσε καλαμπόκι τό ὁποῖο πάντα κέρδιζε βραβεῖα. Κάθε χρόνο ἔφερνε τό καλαμπόκι του στήν ἔκθεσι τῆς Πολιτείας καί κέρδιζε τή μπλέ σημαία. Μία χρονιά ἕνας δημοσιογράφος τοῦ πῆρε συνέντευξι, κι ἔμαθε κάτι πολύ ἐνδιαφέρον γιά τόν τρόπο πού τό καλλιεργοῦσε.

Ὁ δημοσιογράφος ἀνακάλυψε ὅτι ὁ ἀγρότης μοιραζόταν τόν σπόρο τοῦ καλαμποκιοῦ του μέ τούς γείτονές του.

—Πῶς μπορεῖτε νά μοιράζεστε τόν καλύτερο σπόρο σας μέ τούς γείτονές σας, ὅταν κι αὐτοί φέρνουν καλαμπόκι στήν ἔκθεσι, σέ ἀνταγωνισμό μαζί σας, κάθε χρόνο;, ρώτησε ὁ δημοσιογράφος.

—Μά, δέν τό ξέρετε, κύριε;, εἶπε ὁ ἀγρότης. Ὁ ἄνεμος ξεσηκώνει τή γύρη ἀπ᾽ τό καλαμπόκι, ὅταν ὡριμάζη, καί τήν μεταφέρει ἀπό χωράφι σέ χωράφι. Ἄν οἱ γείτονές μου καλλιεργοῦν κατώτερης ποιότητος καλαμπόκι, ἡ ἐπικονίασι αὐτῆς τῆς γύρης σταθερά θά ὑποβαθμίζη τήν ποιότητα τοῦ δικοῦ μου καρποῦ. Ἄν θέλω νά παράγω καλό καλαμπόκι, θά πρέπη νά βοηθήσω τούς γείτονές μου νά καλλιεργοῦν καλό καλαμπόκι.

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

Τα καρφιά και οι τρύπες στο φράκτη


ORTHODOX WEB


Τα καρφιά και οι τρύπες στο φράκτη

Ἦταν κάποτε ​ἕνα παιδί μέ πολύ κακούς τρόπους. Ὁ πατέρας του, τοῦ ἔδωσε ἕνα σακούλι μέ καρφιά καί τοῦ εἶπε ὅτι κάθε φορά πού θά φέρεται ἄσχημα θά πρέπει νά καρφώνει ἕνα καρφί στό φράκτη.

Τήν πρώτη μέρα τό παιδί κάρφωσε ἕξι καρφιά. Ὅμως, καθώς περνοῦσαν οἱ ἑβδομάδες, ὅλο καί κατάφερνε νά χαλιναγωγῆ τή συμπεριφορά του καί τά καρφιά ὁλοένα λιγόστευαν. Εἶχε καταλάβει ὅτι τοῦ ἦταν προτιμότερο νά ἐλέγχη τά νεῦρα του, παρά νά τρέχη νά καρφώνη καρφιά στό φράκτη.

​Τελικά, ἔφτασε ἡ μέρα πού τό παιδί δέν ἔχασε καθόλου τήν ψυχραιμία του. Τό εἶπε, λοιπόν, στόν πατέρα του, καί τότε ἐκεῖνος τοῦ εἶπε ὅτι τώρα θά ἔπρεπε νά ξεκαρφώνη ἕνα καρφί γιά κάθε μέρα πού δέν θά ξεσποῦσε σέ ὀργή.

Οἱ μέρες πέρασαν καί ὁ νεαρός τελικά εἶπε στόν πατέρα του ὅτι εἶχε βγάλει ὅλα τά καρφιά.
Τότε ὁ πατέρας πῆρε τό γιό του ἀπ᾽ τό χέρι καί τόν πῆγε κοντά στό φράκτη. Ἐκεῖ, τοῦ εἶπε:

“Πολύ καλά τά κατάφερες γυιέ μου! Γιά δές, ὅμως, τίς τρύπες στό φράκτη. Ποτέ πιά ὁ φράκτης μας δέν θά εἶναι ὅπως πρίν. Ὅταν εἶσαι θυμωμένος καί λές λόγια πικρά, αὐτά ἀφήνουν πληγές σάν καί τοῦτες τίς τρύπες. Μπορεῖς νά μαχαιρώσης κάποιον, καί μετά νά τραβήξης τό μαχαίρι. Ὅμως, ὅσες φορές κι ἄν θά ζητήσης συγγνώμη, ἡ πληγή θά μείνη ἐκεῖ. Κι ἕνα τραῦμα μέ λόγια εἶναι τόσο κακό γιά τήν ψυχή ὅσο κι ἕνα τραῦμα ἀπό μαχαίρι στό σῶμα”.

Κυριακή, 28 Απριλίου 2019

"Χριστός Ανέστη" σε όλες τις γλώσσες


FAITHBOOK - ORTHODOXY


"Χριστός Ανέστη" σε όλες τις γλώσσες

Indo–European languages

Greek – Χριστὸς ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη! (Khristós anésti! Alithós anésti!)
Slavic languages
Church Slavonic – Христосъ воскресе! Воистину воскресе! (Khristos voskrese! Voistinu voskrese!)

East Slavic

Russian – Христос воскресе! Воистину воскресе! (Khristos voskrese! Voistinu voskrese!)
Belarusian – Хрыстос уваскрос! Сапраўды ўваскрос! (Khrystos uvaskros! Saprawdy wvaskros!)
Ukrainian – Христос воскрес! Воістину воскрес! (Khrystos voskres! Voistynu voskres!)
Rusyn – Хрістос воскрес! Воістину воскрес! (Hristos voskres! Voistynu voskres!)

South Slavic

Bulgarian – Христос възкресе! Воистина възкресе! (Khristos vozkrese! Voistina vozkrese!)
Serbian – Христос васкрсе! Ваистину васкрсе! (Khristos vaskrse! Vaistinu vaskrse!)
Croatian – Krist uskrsnu! Uistinu uskrsnu!

West Slavic

Czech – Kristus vstal z mrtvých! Vpravdě vstal z mrtvých!
Slovak – Kristus vstal z mŕtvych! Skutočne vstal (z mŕtvych)!
Polish – Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał!
Albanian (Tosk) – Krishti u ngjall! Vërtet u ngjall!
Armenian – Քրիստոս հարյա՜վ ի մեռելոց: Օրհնյա՜լ է Հարությունը Քրիստոսի: (Khristos haryav i merelotz! Orhnyal e Harouthyoune Khristosi!) – (Lit: Christ is risen! Blessed is the resurrection of Christ!)

Germanic languages

West Germanic

English – "Christ is risen! Truly, He is risen!" or "Christ is risen! Indeed, He is risen!" or "Christ is risen! He is risen, indeed!"
Old English (Anglo–Saxon) – Crist aras! Crist sodhlice aras! (Lit: Christ arose! Christ surely arose!)
Middle English – Crist is arisen! Arisen he sothe!
Iyaric Patwa – Krestos a uprisin! Seen, him a uprisin fe tru!
German – Christus ist auferstanden! Er ist wahrhaftig auferstanden!
Dutch – Christus is opgestaan! Hij is waarlijk opgestaan! (Netherlands) or Christus is verrezen! Hij is waarlijk verrezen! (Belgium)
Afrikaans – Christus het opgestaan! Hy het waarlik opgestaan!
Frisian – Kristus is opstien! Wis is er opstien!
Yiddish – Der Meschiache undzer iz geshtanen! Avade er iz ufgeshtanen!

North Germanic

Swedish – Kristus är uppstånden! Han är sannerligen uppstånden!
Danish – Kristus er opstanden! Sandelig Han er Opstanden!
Norwegian – Kristus er oppstanden! Han er sannelig oppstanden!
Icelandic – Kristur er upprisinn! Hann er sannarlega upprisinn!

Italic languages

Latin – Christus resurrexit! Resurrexit vere!

Romance languages

Romanian – Hristos a înviat! Adevărat a înviat!
Istro-Romanian dialect – Uscrâsnit–å Isus Crist! Zaista uscrâsnit–å!
Macedo-Romanian (Aromanian) dialect – Hristolu anyie! De–alihea anyie!
Megleno-Romanian dialect – Hristos anghii! Istana anghii!
French – Le Christ est ressuscité! En verité il est ressuscité! or Le Christ est ressuscité! Vraiment il est ressuscité!
Italian – Cristo è risorto! È veramente risorto!
Spanish – ¡Cristo ha resucitado! ¡En verdad ha resucitado!
Portuguese – Cristo ressuscitou! Em verdade ressuscitou!
Catalan – Crist ha ressuscitat! Veritablement ha ressuscitat!
Galician – Cristo resucitou! De verdade resucitou!
Provençal – Lo Crist es ressuscitat! En veritat es ressuscitat!
Romansh – Cristo es rinaschieu! In varded, el es rinaschieu!
Sardinian – Cristu est resuscitadu! Aberu est resuscitadu!
Sicilian – Cristu arrivisciutu esti! Pibbiru arrivisciutu esti!
Walloon – Li Crist a raviké! Il a raviké podbon!

