Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Άγιος Ραφαήλ Χαβαβίνυ (St Raphael Hawaweeny), Επίσκοπος Brooklyn Ν. Υόρκης των ΗΠΑ, από Συρία, Ισαπόστολος των ΗΠΑ (+1915) – 27 Φεβρουαρίου


NEW YORK OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στη Νέα Υόρκη


Χαιρετισμοί στήν Ὁσία Ὀσίθ ἱδρύτρια
Μονῆς στό Essex τῆς Ἀγγλίας (7/10, +700) καί στόν
Ἁγ. Ραφαήλ Ἐπίσκοπο Brooklyn τῆς Ν. Ὑόρκης τῶν ΗΠΑ,
ἀπό Συρία (27/2, +1915) [14/2, ἀνακ. λειψ.]

Χαῖρε, Ὀσίθ τοῦ Essex τῆς Ἀγγλίας·
Χαῖρε, Ραφαήλ Ἐπίσκοπε Brooklyn τῆς Ν. Ὑόρκης·

Χαῖρε, Ὀσίθ, γλυκό ἀνθονερο τοῦ Παραδείσου·
Χαῖρε, ὅτι ἄφησες τόν Κύριο νά ἀγγίξη τήν καρδιά σου·

Χαῖρε, Ραφαήλ ἄνθος τῆς σύγχρονης Συρίας·
Χαῖρε, περιστέρι τοῦ Θεοῦ στό Ἄγαλμα τῆς Ἐλευθερίας·

Χαῖρε, Ὀσίθ ὅτι μέ τίς προσευχές σου ἀγκαλιάζεις τό Θεό·
Χαῖρε, Ραφαήλ ἱεραποστολικό καύχημα τῶν ΗΠΑ·
·
Χαῖρετε, ὅτι ἡ ἀγάπη σας πάντοτε εἶναι
εὐσπλαχνική λιακάδα στήν καρδιά σας·

Χαῖρετε, Ὀσίθ καί Ραφαήλ
κειμενογράφοι τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

Χαίρετε, Ἅγιοι Ὀσίθ καί Ραφαήλ!


Ορθόδοξη Ποιητική Συλλογή "Φύλλα..."



Άγιος Ραφαήλ Χαβαβίνυ (St Raphael Hawaweeny),

Επίσκοπος Brooklyn Ν. Υόρκης των ΗΠΑ, από Συρία

Ισαπόστολος των ΗΠΑ (+1915)

╰⊰¸¸.•¨*

Μνήμη: 27 Φεβρουαρίου

Ανακομιδή Ι. Λειψάνων: 14 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος Ραφαήλ Χαβαβίνυ (St Raphael Hawaweeny) γεννήθηκε το 1860 από ευσεβείς Ορθόδοξους γονείς, τον Μιχαήλ Χαβαβίνυ (Michael Hawaweeny) και τη δεύτερη σύζυγό του Μαριάμ (Mariam), κόρη ενός ιερέα από τη Δαμασκό της Συρίας.

Η ακριβής ημερομηνία της γεννήσεως του Ραφαήλ δεν είναι γνωστή, αλλά υπολογίζεται ότι είναι είτε την ημέρα των ονομαστηρίων, δηλαδή στη Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και Πασών των Επουράνιων Δυνάμεων Ασωμάτων (8 Νοεμβρίου) είτε κάποια άλλη μέρα πλησίον της ημέρας αυτής.

Εξαιτίας των μεγάλων διωγμών που υπέστησαν οι Χριστιανοί εκείνη την περίοδο και αφού ο πνευματικός της οικογενείας του, Άγιος Ιωσήφ ο Δαμασκηνός (†1860) και πλήθοςχριστιανών μαρτύρησαν στη Δαμασκό, η οικογένεια Χαβαβίνυ (Hawaweeny) αναγκάστηκε να καταφύγει στη Βηρυττό για την ασφάλειά της.

Εκεί ήταν λοιπόν και ο τόπος όπου ο μελλοντικός άγιος αντίκρυσε το πρώτο φως της ημέρας και όχι στην πόλη των γονιών του.

Στη γιορτή των Θεοφανείων το 1861, βαπτίστηκε και πήρε το όνομα Ραφαήλ και αργότερα, την άνοιξη του ίδιου έτους, η οικογένεια κατάφερε να επιστρέψει στη Δαμασκό.

Το παιδί ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά το 1874 ο πατέρας του δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθει στα δίδακτρα του γιου του.

Ευτυχώς η βοήθεια ήρθε από τον Διάκονο Αθανάσιο Ατάλα (Atallah) (μετέπειτα Μητροπολίτη Εμέσης - Homs, ο οποίος πρότεινε στον τότε Πατριάρχη Αντιοχείας Ιερόθεο να δεχθεί τον Ραφαήλ ως φοιτητή στο Πατριαρχείο προκειμένου να προετοιμασθή για την

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Τόσο σημαντικό είναι που δεν έρχομαι κάθε Κυριακή στην Εκκλησία; - Απαντάει ο πράος και ταπεινός Ποιμένας Παπα-Σταμάτης Σίνης της Κερατέας Αττικής (+1969)


DIVINE LITURGY – EXPERIENCES 

Η Θεία Λειτουργία - Εμπειρίες


Κάποιος ρώτησε τόν πράο καί ταπεινό Παπα-Σταμάτη Σίνη (+1969), εφημέριο τοῦ Ι. Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Κερατέας τῆς Ἀττικῆς:

—Ἔ, παπᾶ μου τόσο σημαντικό εἶναι πού δέν ἔρχομαι κάθε Κυριακή στήν Ἐκκλησία; Μία μέρα ἔχω καί ἐγώ νά ξεκουρασθῶ, νά κοιμηθῶ λίγο παραπάνω!

—Ἄκουσε κυρ Παντελή μου. Ὁ καλός Θεός, μᾶς χάρισε ἑκατόν ἕξῆντα ὀκτώ ὧρες τήν ἑβδομάδα. Ἔρχεται τώρα καί ζητάει νά Τοῦ δώσουμε πίσω μόνο μία ὥρα τήν Κυριακή τό πρωΐ. Τί λές δέν εἶναι ἀχαριστία ἀπό μέρους μας νά τήν ξοδεύουμε καί αὐτή γιά τόν ἑαυτό μας!

Video: Ελένη η παραδουλεύτρα από το Καρπενήσι - Το Χαμόγελο του Θεού


VIDEOS OF MY HEART

 Ορθόδοξα Video



Ελένη η παραδουλεύτρα από το Καρπενήσι - Το Χαμόγελο του Θεού

Άγιος Πατρίκιος Ισαπόστολος της Ιρλανδίας (+461) - 17 Μαρτίου


IRELAND OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ιρλανδία


Άγιος Πατρίκιος Ισαπόστολος της Ιρλανδίας (+461)

Εορτή: 17 Μαρτίου

Ανακομιδή Ι. Λειψάνων: 10 Ιουνίου

Ο Άγιος Πατρίκιος (λατινικά: Patricius, ιρλανδικά: Naomh Pádraig) ήταν ένας Κέλτης Βρετανός και χριστιανός ιεραπόστολος, ο οποίος είναι γενικώς αποδεκτός ως ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας (παρόλο που η Μπρίγκιτ του Κίλνταρε και ο Κολούμπα είναι επισήμως επίσης προστάτες άγιοι). Η καταγωγή του ήταν ρωμαιοβρετανική. Πιθανόν γεννήθηκε το 390 στη σημερινή βορειοδυτική ακτή της Βρετανίας, σε ένα σήμερα άγνωστο μέρος ονόματι Bannavem Taburniae. Ήταν γιος ενός δημοτικού συμβούλου και ο παππούς του ήταν ιερέας. Έχοντας το ρωμαϊκό όνομα Patricius, που σημαίνει ευγενής, μεγάλωσε μιλώντας λατινικά αλλά δεν έδινε καμία σημασία στις αρχές του Χριστιανισμού.