Baltic languages

Latvian – Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
Lithuanian – Kristus prisikėlė! Tikrai prisikėlė!

Celtic languages

Goidelic

Old Irish – Asréracht Críst! Asréracht Hé–som co dearb!
Irish – Tá Críost éirithe! Go deimhin, tá sé éirithe!
Manx – Taw Creest Ereen! Taw Shay Ereen Guhdyne!
Scottish Gaelic – Tha Crìosd air èiridh! Gu dearbh, tha e air èiridh!

Brythonic

Breton – Dassoret eo Krist! E wirionez dassoret eo!
Cornish – Thew Creest dassorez! En weer thewa dassorez!
Welsh – Atgyfododd Crist! Yn wir atgyfododd!

Indo–Iranian languages

Persian – !مسیح برخاسته است! به راستی برخاسته است (Masih barkhaste ast! Be rasti barkhaste ast!)
Hindi – येसु मसीह ज़िन्दा हो गया है! हाँ यक़ीनन, वोह ज़िन्दा हो गया है! (Yesu Masih zinda ho gaya hai! Haan yaqeenan, woh zinda ho gaya hai!)
Urdu – !یسوع مسیح زندہ ہو گیا ہے! ہاں یقیناً، وہ زندہ ہو گیا ہے (Yesu Masih zinda ho gaya hai! Haan yaqeenan, woh zinda ho gaya hai!)
Marathi – Yeshu Khrist uthla ahe! Kharokhar uthla ahe!
Sanskrit – Krista uttitaha! Satvam uttitaha!

Afro-Asiatic languages

Semitic languages

Arabic (standard) – !المسيح قام! حقا قام (al-Masīḥ qām! Ḥaqqan qām!) or !المسيح قام! بالحقيقة قام (al-Masīḥ qām! Bi-l-ḥaqīqati qām!)

Aramaic languages

Syriac – !ܡܫܝܚܐ ܩܡ! ܫܪܝܪܐܝܬ ܩܡ (Mshiḥa qām! Sharīrāīth qām! or Mshiḥo Qom! Shariroith Qom!)
Neo-Syriac – !ܡܫܝܚܐ ܩܡܠܗ! ܒܗܩܘܬܐ ܩܡܠܗ (Mshikha qimlih! Bhāqota qimlih!)
Turoyo-Syriac – !ܡܫܝܚܐ ܩܝܡ! ܫܪܥܪܐܝܬ ܩܝܡ (Mshiḥo qāyem! Shariroith qāyem!)

Ethiopian languages

Tigrigna – (Christos tensiou! Bahake tensiou!)
Amharic – (Kristos Tenestwal! Bergit Tenestwal!)
Hebrew (modern) – !המשיח קם! באמת קם (HaMashiach qam! Be'emet qam!)
Maltese – Kristu qam! Huwa qam tassew! or Kristu qam mill-mewt! Huwa qam tassew!

Egyptian

Coptic – ΠιχρίςΤος αϥτωΝϥ! ϦΕΝ οΥΜεθΜΗι αϥτωΝϥ! (Pikhristos Aftonf! Khen oumethmi aftonf!)

Caucasian languages

Kartvelian

Georgian – ქრისტე აღსდგა! ჭეშმარიტად აღსდგა! (Kriste agsdga! Cheshmaritad agsdga!)
Northwest Caucasian
Abkhazian – Kyrsa Dybzaheit! Itzzabyrgny Dybzaheit!

Dravidian languages

Malayalam – ക്രിസ്തു ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റു! തീര്‍ച്ചയായും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റു! (Christu uyirthezhunnettu! Theerchayayum uyirthezhunnettu!)

Eskimo–Aleut languages

Aleut - Kristusaq Aglagikuk! Angangulakan Aglagikuk!
Alutiq (Kodiak Aleut) – Kristusaq ungwektaq! Pichinuq ungwektaq!
Yupik – Xris-tusaq Ung-uixtuq! Iluumun Ung-uixtuq!

Mayan languages

Tzotzil – Icha'kuxi Kajvaltik Kristo! Ta melel icha'kuxi!
Tzeltal – Cha'kuxaj Kajwaltik Kristo! Ta melel cha'kuxaj!

Austronesian languages

Malayo-Polynesian

Western

Filipino (Tagalog) – Si Kristo ay nabuhay! Totoo! Siya nga ay nabuhay!
Indonesian – Kristus telah bangkit! Dia benar-benar telah bangkit!
Kapampangan – Y Cristo sinubli yang mebie! Sinubli ya pin mebie!
Cebuano – Si Kristo nabanhaw! Matuod nga Siya nabanhaw!
Chamorro – La'la'i i Kristo! Magahet na luma'la' i Kristo!

Central–Eastern

Carolinian – Lios a melau sefal! Meipung, a mahan sefal!
Hawaiian – Ua ala aʻe nei ʻo Kristo! Ua ala ʻiʻo nō ʻo Ia!
Fijian – Na Karisito tucake tale! Io sa tucake tale!
Malagasy – Nitsangana tamin'ny maty i Kristy! Nitsangana marina tokoa izy!

Na-Dené languages

Athabaskan

Navajo – Christ daaztsą́ą́dę́ę́ʼ náádiidzáá! Tʼáá aaníí daaztsą́ą́dę́ę́ʼ náádiidzáá!
Tlingit – Xristos Kuxwoo-digoot! Xegaa-kux Kuxwoo-digoot!
Niger–Congo languages
Gikuyu – Kristo ni muriuku! Ni muriuku nema!
Igbo – Jésu Krísti Ébilíwõ! Ézia õ´ Bilíwõ!
Lugandan – Kristo Azukkide! Kweli Azukkide!
Swahili – Kristo Amefufukka! Kweli Amefufukka!

Turkic languages

Turkish – Hristós diril–Dí! Hakíkatén diril–Dí!
Azeri – Məsih dirildi! Həqiqətən dirildi!
Chuvash – Христос чĕрĕлнĕ! Чăн чĕрĕлнĕ! (Khristós chərəlnə! Chæn chərəlnə!)
Uyghur – !ئەيسا تىرىلدى! ھەقىقەتىنلا تىرىلدى (Əysa tirildi! Ⱨəⱪiⱪətinla tirildi!)

Uralic languages

Estonian – Kristus on üles tõusnud! Tõesti, Ta on üles tõusnud!
Finnish – Kristus nousi kuolleista! Totisesti nousi!
Hungarian – Krisztus feltámadt! Valóban feltámadt!
Meadow Mari – Христос ылыж кынелын! Чынак ылыж кынелын!

Other living languages

Basque – Cristo Berbistua! Benatan Berbistua!
Japanese – ハリストス復活!実に復活! (Harisutosu fukkatsu! Jitsu ni fukkatsu!)
Korean – 그리스도께서 부활하셨습니다! 참으로 부활하셨습니다! (Kristo Gesso Buhwal ha sho sumnida! Chamuro Buhwal ha sho sumnida!)
Mandarin Chinese – 基督復活了 他確實復活了 (Jīdū fùhuó le! Tā quèshí fùhuó le!)
Quechua – Cristo causarimpunña! Ciertopuni causarimpunña!

Constructed languages

Esperanto – Kristo leviĝis! Vere Li leviĝis!
Ido – Kristo riviveskabas! Ya Il rivivesakabas!
Interlingua – Christo ha resurgite! Vermente ille ha resurgite! or Christo ha resurrecte! Vermente ille ha resurrecte!
Quenya – Tengwar Rendering (Ortanne Laivino! Anwa ortanne Laivino!)