Όταν ήταν περίπου 15 χρονών απήχθη από Ιρλανδούς πειρατές. Όντας σκαβωμένος εργάστηκε ως βοσκός για έξι χρόνια. Σαν βοσκός προσευχόταν συχνά και έτσι γνώρισε το Θεό. Μετά απ' αυτά τα έξι χρόνια είδε ένα όνειρο που τον πληροφορούσε ότι θα γυρνούσε στην πατρίδα του. Είναι άγνωστο εάν δραπέτευσε ή τον ελευθέρωσαν, πάντως τελικά κατάφερε να επιστρέψει στην οικογένειά του. Εκεί εκπαιδεύτηκε για να γίνει ιερέας και ταξίδεψε σε μοναστήρια στη Γαλατία, όπου έμεινε για κάποιο καιρό. Ίσως σ' αυτά τα μοναστήρια συγκαταλέγεται και αυτό του Λερίν στα νότια της Γαλλίας, ένα φημισμένο μοναστήρι που ιδρύθηκε επηρεασμένο από τους μεγάλους Αιγύπτιους μοναχούς όπως ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας.

Περίπου το 435 ο Πατρίκιος επέστρεψε στην Ιρλανδία από την Γαλατία σαν επίσκοπος. Το Άρμαγκ (Armagh) στα βόρεια της Ιρλανδίας έγινε έδρα της επισκοπής και ενθάρρυνε την μοναστική ζωή εκεί. Στο Άρμαγκ ίδρυσε και ένα σχολείο. Από εκεί έκανε πολλά ιεραποστολικά ταξίδια, κηρύγματα, διδασκαλίες, βαπτίσεις και ίδρυσε εκκλησίες και μοναστήρια.

Ο επίσκοπος Πατρίκιος μας άφησε γραπτά που σώζονται ως σήμερα. Σώζεται η Ομολογία του, η αυτοβιογραφία του, ένα γράμμα που καταδικάζει τη δουλεία και ο αξιοσημείωτος ύμνος του (breastplate), όπου ομολογεί την απόλυτη πίστη του στο Χριστό. Ήταν ένας εξαιρετικός ποιμένας ψυχών. Σύμφωνα με την παράδοση έδιωξε όλους τους δαίμονες και όλα τα φίδια από την Ιρλανδία. Μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί δηλητηριώδη φίδια στην Ιρλανδία.


Επίσης δίδαξε το μυστήριο της μίας και ομοουσίου Αγίας Τριάδος χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το τριφύλλι, ένα τοπικό φυτό του οποίου τα φύλλα αποτελούνται από τρία κομμάτια αλλά στην ουσία είναι ένα. Τιμώμενος πολύ, κοιμήθηκε εν Κυρίω περίπου το 461.

Σήμερα ο άγιος Πατρίκιος είναι ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας. Είναι ο πιο δημοφιλής από όλους τους Ιρλανδούς αγίους, καθώς θεωρείται ότι αυτός εισήγαγε με επιτυχία τον Χριστιανισμό στην Ιρλανδία. Διάφορα μέρη της χώρας είναι συνδεδεμένα μ' αυτόν, όπως το Άρμαγκ, Ντάουνπατρικ, Κρόαγκ Πάτρικ και Σάουλ, παρόλο που δεν είναι γνωστό πού βρίσκονται σήμερα τα λείψανά του. Τιμόταν ιδιαιτέρως ακόμη από τα ρωμαϊκά χρόνια και όχι μόνο στην Ιρλανδία αλλά και στις νοτιοδυτικές ακτές της Ουαλίας και τις βορειοδυτικές ακτές της Αγγλίας, για παράδειγμα στο Χεϊσάμ.

Η γιορτή του αγίου Πατρικίου τελείται στις 17 Μαρτίου.

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269) – 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου ╰⊰¸¸.•¨* Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ. – Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης


ORTHODOX SAINT VALENTINE

Ο Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος & ο Γάμος


Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269)

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου

Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου και στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ.. Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης

* * *

Επιμέλεια κειμένου

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

* * *

Η λεγόμενη "γιορτή των ερωτευμένων" έχει θεσπιστεί από κοσμικούς ανθρώπους και προσβάλει τον Άγιο. Δεν παύει όμως ο Άγιος να είναι προστάτης όσων θέλουν να παντρευτούν με Ορθόδοξο Γάμο. Όταν ο Ἀγιος ήταν εν ζωή, ο αυτοκράτορας είχε απαγορέψει να παντρεύονται οι στρατιώτες και όσοι δεν είχαν παει στρατό και έτσι οι Χριστιανοί νέοι είχαν πρόβλημα. Αλλά ο Άγιος Βαλεντίνος τους πάντρευε κρυφά και έτσι τον συνέλλαβαν και μαρτύρησε.

Ο Άγιος Βαλεντίνος στα συναξάρια της Ελλάδας και της Ανατολής μνημονεύεται μαζί με τους συμμάρτυρές του στις 19 Ιανουαρίου και στις 6 Ιουλίου! Οι συμμάρτυρές του είναι ο Αγιος Μάριος ο Πέρσης, η σύζυγός του Μάρθα, οι υιοί τους Αββακούμ και Αυδιφάξ και οι μάρτυρες Κρισπίνος και Αστέριος.

Μαρτύρησαν όλοι μαζί το 269 μαζί με τον Αγιο Ιερομάρτυρα Βαλεντίνο ο οποίος είναι Ορθόδοξος Άγιος επειδή μαρτύρησε πριν το σχισμα των Ρωμαιοκαθολικών το οποίο έγινε το 1054.

Βλ. παρακάτω:

Αγιολόγιο Τσολακίδη: 14 Φεβρουαρίου -ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΙ Ίερομάρτυρες - Ή διάκριση αυτών των Αγίων δεν είναι σαφής. ο πρώτος ήταν κληρικός της Ρώμης και μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Κλαυδίου Β'. ο δεύτερος ήταν επίσκοπος Τέρνι και μαρτύρησε στη Ρώμη.

και

12.Βαλεντίνων (δύο) ἱερομαρτύρων ἐν Ρώμῃ ὁ πρῶτος ἐπὶ Κλαυδίου Β΄ (διάκρισις ἀσαφής) (῾Αγιολόγιον Τσολακίδου) (Ρμ).

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/μηναίον/φεβρουάριος/14-φεβρουαριου/

και

'Aββακοὺμ καὶ ᾿Οδιφάκιος τέκνα Μάριου καὶ Μάρθας μάρτυρες, (270) 19/1.

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/αλφαβητάρι/αλφαβητικώς/a/

και

6 Ιουλίου:

8.Μαρίνου καὶ Μάρθας μαρτύρων, τῶν τέκνων αὐτῶν ᾿Αβδιφὰξ καὶ ᾿Αββακοὺμ καὶ τῶν κάτωθι σὺν αὐτοῖς· Κυρίνου, Βαλεντίνου Πρεσβυτέρου καὶ ᾿Αστερίου (269) (ΡΔ).

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/μηναίον/ιούλιος/6-ιουλιου/


Η ζωή του Αγίου Βαλεντίνου

Ημέρες εορτής:

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου (+269)

╰⊰¸¸.•¨*

Ο Ἀγιος Βαλεντίνος είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος διότι μαρτύρησε το 269

πρίν το σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών (1054)

Τα αρχαία Μαρτυρολόγια της Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνουν τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τον άγιο είναι ελλιπή.

Το Μαρτύριο του Αγίου Βαλεντίνου στη Ρώμη

Ο Άγιος Βαλεντίνος έζησε στη Ρώμη τον 3ο αιώνα και ήταν ιερέας ο οποίος μάζι με τον Άγιο Μάριο και την οικογένεια του Αγίου Μαρίου και άλλους Χριστιανούς βοηθούσαν τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β’ το Γότθο. Η μεγάλη αρετή και η κατηχητική δράση του αγίου είχαν γίνει γνωστές· έτσι συνελήφθηκε και παρουσιάστηκε ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου…

«Γιατί, Βαλεντίνε, θέλεις να είσαι ο φίλος των εχθρών μας και απορρίπτεις τη φιλία μας;», ρώτησε ο αυτοκράτορας. Τότε ο άγιος απάντησε, «Άρχοντα μου, αν ήξερες το δώρο του Θεού, θα ήσουν ευτυχής και μαζί σου η αυτοκρατορία σου, θα απορρίπτατε τη λατρεία των ειδώλων και θα λατρεύατε τον αληθινό Θεό και τον Υιό του Ιησού Χριστό». Ένας από τους παρόντες δικαστές διέκοψε τον άγιο ρωτώντας τον τι πιστεύει για το Δία και τον Ερμή, τότε ο άγιος Βαλεντίνος θαρραλέα απάντησε, «Είναι άθλιοι, και πέρασαν τη ζωή τους μέσα στη διαφθορά και το έγκλημα!». Ο δικαστής, εξαγριωμένος, φώναξε, «βλασφήμησε ενάντια στους Θεούς και ενάντια στην αυτοκρατορία!». Ο αυτοκράτορας εν τούτοις συνέχισε τις ερωτήσεις του με περιέργεια, ικανοποιημένος μιας και βρήκε την ευκαιρία να μάθει ποια ήταν επιτέλους η πίστη των Χριστιανών. Ο Βαλεντίνος βρήκε λοιπόν το θάρρος να τον προτρέψει να μετανοήσει για το αίμα των Χριστιανών που είχε χύσει. «Πίστεψε στον Ιησού Χριστό, βαφτίσου και θα σωθείς, και ήδη από αυτή τη στιγμή θα διασφαλίσεις τη δόξα της αυτοκρατορίας σου και το θρίαμβο των όπλων σου» Ο Κλαύδιος άρχισε να πείθεται, και να

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

Άγιος Παλλάδιος Ισαπόστολος και 1ος Επίσκοπος Σκωτίας και Ιρλανδίας, από Γαλλία (+450) – 6 Ιουλίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

IRELAND & GREAT BRITAIN OF MY HEART

Ορθοδοξη Ιρλανδία & Μ. Βρεταννία


Άγιος Παλλάδιος Ισαπόστολος 

και 1ος Επίσκοπος Σκωτίας και Ιρλανδίας, 

από Γαλλία (+450) - 6 Ιουλίου

Ο Άγιος Παλλάδιος ήταν ο πρώτος Επίσκοπος των Χριστιανών της Ιρλανδίας.

Γεννήθηκε σε ευγενή οικογένεια της Γαλατίας, σημερινή Γαλλία, και αρκετοί συγγενείς του ήταν Κληρικοί της Εκκλησίας. Ο Άγιος Παλλάδιος ήταν ο γιος του Exuperantius του Poitiers Γαλλίας.

Ο Άγιος Παλλάδιος είχε βαθμό του Διακόνου της Ρώμης.

Ο Άγιος Παλλάδιος ήταν παντρεμένος και είχε μια κόρη. Στη Ρώμη, ασπάστηκε την σύζυγό του και την κόρη του, αποχαιρετώντας τες με τον τρόπο των Αποστόλων, και ασκήτευσε στη Σικελία γύρω 408-409 και η κόρη του έγινε μοναχή σε κάποιο καλό μοναστήρι της Σικελίας.

Χειροτονήθηκε ιερέας περίπου το 415. Έζησε στη Ρώμη μεταξύ 418 έως 429. Προέτρεψε τον Επίσκοπο της Ρώμης Άγιο Κελεστίνο τον Α´ να στείλει τον Άγιο Γερμανό Επίσκοπο Auxerre Γαλλιας και τον Άγιο Λούπο Επίσκοπο Troyes Γαλλίας στη Μεγάλη Βρετανία, όπου οδήγησαν τους Βρετανούς από την αίρεση του Πελαγιασμού πίσω στην Ορθόδοξη Πίστη.

Ιρλανδία

Το 431 ο Άγιος Παλλάδιος χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον Άγιο Κελεστίνο Α´, Επίσκοπο της Ρώμης (+432) και στάλθηκε ως ο πρώτος Επίσκοπος στους Χριστιανούς της Ιρλανδίας. Έτσι αρχικά ο Ἀγιος Παλλάδιος πήγε στο Hy-Garchon της Ιρλανδίας, όπου βρίσκεται η σημερινή όμορφη πόλη του Wicklow.

Ο Άγιος Παλλάδιος κήρυξε στην Ιρλανδία πριν τον Άγιο Πατρίκιο ώσπου εξορίστηκε από τον βασιλιά του Leinster της Ιρλανδίας, και πήγε στη Σκωτία ως ο πρώτος Επίσκοπός της για

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Ένας γεωργός από την Ήπειρο που για όλα έλεγε "δόξα Σοι ο Θεός" - Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)


TEXTS - ORTHODOXY

Ορθόδοξα Κείμενα


Ένας γεωργός από την Ήπειρο 

που για όλα έλεγε "δόξα Σοι ο Θεός"

Ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης (+1994):

«Στήν Ἥπειρο γνώριζα δύο γεωργούς. Ὁ ἕνας ἦταν οἰκογενειάρχης καί εἶχε ἕνα-δύο χωραφάκια καί ἐμπιστευόταν τά πάντα στό Θεό. Ἐργαζόταν, ὅσο μποροῦσε, χωρίς ἄγχος. “Θά κάνω ὅ,τι προλάβω”, ἔλεγε. Μερικές φορές ἄλλα δεμάτια σάπιζαν ἀπ᾽ τή βροχή, γιατί δέν προλάβαινε νά τά μαζέψη, ἀλλά τοῦ τά σκόρπιζε ὁ ἀέρας, καί ὅμως γιά ὅλα ἔλεγε “δόξα Σοι ὁ Θεός” καί ὅλα τοῦ πήγαιναν καλά. Ὁ ἄλλος εἶχε πολλά κτήματα, ἀγελάδες κλπ., δέν εἶχε καί παιδιά. Ἄν τόν ρωτοῦσαν “πῶς τά πᾶς”, “ἄστα, μήν τά ρωτᾶς”, ἀπαντοῦσε· ποτέ δέν ἔλεγε “δόξα Σοι ὁ Θεός”, ὅλο γκρίνια ἦταν. Καί νά δῆτε, ἄλλοτε τοῦ ψοφοῦσε ἡ ἀγελάδα, ἄλλοτε τοῦ συνέβαινε τό ἕνα, ἄλλοτε τό ἄλλο. Ὅλα τά εἶχε, ἀλλά προκοπή δέν ἔκανε».

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2019

Αγία Σουννίβα (St Sunivva) η Ιρλανδή, Παρθενομάρτυς στη Νήσο Selje της Νορβηγίας (+10ος αι.) - 8 Ιουλίου


NORWAY OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Νορβηγία



Αγία Σουννίβα (St Sunivva) η Ιρλανδή

Παρθενομάρτυς στη Νήσο Selje της Νορβηγίας (+10ος αι.)