Πηγή:

OrthodoxWiki

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Όταν θέλει ο Θεός, και ο διάβολος Τον υπηρετεί


HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη - Ορθοδοξία


Όταν θέλει ο Θεός, και ο διάβολος Τον υπηρετεί

Ἀναφέρει ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος:

«Κάποτε ὑπῆρχε μία φτωχή γυναῖκα, ἡ ὁποία ὅλη τήν ὥρα, ὅ,τι καλό κι ἄν τῆς συνέβαινε, κοίταζε τόν οὐρανό καί ἔλεγε: “Δόξα τῷ Θεῷ!”. Αἰσθανόταν πολύ εὐγνώμων γιά τό ὁτιδήποτε. Κάπου ἐκεῖ κοντά της, ἔμενε ἕνας πλούσιος ἄνθρωπος. Κάθε φορά, λοιπόν, πού περνοῦσε μπροστά ἀπ᾽ τό σπίτι τῆς γυναίκας, τήν ἄκουγε νά λέη: “Δόξα τῷ Θεῷ! Εὐχαριστῶ, Κύριε”. Στήν ἀρχή δέν ἔδινε σημασία, ἀλλά κάποια στιγμή αὐτό ἄρχισε νά τόν ἐκνευρίζη. “Πῶς μπορεῖ αὐτή ἡ γυναῖκα, τόσο φτωχή, νά εὐχαριστῆ συνέχεια τό Θεό;”, σκεπτόταν.

Μία μέρα, λοιπόν, ὅταν ξαναπέρασε μπροστά ἀπ᾽ τό σπίτι της καί τήν ἄκουσε νά λέη πάλι “δόξα τῷ Θεῷ”, νευρίασε τόσο πολύ, πού εἶπε στόν ὑπηρέτη του: “Πήγαινε στό παντοπωλεῖο καί γέμισε δύο τσάντες τρόφιμα. Πήγαινέ τα σ᾽ αὐτή τή γυναῖκα καί, ὅταν σέ ρωτήση ποιός τά στέλνει, νά τῆς πῆς ὅτι ὁ διάβολος τά στέλνει”.

Ἔτσι, λοιπόν, ἔκανε ὁ ὑπηρέτης. Τήν ἑπομένη ἡμέρα πῆγε στό παντοπωλεῖο, γέμισε δύο τσάντες μέ τρόφιμα καί τά πῆγε. Ἔφθασε στό σπίτι της καί κτύπησε τήν πόρτα. Ἐκείνη, μόλις βγῆκε ἔξω καί ἀντίκρυσε τίς δύο τσάντες γεμάτες τρόφιμα, ἀναφώνησε: “Δόξα τῷ Θεῷ! Εὐχαριστῶ, Κύριε!”.

Ὁ ὑπηρέτης τή ρώτησε ἀνυπόμονα:

—Δέν θέλετε νά μάθετε ποιός σᾶς ἔστειλε τά τρόφιμα;

—Ὄχι, παιδί μου, δέν ἔχει σημασία. Ὅταν θέλη ὁ Θεός, καί ὁ διάβολος Τόν ὑπηρετεῖ!

Καί παίρνοντας τά τρόφιμα, μπῆκε μέσα εὐτυχισμένη.

Ὁ ὑπηρέτης ἔμεινε κατάπληκτος. Τό ἴδιο, ἀσφαλῶς, καί τό ἀφεντικό του».

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019

Από τις εμπειρίες του Γέροντος Γελασίου Σιμωνοπετρίτου-Αγιορείτου (+1987)


ORTHODOXY OF MY HEART

Ορθοδοξία της καρδιάς μου


Από τις εμπειρίες του 

Γέροντος Γελασίου Σιμωνοπετρίτου (+1987)

Ἀναφέρει ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος:

«Ὁ π. Γελάσιος ὁ Σιμωνοπετρίτης, ἦταν ἕνας ἄνθρωπος μέ πλούσιες πνευματικές ἐμπειρίες. Εἶχε ἀδιάλειπτη προσευχή καί συχνά ἔβλεπε τό ἄκτιστο Φῶς!

Κάποια ἡμέρα, ὁ παραδελφός του, ὁ π. Ἀθανάσιος, τόν βρῆκε στόν ἐξώστη καθισμένο στήν πολυθρονίτσα του νά κλαίη μέ λυγμούς.

—Γιατί κλαῖς, Γέροντα;, τόν ρώτησε στοργικά καί τόν περίμενε νά συνέλθη.

—Νά, παιδί μου!, τοῦ ἀπάντησε σέ λίγο ὁ π. Γελάσιος. Ὅπως καθόμουν κι ἀγνάντευα τή θάλασσα καί χαιρόμουν τά πουλάκια καί τά λουλούδια καί ἔβλεπα τόν ἥλιο νά βγαίνη ἀπ᾽ τήν κορυφή τοῦ Ἄθωνα, εἶπα μέσα μου:

—Θεέ μου, τί ὡραῖος κόσμος! Γιά ποιόν ἔφτιαξες τόσο ὄμορφο αὐτόν τόν κόσμο;

Καί τότε ξαφνικά..., ἦλθε μία φωνή ἀπ᾽ τόν Ἄθωνα, σάν ἑκατό κεραυνοί μαζί:

—Γιά σένα, τό πλάσμα μου!

Κόντεψε νά σπάση ἡ καρδιά μου! Ἀλλά παρόλα αὐτά, ἀντί νά κλείσω τό στόμα μου ὁ ἀνόητος, τόλμησα νά ρωτήσω:

—Τί θέλεις ἀπό μένα, τό πλάσμα Σου;

—Νά μ᾽ ἀγαπᾶς ἀλλά καί νά μέ φοβᾶσαι!

—Θεέ μου... (ποῦ βρῆκα τό θράσος νά συνεχίσω;) Πῶς θέλεις νά Σ᾽ ἀγαπῶ καί πῶς νά Σέ φοβᾶμαι;

—Νά μ᾽ ἀγαπᾶς ὡς Πατέρα σου καί νά μέ φοβᾶσαι ὡς Πλάστη σου!, ἀπάντησε ἡ φοβερή φωνή.

Μετά ἀπ᾽ αὐτό, παιδάκι μου, πῶς νά μήν κλαίω!...».

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Έλεγε την Ευχή του Ιησού στη λαϊκή αγορά


PRAYER OF YOUR HEART

Η Προσευχή


Έλεγε την Ευχή του Ιησού στη λαϊκή αγορά

Ἀναφέρει ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος:

«Κάποτε, πρίν πολλά χρόνια, ἡ Πρεσβυτέρα μου πῆγε στή λαϊκή ἀγορά, σέρνοντας μέ τό ἕνα χέρι τό καροτσάκι καί μέ τό ἄλλο χέρι κρατώντας ἕνα κομποσχοινάκι ἔλεγε ἀπό μέσα της τήν Εὐχή. Καί ξαφνικά τήν πλησίασε μία ἀγριεμένη γυναῖκα καί ἄρχισε νά τῆς φωνάζη δυνατά:

—Τί λές, μωρή, μέσα σου συνεχῶς; Τί λές; Τί κρατᾶς στό χέρι σου;

Καί μέ τά μάτια γουρλωμένα συνέχισε:

—Γιατί τά ἔχεις μαζί μου; Τί σοῦ ἔκανα; Μέ καῖς..., μέ καῖς! Τό ξέρεις;

—Ἐγώ!;, τῆς ἀπαντᾶ ἡ Πρεσβυτέρα. Οὔτε κἄν σέ ξέρω, ἀδελφούλα μου!
Καί πράγματι, δέν τήν ἤξερε! Καί ἐκείνη τῆς γύρισε τήν πλάτη καί ἀγριεμένη ἔφυγε βρίζοντας... Ὁ Θεός νά τή λυπηθῆ!».

Τρίτη, 16 Απριλίου 2019

Αγία Θάνεϋ (St Thaney / Teneu) της Σκωτίας και Ουαλίας (+6ος αιώνας) – Προστάτιδα όσων έχουν πέσει θύματα βιασμού – 18 Ιουλίου


GREAT BRITAIN OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Μ. Βρεταννία


Αγία Θάνεϋ (St Thaney / Teneu) της Σκωτίας και Ουαλίας (+6ος αιώνας)

Προστάτιδα όσων έχουν πέσει θύματα βιασμού

18 Ιουλίου

Η Αγία Θάνεϋ (St Thaney / Teneu) της Σκωτίας και Ουαλίας, έμεινε έγκυος αφού βιάστηκε όταν ήταν ακόμη παιδί. Ήταν τόσο αθώα στη νεανική της ηλικία ώστε ο βιαστής της, την έπεισε πως ήταν στην πραγματικότητα μία γυναίκα και πως η βίαιη πράξη του ήταν μία φυσιολογική συμπεριφορά ανάμεσα στις γυναίκες. Όταν η εγκυμοσύνη έγινε αντιληπτή, η οικογένεια της απέρριψε την νεαρή μητέρα και την πέταξε από έναν γκρεμό για να πεθάνει. Με την χάρη του Θεού, η Thaney επέζησε από την πτώση και έπλευσε μέσα σε μία βάρκα μέσα στο φιόρδ του Forth στην κοινότητα του Αγίου Serf στο Culross όπου γέννησε ένα μικρό αγόρι, τον μελλοντικό Άγιο Kentigern.