8 Ιουλίου

Η Αγία Σούννιβα (St Sunniva) μεγάλωσε στα δυτικά της Ορθόδοξης Χριστιανικής Ιρλανδίας γύρω στα μέσα του δέκατου αιώνα. Ήταν μια σοφή και συνετή πριγκίπισσα, κόρη ενός τοπικού βασιλιά. Όταν πέθανε ο πατέρας της, ανέλαβε τη διακυβέρνηση του λαού της. Επειδή ήταν μια όμορφη και δυναμική παρθένος, πολλοί επίδοξοι μνηστήρες ζητούσαν το χέρι της. Ένας από αυτούς, άγριος και ισχυρός Βίκινγκ, την απείλησε επανειλημμένα, ότι θα επιτεθεί και θα αφανίσει το λαό της αν δεν τον παντρευτεί. Τότε η Αγία Σούννιβα, για να σώσει το λαό της, αποφάσισε να φύγει από τον τόπο της και να εμπιστευτεί την τύχη της στην πρόνοια του Ιησού Χριστού. Επειδή όμως η Αγία αγαπήθηκε από το λαό, τόσο για τη φροντίδα της προς τους φτωχούς καταπιεσμένους, όσο και για την ευσέβεια και την αρετή της, πολλοί επέλεξαν να την ακολουθήσουν στην αυτοεξορία της. Όχι μόνο άντρες, αλλά και γυναίκες και παιδιά. Όπως αναφέρουν λοιπόν τα αρχαία ιρλανδικά κείμενα, βγήκαν στην ανοιχτή θάλασσα μιμούμενοι την κιβωτό του Νώε, χωρίς κουπιά, πηδάλιο ή πανί και χωρίς όπλα, εναποθέτοντας πλήρως τη ζωή τους στα χέρια του Κυρίου.

Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα στη θάλασσα, το πλοίο της (ίσως να μην ήταν μόνο ένα) οδηγήθηκε προς την κατεύθυνση της νορβηγικής ακτής. Αφήνοντας μερικούς σε άλλο τόπο, η Αγία κατέληξε στο νησί Selja. Το νησί καλύπτεται εν μέρει με δάση, πλούσια σε γλυκό νερό, και η θάλασσα είναι γεμάτη ψάρια. Η Selja χρησίμευε επίσης ως βοσκότοπος για τα βοοειδή που ανήκουν σε γεωργούς στην ηπειρωτική χώρα. Εκεί η Αγία και το πλήρωμά της εγκαταστάθηκαν σε σπηλιές και άρχισαν τη ζωή τους με βασική ενασχόληση το ψάρεμα. Η Αγία δόξασε το Θεό και, για όσο διάστημα παρέμεινε εκεί, έζησε μια ασκητική ζωή.

Καταγράφονται τα λόγια της σε χριστιανικά ιρλανδικά ποιήματα αυτής της περιόδου: «Είμαι ευτυχής που μπορώ να σταθώ στο στήθος του νησιού… Μπορώ να δω τα υπέροχα σμήνη των πουλιών πάνω από την ανοιχτή θάλασσα, μπορώ να δω τις μαγευτικές φάλαινες, το μεγαλύτερο από όλα τα θαύματα… Και μπορώ να δοξάσω τον Κύριο που έχει εξουσία πάνω από όλα, τον ουρανό με τους Αγγέλους του, τη γη και τον αέρα».

Οι αγρότες από την ηπειρωτική χώρα όμως ανησύχησαν όταν έμαθαν για τους αποίκους της Selja, φοβούμενοι ότι πρόκειται για ζωοκλέφτες. Οπλίστηκαν λοιπόν, με αρχηγό ένα σκληρό πολεμιστή, και τους επιτέθηκαν. Η Αγία και οι άνθρωποί της είδαν τα πλοία να έρχονται και κατέφυγαν σε μια σπηλιά. Η είσοδος της σπηλιάς γκρεμίστηκε και παρέμειναν εγκλωβισμένοι σ’αυτήν. Οι ντόπιοι, αφού τους αναζήτησαν μάταια, επέστρεψαν στα σπίτια τους.

Τα χρόνια πέρασαν και διάφορα θαυμαστά σημεία, όπως μια παράξενη στήλη φωτός, μαρτυρούσαν ότι κάτι ιδιαίτερο κρύβεται κάτω από τα σωριασμένα βράχια. Και κάποια στιγμή, δυο επιφανείς Νορβηγοί ειδωλολάτρες, οδηγημένοι από το παράξενο φως, ερεύνησαν και ανακάλυψαν ένα ανθρώπινο κρανίο, που ευωδίαζε ένα άρωμα γλυκό σαν του μελιού. Το πήραν μαζί τους και επέστρεψαν στο Nidaros. Εκεί σχετίστηκαν με το βασιλιά Όλαφ Α’ και αποδέχτηκαν με προθυμία την πρότασή του να βαπτιστούν χριστιανοί. Του ζήτησαν όμως να τους δώσει μια εξήγηση για το ευωδιαστό λείψανο. Ο βασιλιάς το είδε και καταλαβαίνοντας ότι πρόκειται για το Ιερό Λείψανο ενός Αγίου, έστειλε αποστολή και ερεύνησαν τον τόπο, όπου βρήκαν τα Ιερά Λείψανα.

Αμέσως η Αγία Σούννιβα τιμήθηκε ως πρωτομάρτυρας της Νορβηγικής γης και οικοδομήθηκε μια εκκλησία γι’αυτήν στον τόπο του θανάτου της, που παρέμεινε ως μεγάλο προσκύνημα για αρκετούς αιώνες. Αργότερα ιδρύθηκε εκεί και βενεκδικτίνικο μοναστήρι, υπολείμματα του οποίου διατηρούνται ακόμη. Γύρω στο 1170 η ιστορία της Αγίας καταγράφηκε στο λατινικό αγιογραφικό έργο Acta Sanctorum in Selia.

Κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών στο Μπέργκεν, το 1170-1171 και το 1198, τα Ιερά Λείψανα της Αγίας μεταφέρθηκαν εκεί, με αποτέλεσμα να σταματήσει η φωτιά. Η Αγία τιμάται λοιπόν ως προστάτιδα του Bergen και ολόκληρης της δυτικής Νορβηγίας και το όνομά της έγινε βαφτιστικό όνομα για πολλά κορίτσια στη χώρα.

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων (+610) διηγείται ένα περιστατικό με έναν Κύπριο νέο για την ωφέλεια της Θείας Λειτουργίας


SAINTS OF MY HEART

Ορθόδοξος Συναξαριστής Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων


Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων (+610) 

διηγείται ένα περιστατικό με έναν Κύπριο νέο για την 

ωφέλεια της Θείας Λειτουργίας

Διηγήθηκε κάποτε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων (+610), στούς κληρικούς του, γιά νά τούς ἀποδείξη πόσο πολύ ὠφελοῦν οἱ λειτουργίες:

Ἕνας νέος ἀπ᾽ τήν Κύπρο, συμπατριώτης τοῦ Ἁγίου, ὁδηγήθηκε αἰχμάλωτος στήν Περσία καί κλείσθηκε σέ μία φυλακή, πού ὀνομαζόταν Λήθη. Ὑπῆρχε αὐστηρός περσικός νόμος νά μήν βγαίνουν ποτέ ζωντανοί ὅσοι φυλακίζονταν ἐκεῖ. Κάποτε, ὅμως, μερικοί κατάφεραν νά δραπετεύσουν. Αὐτοί πληροφόρησαν λάθος τούς συγγενεῖς τοῦ νέου ὅτι πέθανε μέσα στήν φυλακή. Ὕστερα ἀπ᾽ αὐτό, οἱ γονεῖς του πήγαιναν τρεῖς φορές τό χρόνο πρόσφορα στήν ἐκκλησία γιά τήν ἀνάπαυσι τῆς ψυχῆς του, πιστεύοντας πώς εἶναι νεκρός. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Μία μέρα ὁ νέος κατάφερε νά δραπετεύση καί νά γυρίση στήν πατρίδα του. Ἡ ἔκπληξι καί ἡ χαρά τῶν γονιῶν του ἦταν ἀπερίγραπτη, γιατί δέν τόν ὑποδέχθηκαν σάν δραπέτη ἀπ᾽ τή φυλακή, ἀλλά σάν νεκραναστημένο. Ὕστερα τοῦ διηγήθηκαν πώς, γιά τήν ἀνάπαυσι τῆς ψυχῆς του, μνημόνευαν ἰδιαίτερα τό ὄνομά του στίς λειτουργίες τῶν Φώτων, τοῦ Πάσχα καί τῆς Πεντηκοστῆς. Τότε, ὁ νέος, τούς διαβεβαίωσε συγκινημένος ὅτι τίς μέρες ἐκεῖνες ἐμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος, πού τόν ἐλευθέρωνε γιά λίγο ἀπ᾽ τίς ἀλυσσίδες.

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

Δεν άφησα τον εαυτό μου ποτέ να αγανακτήσει


FAITHBOOK - ORTHODOXY

Ορθοδοξία


Δεν άφησα τον εαυτό μου ποτέ να αγανακτήσει

Παρακάλεσε τό Θεό ἕνας ἀπ᾽ τούς Ἁγίους Πατέρες νά τοῦ ἀποκαλύψη καί νά τόν πληροφορήση σέ ποιό μέτρο πνευματικότητος καί ἀρετῆς ἔφτασε.

Καί ὁ Θεός τοῦ τό ἔδειξε λέγοντάς του:

—Στό τάδε κοινόβιο μοναστήρι εἶναι ἕνας ἀδελφός πολύ καλύτερος ἀπό σένα.

Ὅταν τό ἄκουσε ὁ Γέροντας, σηκώθηκε καί πῆγε σ᾽ αὐτό τό μοναστήρι, καί τόν συνάντησε μέ χαρά ὁ ἡγούμενος τοῦ μοναστηριοῦ, διότι ἦταν μέγας καί ὀνομαστός Γέροντας αὐτός.

Ἔπειτα λέει στόν ἡγούμενο:

—Θέλω νά δῶ ὅλους τούς ἀδελφούς καί νά τούς χαιρετίσω.

Ἔδωσε τότε ἐντολή ὁ ἡγούμενος καί ἦλθαν ὅλοι, ὅμως, ἐκεῖνος πού γύρευε ὁ Γέροντας δέν ἦλθε, καί εἶπε στόν ἡγούμενο:

—Ἄλλος ἀδελφός δέν ὑπάρχει;

Τοῦ ἀπάντησαν οἱ ἀδελφοί πώς ὑπάρχει ἄλλος ἕνας ἀλλά μήν δίνεις σημασία διότι εἶναι τρελλός, δέν στέκει καλά στό μυαλό του καί τόν κρατᾶμε κατά χάριν σάν κηπουρό.

—Φωνάξτε τόν νά ἔλθη, εἶπε ὁ Γέροντας.

Ὅταν ἦλθε ὁ ἀδελφός αὐτός, ὁ Γέροντας τόν εἶδε μέ δέος καί τόν ἀσπάσθηκε ἐν Χριστῷ. Ἔπειτα τόν πῆρε ἰδιαίτερα καί τόν ρώτησε ποιά εἶναι ἡ ἐργασία του.

—Ἐγώ εἶμαι ἄνθρωπος μέ λίγο μυαλό, τοῦ ἀπάντησε. Τί ἐργασία θέλεις νά κάνω;

Ὁ δέ Γέροντας τοῦ εἶπε:

—Σέ παρακαλῶ δέν θέλω νά μοῦ λές ὅτι εἶσαι τρελλός, ἀλλά γιά τ᾽ ὄνομα τοῦ Θεοῦ δεῖξε μου τήν ἀρετή σου γιά νά ὠφεληθῶ κι ἐγώ!

Τότε ὁ ἀδελφός τοῦ ἀπάντησε:

—Καμμία ἀρετή δέν ἔχω πάνω μου Γέροντα, μόνο αὐτό ἔχω. Ὁ ἡγούμενος, βάζει κάθε βράδυ τό βόδι τοῦ μοναστηριοῦ μέσα στό κελλί μου καί κοιμᾶται! Καθώς, ἐπίσης, κάθε μέρα κόβει τά σχοινιά ἀπ᾽ τήν ψάθα πού πλέκω καί ἀναγκάζομαι νά τήν πλέκω κάθε μέρα ἀπ᾽ τήν ἀρχή! Τριάντα χρόνια τά ὑπομένω αὐτά! Ἀλλά δέν ἄφησα τό λογισμό μου ποτέ νά ἀγανακτίση κατά τοῦ ἡγουμένου! Οὔτε καμμία φορά ἔδειρα τό βόδι καί μέ ὑπομονή ἔπλεκα πάλι τά σχοινιά γιά τήν ψάθα εὐχαριστώντας τό Θεό!

Αὐτά ὅταν τά ἄκουσε ὁ Γέροντας ἔμεινε κατάπληκτος. Ἔμαθε, βεβαία, γιατί ὁ ἀδελφός αὐτός, ὁ τιποτένιος καί τρέλλος θεωρητικά, ἦταν ἀνώτερος στήν ἀρετή ἀπ᾽ αὐτόν τόν μέγα ἀσκητή, καί ἀφοῦ πάλι τόν ἀσπάσθηκε μέ εὐλάβεια ἀναχώρησε γιά τό κελλί του μέ πολύ ὠφέλεια.

Πηγή:

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη - Ορθοδοξία

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

Άγιος Μάιλντουλφ (St Maildulf) ο Ιρλανδός, ηγούμενος της Μονής του Malmesbury της Αγγλίας (+673) - 17 Μαΐου

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

IRELAND & BRITISH ISLES

Η Ορθοδοξία στην Ιρλανδία & στις Βρεταννικές Νήσους


Άγιος Μάιλντουλφ (St Maildulf) ο Ιρλανδός,

ηγούμενος της Μονής του Malmesbury της Αγγλίας (+673)

17 Μαΐου

Ο Ιρλανδός μοναχός Άγιος Μάιλντουλφ (St Maildulf) άφησε την πατρίδα του για να διαδώσει το Ευαγγέλιο στην Αγγλία. Εγκαταστάθηκε μέσα στα απομονωμένα δάση που σήμερα βρίσκονται στα βορειοανατολικά του Wiltshire της Αγγλίας.

Αφού έζησε για ένα διάστημα σαν ερημίτης, μάζεψε τα παιδιά των γειτονικών περιοχών για να τα μορφώσει. Με την πάροδο του χρόνου το ερημητήριο του έγινε σχολείο, όπου είχε τον Άγιο Άλντχελμ (St Aldhelm - ημέρα μνήμης 25 Μαΐου) ανάμεσα στους μαθητές του.

Κοιμήθηκε το 673 στο Μοναστήρι του Malmesbury στην Αγγλία και η εορτή του είναι στις 17 Μαΐου.