Πηγή:

http://othodoxy-rainbow.blogspot.com

http://othodoxy-rainbow.blogspot.com/2019/04/thaney.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ORTHODOXY – RAINBOW

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Ένας Ελληνοαμερικάνος Ιερέας στο τμήμα αποτοξίνωσης


FAITHBOOK - ORTHODOXY


Ένας Ελληνοαμερικάνος Ιερέας στο τμήμα αποτοξίνωσης

Ἀναφέρει ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος:

«Ὁ π. Εὐάγγελος Παπανικολάου, ὁ ὁποῖος ἐκτός ἀπό ἱερεύς εἶναι καί γιατρός, διηγεῖται μία συγκλονιστική ἐμπειρία τήν ὁποῖα εἶχε, ὅταν ἔκανε πρακτική ἐξάσκησι Ψυχιατρικῆς στό τμῆμα ἀποτοξινώσεως στό Δαφνί.

Ἐκεῖ κατάπληκτος εἶδε ἀνάμεσα σ᾽ ἕνα πλῆθος ναρκομανῶν, παρανόμων, ἀλκοολικῶν τή μορφή ἑνός Ὀρθοδόξου ἱερέως! Ἦταν μία μορφή ἀρχοντική, ἀτάραχη, γαλήνια, πλήν ὅμως σέ πρόγραμμα ἀποτοξινώσεως. Στίς ἀκροάσεις τῶν ἀσθενῶν, διαπίστωνε ὅτι ἡ θλιβερή —κατ᾽ αὐτόν— παρουσία του ἐκεῖ, μπορεῖ νά “τίναζε στόν ἀέρα” τόν εὐσεβισμό του καί τή γνώμη του γιά τούς ἱερεῖς, ἀλλά στούς συνασθενεῖς του εἶχε εὐεργετική ἐπίδρασι, μέ ἀποτέλεσμα ὁ χρόνος ἀποθεραπείας νά μειώνεται στό μισό.

Τό γεγονός αὐτό τοῦ κίνησε τήν περιέργεια καί τόν ὤθησε νά ἐπιδιώξη μία στενώτερη γνωριμία μαζί του. Ἔτσι ἔμαθε ὅτι εἶναι Ἑλληνοαμερικάνος καί ὀνομάζεται Νικόλαος, Ὀρθόδοξος ἱερεύς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, καθηγητής στό Harvard στήν ἔδρα τῶν Παλαμικῶν σπουδῶν καί Ποιμαντικῆς Ψυχολογίας!

—Πάτερ, πῶς φτάσατε ἐδῶ;, ρώτησε μέ ἔκπληξι ὁ π. Εὐάγγελος.

—Ἤμασθαν μία παρέα φίλοι, πού τελειώσαμε τή σχολή τοῦ Τ. Σταυροῦ στή Βοστώνη. Παντρευτήκαμε, κάναμε παιδιά καί γίναμε ἱερεῖς. Ὁ καλύτερος ὅλων μας πρίν 10 περίπου χρόνια πέθανε αἰφνίδια. Τόν κηδεύσαμε καί γυρίσαμε στά σπίτια μας. Τότε, με κατέλαβε ἕνα πνεῦμα λύπης καί ἄρχισα νά πίνω. Τέλος πάντων, σέ λίγο καιρό ἤμουν ἐξαρτημένος ἀπ᾽ τό ποτό. Ἄν δέν ἔπινα, ἔτρεμα. Δέν μποροῦσα νά διευθετήσω τά θέματά μου. Στήν ἀρχή τό ἔκρυβα ἀπ᾽ τήν πρεσβυτέρα μου καί τά παιδιά μου. Δέν μεθοῦσα, ἀλλά ἔπινα. Ἤμουν μέ ἕνα ποτήρι στό χέρι. Ἔτσι ὅλα ἔδειχναν ὅτι εἶχε ἀρχίσει κίρρωσι τοῦ ἥπατος.

—Τί θά μποροῦσα νά σᾶς φέρω γιά παρηγοριά μέσα σ᾽ αὐτούς τούς τοίχους;, ρώτησε ὁ π. Εὐάγγελος.

—Ἕνα βιβλίο τοῦ Ρωμανίδη, ἀπάντησε. Τόν εἴχαμε δάσκαλο τό Ρωμανίδη καί εἶναι αὐτός πού ἔφερε “ἀέρα Ὀρθοδοξίας” γκρεμίζοντας τόν σχολαστικισμό τῆς γερμανικῆς ἰδεολογίας καί ἀναδεικνύοντας τόν γνήσιο καί ἀληθινό πλοῦτο τῆς Ὀρθοδοξίας μας! Ὅ,τι μᾶς ἔλεγε ὁ Γερο-Ἰωσήφ, αὐτός τό ἔβαλε στά Πανεπιστήμια.

—Ποιός Γερο-Ἰωσήφ;, ρώτησε ὁ π. Εὐάγγελος.

—Ὁ Ἡσυχαστής, ὁ παπποῦς, ὁ Σπηλαιώτης. Τόν γνώρισα τό 1956, ὅταν πήγαινα στό Ἅγ. Ὄρος, στή Νέα Σκήτη. Μέ δεχόταν στό κελλάκι του. Μοῦ ἔμαθε νά προσεύχωμαι μέ τό κομποσχοίνι ὧρες καί ὧρες... Φωτόμορφος, γλυκύς, αὐστηρός. “Προσοχή”, ἔλεγε, “στό νοῦ. Πρῶτα προσβολή, μετά συζήτησι μέ τό λογισμό, μετά συγκατάθεσι. Συγκατάθεσι ἴσον θάνατος, ἀρχή ἁμαρτίας. Ἡ ἁμαρτία δόντι ἰόβολο τοῦ θανάτου. Προσοχή, ὄχι συζήτησι μέ τό λογισμό. Νήψι!”. Αὐτά πού ὁ Γέροντας τά παρέδωσε ἐμπειρικά, ὁ Ρωμανίδης τά κατέγραψε, τά στήριξε ἁγιοπατερικά καί τά ἀπέστειλε στά πέρατα τῆς γῆς, ὥστε νά ἔχουμε κι ἐμεῖς χαρά, ἐκεῖ στήν Ἀμερική.

—Πάτερ, ρώτησε ὁ π. Εὐάγγελος, ἀπορῶ πῶς ἐσεῖς πού γνωρίσατε ἕνα τόσο ἅγιο ἄνθρωπο, πέσατε σ᾽ αὐτό τό πάθος τῆς οἰνοποσίας. Ἡ προσευχή δέν σᾶς προστάτεψε, δέν σᾶς βοήθησε νά γλιτώσετε ἀπ᾽ τόν πειρασμό αὐτό;

—Εὐάγγελε, μῆς ξεχᾶς τό “ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου” τοῦ Παύλου. Ἐλπίζω στό Χριστό καί στήν Παναγία. Ἐλπίζω στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, πού χαρίζει τόν Παράδεισο σ᾽ αὐτούς πού πιστεύουν ὅτι εἶναι ἀνάξιοι τοῦ Παραδείσου.