Το σχολείο και το μοναστήρι του άνθισε ακόμη και μετά τον θάνατο του, κερδίζοντας την φήμη μιας κοινότητας διδασκάλων γνωστή σαν Malmesbury.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2018/06/maildulf-maeldubh-malmesbury.html

Ορθόδοξη Κελτική και Αγγλοσαξονική Εκκλησία

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Ο Γέροντας Ευμένιος Λαμπάκης των Ρουστίκων της Κρήτης (+2005) και ο ποταμός που άνοιξε όπως η Ερυθρά Θάλασσα


Ο Γέροντας Ευμένιος Λαμπάκης

των Ρουστίκων της Κρήτης (+2005) και ο ποταμός

που άνοιξε όπως η Ερυθρά Θάλασσα

Μία χρονιά, παραμονές Χριστουγέννων, ἦταν ἡ σειρά τοῦ π. Εὐμενίου Λαμπάκη τῶν Ρουστίκων (+2005) νά πάη στό Μετόχι καί μέ ἱερή ἀνάμνησι διηγήθηκε κάποτε στόν π. Σπυρίδωνα:

Ἐκεῖνη τήν χρονιά, παιδί μου, εἴχαμε πολύ βαρυχειμωνιά καί πολλά χιόνια στό Μοναστήρι. Τό κρύο ἦταν τότε τσουχτερό, ὄχι ὅπως εἶναι τώρα. Ἦταν ἄγριοι οἱ χειμῶνες ἐκεῖνα τά χρόνια. Ἑτοιμάσθηκα, λοιπόν, τήν προπαραμονή νά πάω νά λειτουργήσω στό Μετόχι, στήν Παναγία. Θά κάναμε νωρίς τόν Ἐσπερινό μέ τούς πατέρες καί μετά θά ἔπαιρνα τήν φοράδα τῆς Μονῆς καί θά ἔφθανα τήν ἄλλη μέρα στό χωριό. Ἦταν μακρύς ὁ δρόμος, ἄγριος καί δύσβατος. Περνοῦσες μέσα ἀπό φαράγγια καί κακοτοπίες. Ἀπό νωρίς εἶχε ἕνα ἄγριο ξεροβόρι. Ἄρχισε νά φυσάη πολύ, νά ψιλοχιονίζη καί νά κάνη πάρα πολύ κρύο. Πῆγα, λοιπόν, ἀπό νωρίς καί ἀχυροτάϊσα τήν φοράδα. Μέ θωρεῖ ὁ Ἡγούμενος, ὁ π. Βασίλειος, ἕνας Ἅγιος Γέροντας, καί μοῦ λέει:

—Εὐμένιε, ποῦ θά πᾶς;

—Θά πάω, Γέροντα, μέ τήν εὐχή σας νά λειτουργήσω αὔριο στήν Παναγία.

—Τί λές, Εὐμένιε, δέν φοβᾶσαι τό Θεό; Δέν βλέπεις τί γίνεται ἐδῶ πέρα, χαλάει ὁ κόσμος ἀπ᾽ τό κρύο, τόν ἀέρα, τή βροχή, τό χιόνι, πῶς θά πᾶς;

Ἐκεῖνα τά χρόνια, παιδί μου, δέν εἴχαμε οὔτε ὀμπρέλες οὔτε ἀδιάβροχα καί ἦταν δύσκολες οἱ μετακινήσεις, ἀλλά τοῦ λέω:

—Γέροντα, μέ τήν εὐχή σας θά πάω.

—Πῶς θά πᾶς; Σέ μία ὥρα θά σκοτεινιάση καί δέν θά βλέπης!

—Γέροντα, μέ τήν εὐχή σας, τοῦ λέω, θά πάρω τόν λύχνο τῆς Μονῆς καί θά πάω.

Καί τόν βλέπει, λέει, ὁ Ἡγούμενος νά παίρνη τόν λύχνο, ὁ ὁποῖος εἶχε τέσσερα φυτίλια, γιά νά φωτίζη περισσότερο, καί ἀφοῦ πρῶτα ἔβαλε λίγο λάδι ἀπ᾽ τό καντήλι τοῦ Προφήτη Ἠλία τό ἀπογέμισε μέ λάδι ἀπ᾽ τό μπουκάλι. Ἔβαλε τρεῖς ἐδαφιαῖες μετάνοιες στήν εἰκόνα τοῦ Προφήτη Ἠλία καί ἄναψε τό λύχνο ἀπ᾽ τό καντήλι του.

—Βγῆκα, λοιπόν, παιδί μου ἔξω καί φύσαγε τόσο ὁ ἀέρας, πού ἦταν ἕτοιμος νά πάρη τήν φοράδα καί ἐμένα. Ὁ λύχνος, ὅμως, παιδί μου, δέν ἔσβηνε. Εἶναι, παιδί μου, δυνατόν; Κι ὅμως εἶναι δυνατόν, ὁ λύχνος δέν ἔσβηνε καί μοῦ ἔφεγγε ὅλη τή νύκτα. Ὅταν ἔφτασα σ᾽ ἕνα σημεῖο πού λέγεται κακός πόρος, ἔπρεπε νά περάσω ἕνα ρυάκι πού τό καλοκαίρι γίνεται ξεροπόταμο, ἀλλά τόν χειμῶνα κατέβαζε πολύ νερό, ὅταν ἔβρεχε, καί δέν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος γιά νά περάσης. Φθάνοντας, λοιπόν, ἐκεῖ κοντά στό ρυάκι θωρῶ τήν φοράδα καί βάζει ἀντισκάρι τά δύο της μπροστινά πόδια καί δέν ἤθελε νά πάη οὔτε μπρός οὔτε πίσω. Κάτι εἶχε τρομάξει τήν φοράδα καί δέν κουνιόταν. Κάνω, ἔτσι, τόν λύχνο πιό ψηλά καί τί νά δῶ. Τό ποτάμι νά ἔχη φουσκώσει, νά κατεβάζη ξύλα, κλάδια, πέτρες. Ἐνῶ ἐγώ ἤξερα ὅτι ἦταν ρυάκι, τώρα τό νερό περνοῦσε πάνω ἀπό μία ξύλινη γέφυρα, ἀπ᾽ τήν ὁποία περνοῦσαν μόνο πεζοί. Ἐμεῖς ἔπρεπε νά περάσουμε μέσα ἀπ᾽ τό ποτάμι, διότι ἡ γέφυρα δέν ἄντεχε τό ἄλογο, ἀλλά τό ζῶο φοβήθηκε μέ αὐτό τό ὁποῖο εἶδε. Κατάλαβε ὅτι κινδύνευε. Ξεπέζευσα, λοιπόν, καί σιργούλευα τό ζῶο καί τοῦ ᾽λεγα:

—Μήν φοβᾶσαι, μήν φοβᾶσαι δέν θά μᾶς ἀφήση ἡ Παναγία. Θά περάσουμε.

Καί βλέπω τό ζῶο νά σηκώνη τά αὐτιά του ψηλά καί πέφτω, παιδί μου, καταγῆς, ἐνῶ ἔβρεχε καί χιόνιζε καί λέω:

—Παναγία μου, βοήθησέ με, στά χέρια σου εἴμαι, νά μήν μείνης ἀλειτούργητη. Βοήθησέ με νά περάσω μέ τό ζῶο ἀπέναντι.

Καί σταυρώνω, παιδί μου, τό ποτάμι καί τί ἔγινε; Σταμάτησε τό νερό νά τρέχη καί ἄνοιξε ὁ ποταμός σάν τήν Ἐρυθρά Θάλασσα. Περάσαμε ἀπέναντι καί αἰσθανόμουν τῆς φοράδας τά πέταλα νά κτυπάνε πάνω σέ ξερές πέτρες. Κι ὅταν φθάσαμε στήν ἄλλη ἄκρη τοῦ ποταμιοῦ ἀκούω ἕνα μεγάλο θόρυβο καί ἕνα μεγάλο κύμμα καί ξαναγύρισε τό ποτάμι καί ἀκολούθησε τήν πορεία του.

Τό θαυμαστό αὐτό γεγονός τό εἶχε ἐκμηστηρευθῆ ὁ π. Εὐμένιος μόνο στόν π. Σπυρίδωνα, μέ ἐντολή νά μήν τό πῆ σέ κανένα ὅσο ἐκεῖνος ζοῦσε. Ὀ π. Σπυρίδων, ὅμως, τό εἶπε κάπου καί διαδόθηκε παντοῦ. Γιά τήν ἀνυπακοή του αὐτή τόν ἐπετίμησε μέ κανόνα ὁ Γέροντας.