Σέ συζητήσεις μεστές πνευματικοῦ περιεχομένου πού εἶχε τήν εὐκαιρία νά κάνη μαζί του, διαπίστωσε μέ σεβασμό ὅτι ὁ φωτισμένος νοῦς τοῦ π. Νικολάου ἦταν ἕνα πέλαγος θείων νοημάτων καί ἐμπειριῶν καί ὁ νεαρός τότε φοιτητής μέ προσοχή ἀποθησαύριζε τούς μαργαρίτες, μέ τούς ὁποίους ἡ ταπεινή καί φιλάδελφη καρδιά τοῦ π. Νικολάου τόν φιλοδωροῦσε:

“Νά θυμᾶσαι, τοῦ ἔλεγε, ὅτι ἡ πνευματική σου πρόοδος φαίνεται ὅταν ἡ καρδιά σου ἥσυχη διαστέλλεται καί ἀνθίζει σέ εὐσπλαγχνία, δέν μπορεῖ νά κρίνη κανέναν, σηκώνει τό κακό ὅλου τοῦ κόσμου, περνᾶ τή Γεσθημανή καί καλύπτει τά πάντα μέ τόν μανδύα τῆς ἀγάπης.
Τό Εὐαγγέλιο ἐξεγείρει, ἀνατρέπει ὄχι τή δομή τοῦ κόσμου, ἀλλά τήν δομή τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος. Τό οὐσιώδες εἶναι νά μεταφερθῆς στή θέσι τοῦ Χριστοῦ, νά σβήσης τόν ἑαυτό σου καί νά Τόν ἀφήσης νά μιλήση. Ὅλη ἡ Θεολογία πού σέ ἔμαθαν, σωριάζεται ὡς θρύψαλα,  μπροστά σ᾽ ἕνα ἐγκληματία, ἕνα νεκρό, μία μοναξιά. Ὅμως, ἡ ζωντανή ἔκφασι τῆς ἀγάπη σου ἀλλά καί ἡ Χάρις τῆς Ἱερωσύνης πού θ᾽ ἀποκτήσης, μπορεῖ νά κάνη ἀνθρώπους σβησμένους, λερωμένους καί ἄσχημους νά ἀκτινοβολοῦν ξαφνικά ἀκτίνες φωτός καί νά ἀνασύρης στήν ἐπιφάνεια αὐτό πού κοιμᾶται: τήν κοινωνία τῶν ψυχῶν ἀλλά καί τήν θεοκοινωνία”.

—π. Νικόλαε, εἶδα ὅτι εἶσαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. Σέ παρακαλῶ, πές μου ποιά εἶναι ἡ μυστική σου ἐργασία, τί μοῦ κρύβεις;

—Εὐάγγελέ μου, ἦλθε ἡ ὥρα νά μάθης ὅλα τά κατ᾽ ἐμέ, ὡς μία παρακαταθήκη διδασκάλου πρός μαθητή. Δέν εἶμαι ἄρρωστος, τουλάχιστον δέν πάσχω ἀπό ἀλκοολισμό!  Μεταξύ τῶν σπουδῶν μου εἶναι καί ἡ ψυχολογία τοῦ χρήστη. Ἀφοῦ ἦρθα στήν Ἀθήνα καί κατέθεσα τά χαρτιά μου καί ὁ καιρός περνοῦσε, μίλησα μέ τόν διευθυντή τῆς κλινικῆς καί τοῦ εἶπα γιά προγράμματα στήν Ἀμερική, ὅπου ὁ γιατρός ζεῖ μαζί μέ τούς ἀρρώστους σέ ὅλο τό διάστημα τοῦ προγράμματός του, μέ ἐξαιρετικά ἀποτελέσματα. Ἔτσι παρακολουθῶ τό πρόγραμμα, χωρίς νά τό γνωρίζη κανείς ἀπ᾽ τούς “συναρρώστους” μου. Ζῶ ἔγκλειστος τρεῖς μῆνες περίπου, ἐπιταχύνθηκε τό πρόγραμμα, ἀλλά αὐτοί πού ἔφυγαν αὐτό τό διάστημα δέν ὑποτροπίασαν.

—Μά τί μοῦ λέτε; Πουλήσατε τόν ἑαυτό σας σάν δοῦλο ἐδῶ μέσα, δέν βλέπετε οὔτε κἄν παιδιά, ὑποφέρετε τήν τρέλλα τοῦ καθενός;!

—Πιέστηκα, πιέστηκα, ἦταν ἐμπειρία τάφου, γνώρισα ὅμως ὅλους αὐτούς τούς φίλους τοῦ Χριστοῦ, τούς ἐλαχίστους, πού πιστεύουν ὅτι εἶναι ἀνάξιοι τοῦ Παραδείσου, τούς συμπαραστάθηκα, τούς ἄκουσα, τούς ἔδωσα λίγη πίστι καί, κυρίως, ἐπλατύνθηκα κι ἐγώ... καί πάλι δοῦλος ἀχρεῖος εἶμαι. Ἀναλογίζομαι τήν ὥρα τῆς ἐξόδου μου καί ἐλπίζω στό ἔλεος τῆς Ἐκκλησίας Του καί στό δικό Του.

Λίγες μέρες μετά ἀπ᾽ αὐτή τήν συζήτησι (Σάββατο τῶν Ἁγ. Θεοδώρων) ὁ γνήσιος αὐτός ποιμένας τοῦ 20οῦ αἰῶνος λειτούργησε, κατέλυσε τή Θ. Κοινωνία καί ὅπως γονυπετής ἀσπαζόταν τήν ἁγία Τράπεζα γιά νά ξαναγυρίση στήν ἐκουσία φυλακή του, παρέδωσε τήν ἁγιασμένη ψυχή του στά χέρια τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως Χριστοῦ καί ἀπολαμβάνει πλέον τήν ἐλευθερία τῆς Ἐκκλησίας τῶν Πρωτοτόκων!».

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

Η μεταστροφή ενός ετοιμοθάνατου από την μνησικακία στην συγχώρεση του αδελφού του


CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Μεταστροφές στην Ορθοδοξία


Η μεταστροφή ενός ετοιμοθάνατου

από την μνησικακία στην συγχώρεση του αδελφού του

Ἀναφέρει ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος:

«Ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ὡς ἐφημέριος ἐπισκεπτόμουν τό νοσοκομεῖο τοῦ Μεταξᾶ, εἶχα γνωρίσει κάποιον βαρειά ἀσθενῆ, ὁ ὁποῖος, ἄν καί πέθαινε, δέν ἤθελε μέ τίποτα νά συγχωρέση τόν ἀδελφό του. Βέβαια, ὁ ἀδελφός του εὐθυνόταν γιά τά δεινά πού τόν εἶχαν βρεῖ στή ζωή του· τόν εἶχε ἀδικήσει καί κυριολεκτικῶς καταστρέψει!

Οἱ ὑπόλοιποι συγγενεῖς καί ἡ γυναῖκα τοῦ ἀσθενοῦς λύγισαν ὡς ἄνθρωποι μπροστά στήν ἐπιθυμία τοῦ ἄλλου ἀδελφοῦ νά συγχωρεθῆ μέ τόν ἑτοιμοθάνατο, ἐκεῖνος ὅμως ἀρνιόταν πεισματικά, λέγοντας: “Ὄχι, δέν τόν συγχωρῶ!”.

Ἀκόμα κι ὅταν κάποιος τόλμησε νά τοῦ πῆ “ἔτσι πού λές, θά πᾶς στήν κόλασι”, ἐκεῖνος ἀπάντησε: “Χίλιες φορές στήν κόλασι, παρά νά συγχωρέσω τόν ἀδελφό μου!”.
Τελικά, κάποιος ἀπ᾽ τούς συγγενεῖς ἦλθε σέ μένα ὡς ἐφημέριο, καί μέ παρακάλεσε νά τοῦ μιλήσω κι ἄν μπορέσω νά ἀπαλλάξω τήν ψυχή του ἀπό αὐτό τό βάρος. Κι ἔτσι, μέ ἐμπιστοσύνη στή Χάρι τῆς Ἱερωσύνης καί μέ τήν ἐπιθυμία νά σωθῆ μία ψυχή, προσπάθησα σιγά-σιγά νά τόν πείσω ὅτι τώρα πού πεθαίνει καί ἡ ψυχή του θά πάη στόν οὐρανό, δέν ἔχει νόημα νά κρατάη κακία γιά ὅ,τι συνέβη πρίν ἀπό πολλά χρόνια. Γιατί ὁ Θεός δέν θά τόν ρωτήση γιατί ἀδικήθηκε, ἀλλά γιατί δέν συγχώρεσε. Καί τότε τί θά Τοῦ ἀπαντήση;

Καί τό θαῦμα ἔγινε! Φαίνεται, ὁ Θεός κάτι καλό ἔβλεπε στήν ψυχή του καί δέν τόν ἄφησε νά φύγη μέ αὐτό τό βάρος. Φώναξε τόν ἀδελφό του, ὁ ὁποῖος περίμενε στό διάδρομο τοῦ νοσοκομείου, κι ἐκεῖνος ἔτρεξε κι ἔπεσε στά πόδια του γονατιστός, τόν ἀγκάλιασε καί κλαίγοντας μέ ἀναφιλητά ζητοῦσε νά τόν συγχωρέση. Καί ὕστερα ἀπό 40 χρόνια, ὁ πρώην ἀδιάλλακτος λύγισε, τόν ἀγκάλιασε καί δάκρυα ἄρχισαν νά τρέχουν ἀπ᾽ τά μάτια του! Μόλις ἄρχισε νά κλαίη, τό πρόσωπό του ἄλλαξε! Ἔγινε φωτεινό…, ἄσπρισε…, ἄλλαξε ὁλόκληρος! Ἐνῶ, μέχρι ἐκείνη τή στιγμή, ὅπως ἔλεγαν οἱ δικοί του, ἦταν σκοτεινό ἀπ᾽ τήν σκληρότητα καί τή μνησικακία.

Μπροστά σ᾽ αὐτή τήν αἴσια ἔκβασι, θεώρησα ὅτι πλέον δέν μένει τίποτε ἄλλο παρά νά λάβη στήν ψυχή του τό ἐφόδιο τῆς αἰωνίου ζωῆς, τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου. Κι ἔτσι, ἔφερα τά ἄχραντα Μυστήρια καί τόν κοινώνησα. Τήν ἑπομένη, ἤσυχος καί εἰρηνικός, ἀνεπαύθη ἐν Κυρίῳ».

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

Η σωτηρία μίας πόρνης και ενός ανθρώπου που ήθελε να αυτοκτονήσει στο Βελιγράδι της Σερβίας


CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Μεταστροφές στην Ορθοδοξία


Η σωτηρία μίας πόρνης 

και ενός ανθρώπου που ήθελε να αυτοκτονήσει

στο Βελιγράδι της Σερβίας 

Ἀναφέρει ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος:

«Ἕνας ἱερέας ἀπ᾽ τό Βελιγράδι διηγήθηκε τήν ἑξῆς παράξενη ἱστορία, πού ἀφορᾶ μία ἀκόλαστη γυναῖκα, μία γυναῖκα τοῦ δρόμου, ἀπ᾽ τό Βελιγράδι.

Μία ἡμέρα πού αὐτή ἔκανε τή συνηθισμένη βόλτα της στούς δρόμους τοῦ Βελιγραδίου, γιά νά ἀσκήση τό ἀνήθικο ἐπάγγελμά της, περνώντας δίπλα ἀπό μία αὐλή, εἶδε κάποιον ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἐκείνη τή στιγμή προσπαθοῦσε νά κρεμασθῆ ἀπό ἕνα δένδρο, γιά νά αὐτοκτονήση. Ἔδεσε τό σχοινί στό κλαδί καί, περνώντας το γύρω ἀπ᾽ τόν λαιμό του, πήδηξε. Ἡ γυναῖκα, βλέποντας ὅλα αὐτά, πήδηξε βιαστικά πάνω ἀπ᾽ τό φράκτη, μπῆκε μέσα στήν αὐλή, ἔβγαλε ἕνα μικρό μαχαίρι ἀπ᾽ τήν τσέπη της καί ἔκοψε τό σχοινί. Ὁ ἄνθρωπος σωριάσθηκε στό χῶμα λιπόθυμος. Αὐτή ἄρχισε νά τόν τρίβη, μέχρι πού συνῆλθε. Τότε τῆς εἶπε:

—Γιά ποιό λόγο τό ἔκανες αὐτό; Γιατί δέν μέ ἄφησες νά πεθάνω; Δέν μοῦ ἀπομένει πλέον τιποτε. Λόγῳ φτώχειας θέλω νά φύγω ἀπό αὐτή τήν ἀθλία ζωή.

Ἠ γυναῖκα ἔβγαλε ὅλα τά χρήματα πού εἶχε ἐπάνω της καί τοῦ τά ἔδωσε. Στή συνέχεια ὑποσχέθηκε ὅτι θά τόν βοηθήση, μέχρι νά βρῆ δουλειά. Ἔτσι, ἕνα μέρος ἀπ᾽ τά χρήματα πού ἔβγαζε, τά ἔδινε γιά νά συντηρηθῆ αὐτός ὁ πτωχός ἄνθρωπος.

Ὕστερα ἀπό ἕξι μῆνες ἀρρώστησε βαριά. Ὅταν κατάλαβαν ὅτι πλησίαζει ἡ ὥρα τοῦ θανάτου της, κάλεσαν τόν ἱερέα νά τήν ἐπισκεφθῆ γιά Ἐξομολόγησι. Μετά, ἐνώπιον τοῦ ἱερέως, πρίν ξεψυχήση, ἄρχισε νά λέη:

—Πώ, πώ, Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ! Γιά ποιόν λόγο ἤλθατε σέ μένα; Δέν ξέρετε πόσο ἁμαρτωλή γυναῖκα εἶμαι;

Καί συνέχισε λέγοντας:

—Πώ, πώ, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ! Ἦλθες Ἐσύ σέ μένα τήν ἁμαρτωλή; Τί ἔκανα ἐγώ γιά νά ἀξίζω ὅλα αὐτά; Μόνο καί μόνο ἐπειδή ἔσωσα ἐκεῖνον τόν καημένο ἄνθρωπο ἀπ᾽ τό θάνατο; Ἀλλοίμονο σέ μένα τήν ἀνάξια! Πώ, πώ, πόσο μεγάλο εἶναι τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ!
Λέγοντας αὐτά τά λόγια ξεψύχησε καί τό πρόσωπό της ἔλαμψε σάν νά τή φώτιζε μία κέρινη λαμπάδα.

Ἰδού, τί συμβαίνει, ὅταν σώζη κανείς τήν ψυχή ἑνός ἀνθρώπου! Ἰδού, πῶς μία καλή πράξι ἐλεημοσύνης γιά ἕνα συνάνθρωπό μας “σβήνει” πολλές δικές μας ἁμαρτίες!».

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Μία νοσοκόμα από την Αρμενία κάνει πράξη το “αγαπάτε τους εχθρούς σας” (Ματθ. 5, 44)


ARMENIA OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Αρμενία


Μία νοσοκόμα από την Αρμενία

κάνει πράξη το “αγαπάτε τους εχθρούς σας”

(Ματθ. 5, 44)

Ἀναφέρει ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος:

«Κατά τή διάρκεια τοῦ διωγμοῦ τῶν Ἀρμενίων ἀπ᾽ τούς Τούρκους, ὅπου ἀνάμεσά τους ἦταν καί Χριστιανοί, ἕνας φανατικός Τοῦρκος καταδίωκε ἕνα νεαρό Χριστιανό μέ τήν ἀδελφή του. Κάποια στιγμή τούς ἔφθασε καί μέ τό μαχαίρι σκότωσε τό νέο. Ἡ κοπέλλα στό μεταξύ κατόρθωσε νά διαφύγη.

Μετά ἀπό καιρό, ἡ νέα αυτή ἔγινε νοσοκόμα. Μία μέρα, στό νοσοκομεῖο πού ἐργαζόταν, ἔφεραν ἕνα στρατιώτη βαριά τραυματισμένο. Στό πρόσωπό του δέν δυσκολεύτηκε νά ἀναγνωρίση τό φονιά τοῦ ἀδελφοῦ της. Ζήτησε δύναμι ἀπό Ἐκεῖνον, πού Πρῶτος εἶχε ζητήσει ἀπ᾽ τόν ἐπουράνιο Πατέρα Του νά συγχωρέση τούς σταυρωτές Του, καί ἄρχισε νά τόν περιποιεῖται μέ ὅλη τή δύναμι τῆς Χριστιανικῆς ἀγάπης. Ὁ ἄρρωστος ἀπ᾽ τίς πρῶτες μέρες παραξενεύθηκε μέ τήν ἰδιαίτερη περιποίησι τῆς νοσοκόμας. Δέν βάσταξε, λοιπόν, καί μία μέρα τή ρώτησε:

—Ἀδελφή, ἡ ἰδιαίτερη φροντίδα σας γιά μένα μέ συγκινεῖ. Σέ τί ὀφείλεται;
Ἡ Χριστιανή νοσοκόμα, ἀντί ἄλλης ἀπαντήσεως, τοῦ ἔδειξε τήν Καινή της Διαθήκη, ἀπ᾽ τήν ὁποία καί ἄρχισε νά τοῦ διαβάζη. Ὅταν ἔφθασε στό “ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς σας, εὐεργετεῖτε αὐτούς πού σᾶς μισοῦν”(Ματθ. 5, 44), ὁ ἄρρωστος τή διέκοψε:

—Ἀδελφή, αὐτό εἶναι ἀδύνατο. Ἔχετε ἐσεῖς κάποιον πού νά μπορῆ νά τό κάνη αὐτό;

—Πρῶτα ὁ Χριστός πάνω στό Σταυρό, ἀπάντησε ἡ νοσοκόμα. Καί μετά, μέ τή δύναμι Ἐκείνου, ἡ ἀδελφή ἑνός σκοτωμένου τό ἔκανε στό φονιά τοῦ ἀδελφοῦ της!».