Πηγή:


ANIMALS OF MY HEART

Ζώα & Ορθοδοξία

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

Ο Χριστιανός πρέπει να έχει ένα και μόνο Πνευματικό προς επίτευξη σωστής πορείας - Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ


HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

Η Θεία Εξομολόγηση


Ο Χριστιανός πρέπει να έχει 

ένα και μόνο Πνευματικό προς επίτευξη σωστής πορείας

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

Ἡ Ἐκκλησία διδάσκει ὅτι ὁ Χριστιανός πρέπει νά ἔχη ἕνα καί μόνο Πνευματικό πρός ἐπίτευξι σωστῆς πορείας: «Ἕνας νέος πού ἀλλάζει διαρκῶς Πνευματικό, δέν ἔχει μεγάλες πιθανότητες νά προοδεύση. Φαντάσου μόνο, σέ κάθε μάθημα ἄλγεβρας ἤ γεωμετρίας, νά δίδασκε κι ἕνας καινούργιος καθηγητής! Τό ἀποτέλεσμα θά ἦταν ἕνα ὡραιότατο... χάος! Οὔτε ὁμοιομορφία στά σχέδια, οὔτε μιά ἑνιαία γενική ἄποψι, οὔτε γνωριμία μέ τούς μαθητές, οὔτε πρόοδος, φυσικά. Τό ἴδιο ἀκριβῶς συμβαίνει καί μ᾽ αὐτούς πού κάθε φορά ἀναζητοῦν καινούργιο Πνευματικό».

Από το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙ, Μετάνοια: Τό ἀντικλείδι τοῦ Παραδείσου, Ἐκδόσεις Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (2108220542, 6978461846), ΑΘΗΝΑ 2012

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

Video - Kobe, Ιαπωνία: Ορθόδοξος Ι. Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου


JAPAN OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ιαπωνία



Kobe, Ιαπωνία: Ορθόδοξος Ι. Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Σταυρός, δαιμόνων το τραύμα, Το δικό μας Holywood, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Αθήνα 2011


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ


Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, 

Σταυρός, δαιμόνων το τραύμα, 

Το δικό μας Holywood, 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, 

Αθήνα 2011

«Σέ κάποιο χωριό γκρέμισε ὁ Ἅγ. Μαρτῖνος τῆς Tours [†397] ἕνα ἀρχαιότατο ἱερό καί στήν συνέχεια καταπιάσθηκε νά κόψη κάποιο πεῦκο, τό ὁποῖο βρισκόταν πολύ κοντά στό τέμενος. Τότε, ὅμως, ὁ ἱερεύς τοῦ τόπου ἐκείνου καί τό ὑπόλοιπο πλῆθος τῶν ἐθνικῶν ἄρχισε νά προβάλλη ἀντίστασι. Καί παρόλο πού προηγουμένως οἱ ἴδιοι ἐκεῖνοι, ἐνόσῳ κατασκαπτόταν τό ἱερό, κατά θεία οἰκονομία εἶχαν μείνει ἥσυχοι, τώρα δέν ἀνέχονταν νά κοπῆ τό δένδρο. Αὐτός ἄρχισε μέ ζῆλο νά τούς νουθετῆ πώς δέν μπορεῖ νά ὑπάρχη τίποτε τό θρησκευτικό σέ μία ρίζα. Νά ἀκολουθήσουν μᾶλλον τό Θεό, τόν Ὁποῖο καί ὁ ἴδιος ὑπηρετοῦσε. Ἐκεῖνο τό δένδρο ἔπρεπε νά κοπῆ, γιατί σέ δαίμονα ἦταν ἀφιερωμένο.

—Ἐάν ἐσύ ἔχης καθόλου παρρησία πρός τό Θεό σου, πού λές ὅτι λατρεύεις, θά τό κόψουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι αὐτό τό δένδρο κι ἐσύ νά τό πιάσης πού θά πέφτη. Κι ἄν εἶναι μαζί σου, ὅπως λές, ὁ Κύριός σου, θά γλυτώσης.

Τότε αὐτός ἀτάραχος, μέ τήν πεποίθησί του στόν Κύριο, ὑπόσχεται πώς θά τό κάνη. Μέ τέτοιους ὅρους, φυσικά, συμφώνησε αὐτή τήν φορά καί ὅλο ἐκεῖνο τό πλῆθος τῶν ἐθνικῶν: Δέχονταν εὐχαρίστως τήν ἀπώλεια τοῦ δένδρου τους, φθάνει μόνο μέ τήν πτῶσι του νά καταπλάκωναν τόν ἐχθρό τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τους. Ἔτσι, καθώς τό πεῦκο ἐκεῖνο εἶχε κλίσι πρός τήν μία μεριά καί δέν ὑπῆρχε ἀμφιβολία πρός ποιά μεριά θά κατέρρεε μόλις κοβόταν, ἔστησαν δεμένο τόν Μαρτῖνο σύμφωνα μέ τήν γνώμη τῶν χωρικῶν στόν τόπο ἐκεῖνο, στόν ὁποῖο κανείς δέν ἀμφέβαλλε πώς θά ἔπεφτε τό δένδρο.

Ἄρχισαν, λοιπόν, νά κόβουν οἱ ἴδιοι τό πεῦκο τους μέ ἀνείπωτη χαρά καί εὐθυμία. Ἀπό μακριά στεκόταν τό πλῆθος μέ ἀγωνία. Ἤδη λίγο-λίγο τό πεῦκο κλονιζόταν καί ἔκανε ἀπειλητικά νά πέση καί νά σωριασθῆ κάτω. Χλώμιασαν ἀπό μακριά οἱ μοναχοί. Ἀλλά αὐτός ἔχοντας τήν πεποίθησί του στόν Κύριο, καραδοκοῦσε ἀτάραχος. Ἤδη τό πεῦκο γέρνοντας ἔβγαλε ἕνα μεγάλο τρίξιμο· ἤδη ἔπεφτε· ἤδη σωριαζόταν πάνω του, ὅταν αὐτός σηκώνει καταπάνω του τό χέρι του καί ἀντιτάσση τό σωτήριο σημεῖο. Καί τότε —θαρρεῖς καί σπρώχθηκε πίσω μέ κανένα ἀνεμοστρόβιλο— σωριάσθηκε στήν ἀντίθετη μεριά, ἔτσι πού κόντεψε νά συντρίψη τούς χωρικούς, πού στέκονταν στόν ἀσφαλῆ τόπο.

Τότε βοή σηκώνεται ὥς τόν οὐρανό, καθώς οἱ ἐθνικοί μένουν ἔκθαμβοι ἀπό θαυμασμό, οἱ μοναχοί κλαῖνε ἀπό χαρά, τοῦ Χριστοῦ τό ὄνομα κηρύσσουν ὅλοι ἀπό κοινοῦ. Ἦταν ἀρκετά ἐμφανές πώς τήν ἡμέρα ἐκείνη εἶχε ἔλθει ἡ σωτηρία στήν περιοχή αὐτή. Πράγματι κανείς σχεδόν ἀπό ἐκεῖνο τό τεράστιο πλῆθος τῶν ἐθνικῶν δέν ὑπῆρξε, πού νά μή ζήτησε χειροθεσία [κατηχουμένου] καί, ἐγκαταλείποντας τήν πλάνη τῆς ἀσεβείας, νά μήν πίστευε στόν Κύριο Ἰησοῦ. Καί εἶναι ἀλήθεια πώς πρίν τό Μαρτῖνο λίγοι μόνο, ἤ μᾶλλον σχεδόν

Βιβλιοπαρουσίαση: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ανασκευή του Ευαγγελίου του Ιούδα, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Αθήνα 2006


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ


Αποσπάσματα από το βιβλίο του 

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ανασκευή του Ευαγγελίου του Ιούδα, 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Αθήνα 2006

ΠΕΡΙ ΒΙΒΛΟΥ

Στό κάθε ἄλλο παρά χριστιανικό βιβλίο Κόλαση, Παράδεισος καί Νιρβάνα τοῦ Ηans-Christian Ηuf, γράφει ὁ Ιngo Ηermann: «Δέν ὑπάρχει κανένα κείμενο ἀρχαίων συγγραφέων, τοῦ ὁποίου τό χρονικό διάστημα μεταξύ τῆς συγγραφῆς του καί τοῦ παλαιότερου, ὁλοκληρωμένα διασωθέντος, χειρογράφου του νά εἶναι μικρότερο ἀπ᾽ ὅ,τι στήν Καινή Διαθήκη. Στήν Αἰνειάδα τοῦ Βιργιλίου μεσολαβοῦν 400 χρόνια μεταξύ τοῦ παλαιότερου χειρογράφου καί τοῦ χαμένου αὐθεντικοῦ, στά κείμενα τοῦ Πλάτωνα 1.300 καί τοῦ Ὁμήρου 1.800 χρόνια»(σ., 135).