Τα δύο κοράκια της Μονής του Αγίου Σάββα Ιεροσολύμων


ANIMALS OF MY HEART

Ζώα και Ορθοδοξία


Τα δύο κοράκια της Μονής του Αγίου Σάββα Ιεροσολύμων

Στην Μονή του Αγίου Σάββα, στα Ιεροσόλυμα, βρίσκουν πάντα καταφύγιο και τροφή δύο κοράκια.

Οι Πατέρες τους ρίχνουν κομμάτια από το ψωμί που περισσεύει, ενώ τους έχουν πάντα και ένα δοχείο με καθαρό νερό. Στην Μονή μαζεύονται και άλλα μικρά πουλιά, καθώς και πλήθος περιστεριών. Όταν όμως κάνει πολλή ζέστη, τα κομμάτια του ψωμιού ξεραίνονται και τα μικρά πουλιά δεν μπορούν να τα φάνε. Μαζεύονται τότε κοντά στο ξερό ψωμί και περιμένουν να έρθουν τα κοράκια. Και ξέρετε γιατί;

Όσο απίστευτο και αν σας φαίνεται, τα κοράκια, μόλις εμφανιστούν, πιάνουν με τα νύχια του δεξιού τους ποδιού τα κομμάτια του ψωμιού, τα ρίχνουν μέσα στο δοχείο με το νερό, τα πιέζουν με τα πόδια τους να βραχούν καλά και να μαλακώσουν και μετά αφήνουν τα μικρά πουλιά να φάνε. Τέλος, αφού φάνε πρώτα εκείνα, τρώνε μετά και τα κοράκια ό,τι περισσεύει.

Δύο είναι πάντα τα κοράκια της Μονής. Σ’ ένα βράχο κοντά σ’ αυτήν έχουν την φωλιά τους. Μια φορά τον χρόνο γεννούν δύο ή τρία αυγά, τα επωάζουν και, όταν μεγαλώσουν οι νεοσσοί και αρχίσουν να πετούν καλά, φεύγουν μακριά από την Μονή, πέρα από την Νεκρά Θάλασσα. Αφήνουν εκεί τα μικρά τους και ξαναγυρίζουν πίσω.

Τα κοράκια αυτά τρώνε μόνο ψωμί. Χαρακτηριστικό είναι πως, όταν ένα γαϊδουράκι γλύστρησε και έπεσε μέσα στον χείμαρο που βρίσκεται έξω από την Μονή, όρνεα έφτασαν από μακριά και έτρωγαν το πτώμα. Τα κοράκια της Μονής, όμως, αν και το πτώμα ήταν μπροστά στα μάτια τους, ούτε καν πλησίασαν.

Από το βιβλίο: ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΚΕΙΜ ΣΠΕΤΣΙΕΡΗ, Η Ζωοφιλία των Αγίων και η Αγιοφιλία των ζώων, Εκδόσεις «Ο Αγιος Στέφανος»

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2019/04/blog-post.html

ORTHODOXY – RAINBOW

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΕΛΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Δεν μπορεί ποτέ να αποδειχθεί ότι έλαβε χώρα η εξέλιξη διότι αναγκαία προϋπόθεση της αποδείξεως είναι η ύπαρξη εκείνου ο οποίος αποδεικνύει - Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός

http://atheismosapantiseis.blogspot.com

ΑΘΕΪΣΜΟΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ


Δεν μπορεί ποτέ να αποδειχθεί ότι έλαβε χώρα η εξέλιξη διότι αναγκαία προϋπόθεση της αποδείξεως είναι η ύπαρξη εκείνου ο οποίος αποδεικνύει

Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός

Δέν μπορεῖ ποτέ νά ἀποδειχθῆ ὅτι ἔλαβε χώρα ἡ ἐξέλιξι διότι ἀναγκαία προϋπόθεσι τῆς ἀποδείξεως εἶναι ἡ ὕπαρξι ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἀποδεικνύει. Ἐφόσον, ὅμως, σύμφωνα μέ τίς ἐξελικτικές ἀντιλήψεις ὁ ἄνθρωπος (ὁ ὁποῖος θά ἔπρεπε νά ἀποδείξη τό ζητούμενο) εἶναι ὁ τελευταῖος κρίκος τῆς βιοσφαιρικῆς ἁλυσίδος, αὐτό σημαίνει ὅτι δέν ἦταν παρών στά προηγούμενα στάδια καί συνεπῶς οὔτε τά παρατήρησε οὔτε τά κατέγραψε. Καί, βέβαια, τώρα πλέον δέν μπορεῖ νά τό κάνη αὐτό, διότι ἀνήκουν στό παρελθόν. Τό νά μποροῦσε νά τό κάνη —ὑποθετικά μιλοῦμε— ἰσοδυναμεῖ μέ τό νά παρακολουθοῦσε τήν ἀρχή του (σ᾽ ὁποιοδήποτε στάδιό της). Γιά νά γίνη, ὅμως, αὐτό, θά ἔπρεπε νά εἶναι προγενέστερος ἀπ᾽ αὐτήν (!), πρᾶγμα ἀπαράδεκτο λογικά.

Από το βιβλίο: Ἰωάννου Κωστώφ, Φυσικού, Συμβολή στήν Τελετή Λήξεως τῆς Θεωρίας τῆς Ἐξελίξεως, Ἐκδόσεις Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (2108220542, 6978461846), Σταμάτα 2015

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

Η μεταστροφή ενός φοιτητή προς το Μοναχισμό


CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Μεταστροφές στην Ορθοδοξία


Η μεταστροφή ενός φοιτητή προς το Μοναχισμό

Διηγεῖται ὁ Ἀθανάσιος Μαρέλας ἀπ᾽ τήν Ἀλεξανδρούπολη:

«Θυμᾶμαι τήν προτροπή πού ἀπηύθυνε ἕνας ἁγιασμένος Γέροντας, ἡγουμενος μεγάλου μοναστηριοῦ τοῦ Ἁγ. Ὄρους, σ᾽ ἕνα φοιτητή σέ ὁμιλία, πού ἔγινε σέ ἀμφιθέατρο τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τή δεκαετία τοῦ 1970. Ἦταν λίγο μετά τήν πτῶσι τῆς χούντας, τήν περίοδο τῆς μεταπολιτεύσεως, μίας ἐποχῆς ἔντονα πολιτικοποιημένης καί κομματικοποιημένης.

Ὁ Γέροντας εἶχε ἐκφωνήσει μία πνευματική ὁμιλία ἐκ καρδίας, πού εἶχε καθηλώσει τούς παρευρισκομένους. Μόλις τελείωσε, ἀπόλυτη σιωπή ἐπικρατοῦσε στό πολυπληθές ἀκροατήριο (πού στήν πλειονότητα ἀποτελοῦνταν ἀπό φοιτητές). Ὁ λόγος του δέν ἦταν ὁ ξύλινος πολιτικός, ἰδεολογικός, τόν ὁποῖο ἦταν συνηθισμένοι ν᾽ ἀκοῦν. Ἦταν ἐντελῶς διαφορετικός, βιωματικός, ἀληθινός, πνευματικός καί ἐκ καρδίας. Μία κατάθεσι ψυχῆς.

Σέ λίγο ξεκίνησαν οἱ ἐρωτήσεις, ὁπότε ἕνας φοιτητής ἔκανε τήν ἑξῆς ἐρώτησι: “Γέροντα, παίζετε ποδόσφαιρο στό Ἅγ. Ὄρος;”.

Ἀμέσως ἐπικράτησε μεγάλη ἀναστάτωσι στό ἀκροατήριο. Οἱ φωνασκιές, τά χαχανητά καί τά συνθήματα πού ἀκολούθησαν ἦταν ἕνας τρόπος ἐκτονώσεως τῶν ἔντονα πολιτικοποιημένων φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι μετά τό τέλος τῆς ὁμιλίας εἶχαν περιέλθει σέ μεγάλη ἀμηχανία καί δέν ἤξεραν πῶς νά ἀντιδράσουν.

Ὁ Γέροντας παρέμεινε ἀτάραχος, γεμάτος ἠρεμία. Πῆρε τό ποτήρι μέ νερό, πού εἶχε μπροστά του, κι ἀφοῦ ἔκανε τό σταυρό του καί ἤπιε,  τούς ἔκανε νόημα νά ἡσυχάσουν. Ἡ ἀπάντησί του ἦταν:  “Ἐλθέ καί ἰδέ”, δηλαδή “Ἔλα νά δῆς”. Αὐτή ἡ ἀπάντησι τούς ἐξέπληξε ὅλους. Ἄν εἶναι σωστές οἱ πληροφορίες πού ἔχω, ὁ ἐρωτών πῆγε νά δῆ, καί σήμερα εἶναι μοναχός στό Ἅγ. Ὄρος!»

Ο Γέροντας Ιωάννης Καλαϊδης των Σερρών (+2009) και μία πρώην αιρετική γυναίκα


TEXTS - ORTHODOXY

Ορθόδοξα Κείμενα


Ο Γέροντας Ιωάννης Καλαΐδης των Σερρών (+2009) 

και μία πρώην αιρετική γυναίκα

Ἀναφέρει ἡ Ζαχαρούλα Σινάνη ἀπ᾽ τίς Σέρρες ἕνα περιστατικό ἀπ᾽ τή ζωή του π. Ἰωάννη Καλαΐδη (+2009) τοῦ αγιασμένου Γέροντα τῆς Φιλύρας (Νεοχωρίου) Σιντικής τῶν Σερρῶν:

«Κάποτε τοῦ πῆγα μία κοπέλλα πού ήθελε νά πάρη τήν εὐχή του. Δοκιμαζόταν πολύ ἡ συγκεκριμένη. Εἶχε μπλέξει μέ κάποια αἵρεσι, ὄχι ἀπό κακή πρόθεσι, ἀλλά ἀπό λανθασμένο τρόπο ἀναζητήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὄταν ἀντιλήφθηκε ὅτι εἶναι σέ λάθος δρόμο, μετανόησε πραγματικά, ἐξομολογήθηκε, ζοῦσε κατά Θεό, ἀλλά δοκιμαζόταν πολύ ἀπό σοβαρή “ἀσθένεια γιά κάθαρσι”, ὅπως ἔλεγε ἡ ἴδια. Τήν γνώρισα μέσῳ κάποιου κοινοῦ γνωστοῦ καί τήν πῆγα στόν παπα-Γιάννη. Τή δέχθηκε μέ πολλή ἀγάπη, τή συμβούλεψε, τήν παρηγόρησε καί τῆς εἶπε πώς, γιά νά ἀνακουφισθοῦν οἱ ἀνυπόφοροι πόνοι πού εἶχε, επρεπε νά σταυρωθῆ μέ ἅγιο μύρο τῆς Παναγίας Μαλεβῆς. Μόλις  τό ἄκουσα, εἶπα:

—Παππούλη μου, πού νά τό βροῦμε τό λαδάκι τῆς Μαλεβῆς τώρα; Τῆς ἔδωσα μύρο ἀπ᾽ τό λαδάκι τῆς Παναγίας τῆς Ἄνδρου.

—Ὄχι, ἐπέμενε ὁ παπα-Γιάννης.

Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι αὐτό.

Ὅταν φεύγαμε, μοῦ εἶπε αὐτή ἡ πονεμένη ψυχούλα:

—Ζαχαρούλα, σέ ἅγιο ἄνθρωπο μέ ἔφερες.

—Γιατί, καλή μου;, τή ρώτησα.

—Γιατί αὐτό πού εἶπε γιά τό μύρο τῆς Μαλεβῆς ἔχει νόημα. Κάποια φορά πού πῆγα στή Παναγία Μαλεβή, μάλωσα μέ τίς μοναχές, τίς πρόσβαλλα λόγῳ τοῦ μύρου. Τό εἶδε αὐτό ὁ ὅσιος Γέροντας, καί γιά νά τό ἐξομολογηθῶ καί νά πάω νά ζητήσω συγγνώμη ἀπ᾽ τίς μοναχές, μοῦ εἶπε ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νά σταυρωθῶ μέ τό μύρο.

Ἔμεινα ἔμβροντητη. Δέν μποροῦσε νά κρυφθῆ κανείς ἀπ᾽ τόν ἅγιο. Ὅπως προεῖπα, εἶχε τό χάρισμα νά βλέπη τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων».

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

Πίστη και Λογική: Περί πολυτέλειας, Εκκλησίας, Θεού και σωτηρίας - Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ


TEXTS - ORTHODOXY

Ορθόδοξα Κείμενα


Πίστη και Λογική: 

Περί πολυτέλειας, Εκκλησίας, Θεού και σωτηρίας

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

* Οι ίδιοι νέοι που κατηγορούν για πολυτέλεια την Εκκλησία, ξοδεύουν μόνο για τσιγάρα, περίπου 600 δρχ. ημερησίως και φορούν τις πανάκριβες φίρμες «τρακτερωτών» παπουτσιών των 45. 000 δρχ. Αφήνω τις βραδυνές τους εξόδους στα ταβερνάκια συνήθως, συνήθως πολλές φορές εβδομαδιαίως, όπου πληρώνουν τρεις κεφτέδες ένα χιλιάρικο, καθώς και την κατανάλωση αλκοόλ στην οποία, κατά τις στατιστικές, πρωτεύουμε πανευρωπαϊκώς! Έχουν, λοιπόν, δικαίωμα να κατηγορούν; Εξάλλου, ας μην βλέπουμε μόνο τα φανταχτερά σκεύη και άμφια, αλλά να πηγαίνουμε και σε άσυλα ανιάτων ή στέγες γερόντων τα οποία συντηρεί η Εκκλησία, να πηγαίνουμε να βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι αναλίσκονται κυριολεκτικά μέσα στην Εκκλησία, χωρίς να παίρνουν θεληματικά ούτε ένα μισθό, προσφέροντας το έργο τους για την ανακούφιση του πόνου των συνανθρώπων τους…

* Ως προς τη λογική προσέγγιση του Θεού, είναι, νομίζω, ευκαιρία να αναφέρουμε το εξής: Πολλές φορές ακούμε την έκφραση: «Αυτό το καταλαβαίνω με το νου μου, αλλά δεν το ζω». Δηλαδή τον πόνο του άλλου, τη χαρά του, τα καταλαβαίνω, αλλά δεν τα ζω βαθειά. Λ.χ. λυπάται η μάνα για το θάνατο του παιδιού της, αλλά οι γείτονες μολονότι την καταλαβαίνουν, δεν πονούν το ίδιο. Δεν ταυτίζεται, λοιπόν, πάντα η λογική κατανόηση με τη βίωση. Κι αυτό, βέβαια, συμβαίνει κυρίως στις προσωπικές σχέσεις. Για αυτό ακριβώς πρέπει να μην προσεγγίζουμε λογικά τον Θεό —διότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν— αλλά να προσπαθούμε να ζούμε την επαφή μαζί Του, τηρώντας τις εντολές Του, αγαπώντας Τον και καθαριζόμενοι από τις αμαρτίες.

* Ο μακαρίτης ο Χρήστος Ανδρούτσος, ο καθηγητής της Δογματικής, έλεγε ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη ασφαλής οδός σωτηρίας— δεν είναι η μόνη οδός σωτηρίας, αλλά είναι η μόνη ασφαλής οδός. Και ο π. Ιωήλ ο Γιαννακόπουλος μας δίνει ένα εποπτικό παράδειγμα, για να κατανοήσουμε καλύτερα τη ρήση αυτή του Ανδρούτσου. Μάς λέει: Στον ανταρτοπόλεμο υπήρχε μία ασφαλής οδός που ένωνε την Καλαμάτα με την Αθήνα: εκείνη με την τεθωρακισμένη φάλαγγα. Υπήρχαν βέβαια και άλλα μονοπάτια, από τα οποία μετέβαιναν οι άνθρωποι απ' τη μια πόλη στην άλλη. Δεν ήσαν όμως ασφαλή. Έτσι ακριβώς και με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους αλλόδοξους και ετερόθρησκους. Να τονίσουμε, όμως, ότι, αν κάποιος έχει βαπτισθεί Ορθόδοξος και γίνει εκ των υστέρων αιρετικός ή, πολύ περισσότερο, αλλόθρησκος, αυτός δεν πρόκειται επ' ουδενί να σωθεί παραμένοντας στη νέα αυτή πίστη, όσα καλά έργα κι αν κάνει. Άλλο πράγμα να είσαι Βουδδιστής ή Μουσουλμάνος και να μη γνωρίσεις το Χριστό κι άλλο πράγμα να αρνηθείς το Χριστό, για χάρη του Βούδδα ή του Σίβα ή του Αλλάχ. Αυτά, σχετικά με τη σωτηρία των άλλων.

Απο το βιβλίο:

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Πίστη και Λογική, εκδ. Μανώλης Μελινός, Αθήνα 2002, τηλ. 2108220542 - 6978461846