Οἱ Κώδικες Ρ64/Ρ67 τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ματθαίου, πού εἶχαν τοποθετηθῆ ἀρχικά στό τέλος τοῦ 3ου ἤ στίς ἀρχές τοῦ 4ου αἰ., τοποθετήθηκαν τό 1953 γύρω στό 180 μ.Χ. καί τό 1994 γύρω στό 66 μ.Χ.».

Ὁ Π. Τρεμπέλας γράφει: «Ὑποστηρίχθηκε ἀπ᾽ τό Ηarnack [πού κάθε ἄλλο παρά πιστός Χριστιανός μπορεῖ νά χαρακτηρισθῆ, ὅτι…] οἱ Πράξεις γράφθηκαν κατά τήν ἐποχή πού ὁ Παῦλος ἦταν ἀκόμη δέσμιος στή Ρώμη δηλαδή μεταξύ τῶν ἐτῶν 62-64. Τό τρίτο Εὐαγγέλιο ἄρα [τοῦ Λουκᾶ, δηλ.], πού χαρακτηρίζεται στό προοίμιο τῶν Πράξεων ὡς ὁ πρῶτος λόγος, πρέπει νά γράφθηκε νωρίτερα ἀπ᾽ τίς Πράξεις δηλαδή περίπου τό 60 μ.Χ.. Τά δέ κατά Ματθαῖον καί Μᾶρκον Εὐαγγέλια πρέπει νά θεωρηθοῦν ἤ τό πολύ ὡς σύγχρονα τοῦ κατά Λουκᾶν, ἤ νά τοποθετηθοῦν σέ χρόνο κάπως νωρίτερο».

«Τρία μικρά τεμάχια παπύρου, ὄχι μεγαλύτερα ἀπ᾽ τό μέγεθος πού ἔχουν τά συνήθη γραμματόσημα, ἔδωσαν νέα ὤθησι στή μελέτη τῶν κειμένων τῆς Καινῆς Διαθήκης, πού ἔρχεται στίς μέρες μας νά ἐνισχύση τήν ἀξιοπιστία τῶν ἱερῶν συγγραφέων της.

Πρόκειται γιά μικρά τμήματα τοῦ 26ου κεφαλαίου τοῦ κατά Ματθαῖον Εὐαγγελίου, πού βρέθηκαν στή βόρεια Αἴγυπτο καί ἦσαν γνωστά στούς εἰδικούς ἀπ᾽ τίς ἀρχές ἀκόμη τοῦ αἰῶνα μας [τοῦ 20οῦ]. Ὅσοι, ὅμως, τά χρονολογοῦσαν, τά τοποθετοῦσαν γύρω στό 200 μ.Χ..

Στίς μέρες μας ὁ Carsten Ρeter Τhiede, Διευθυντής τοῦ Ἰνστιτούτου Βασικῆς Ἐπιστημολογικῆς Ἐρεύνης στό Ρaderborn τῆς Γερμανίας, ἕνας γερμανός εἰδικός στή μελέτη τῶν ἀρχαίων χειρογράφων σέ παπύρους, ὑποστηρίζει ὅτι οἱ πάπυροι τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ματθαίου εἶναι τουλάχιστον 100 χρόνια ἀρχαιότεροι. Ἐπισκέφθηκε τήν Ὀξφόρδη, ὅπου φυλάσσονται τά τρία μικρά τεμάχια, καί ἔκανε τή δική του προσπάθεια χρονολογήσεως. Ἡ ἐργασία του δέν ἦταν εὔκολη. Ἡ μέθοδος μέ τόν ἄνθρακα-14 δέν μποροῦσε νά χρησιμοποιηθῆ, διότι θά κατέστρεφε τούς παπύρους, ἐπειδή ἦσαν πολύ μικροί. Ὁ Τhiede χρησιμοποίησε τή Συγκριτική Παλαιογραφία γιά νά καταλήξη στά συμπεράσματά του. Μελέτησε τόν ἰδιαίτερο τρόπο γραφῆς τῶν κειμένων, τόν συνέκρινε μέ τή γραφή ἄλλων χρονολογημένων χειρογράφων καί διαπίστωσε ὅτι αὐτός πού ἔγραψε πάνω στούς παπύρους χρησιμοποίησε ἕνα τύπο γραφῆς ὀρθίων ἑλληνικῶν γραμμάτων, πού ἦταν σέ κοινή χρῆσι τόν 1ο αἰ. π.Χ. καί πού ἄρχισε νά ἐγκαταλείπεται λίγο μετά τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ.

Ἐνῶ οἱ προηγούμενες γνῶμες, οἱ σχετικές μέ τό χρόνο γραφῆς τῶν Εὐαγγελίων, στηρίζονταν στό περιεχόμενό τους, ἡ μελέτη τοῦ γερμανοῦ εἰδικοῦ δίνει τήν πρώτη ἰσχυρή ἐξωτερική ἀπόδειξι γιά τήν ὀρθή χρονολόγησι τοῦ ἀρχικοῦ κειμένου. Ὁ Τhiede τοποθετεῖ τή συγγραφή τοῦ κατά Ματθαῖον Εὐαγγελίου λίγο πρίν ἤ λίγο μετά τό 70 μ.Χ..

Αὐτή ἡ μετάθεσι τῆς συγγραφῆς τοῦ Εὐαγγελίου σέ ἀκόμη παλαιότερη ἐποχή, δηλαδή στά πρῶτα ἀμέσως μετά τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ χρόνια, αὐξάνει ἀσφαλῶς τήν ἀξιοπιστία τῶν ἱερῶν κειμένων. Διότι τήν ἐποχή τῆς συγγραφῆς τοῦ Εὐαγγελίου ζοῦσαν ἀσφαλῶς ἀκόμη πολλοί αὐτόπτες μάρτυρες τῆς ζωῆς καί τοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Καί αὐτό ὑπογραμμίζει τήν αὐθεντικότητα τῶν Εὐαγγελίων καί ἐνισχύει τήν πίστι μας ὅτι τά κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἀποτελοῦν ἀξιόπιστες ἱστορικές μαρτυρίες καί ἀδιαμφισβήτητες ἐκθέσεις γεγονότων, πού

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019

Η μεταστροφή της Αμερικανίδας μεταφράστριας Esther E. Cunningham Williams από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Μεταστροφές στην Ορθοδοξία



Η μεταστροφή της Αμερικανίδας 

μεταφράστριας Esther E. Cunningham Williams 

από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Γεννήθηκα στό Chigago τό 1914. Σπούδασα Γεωλογία στήν Pennsylvania καί κατόπιν στό Πανεπιστήμιο Columbia τῆς Ν. Ὑόρκης ἀπό ὅπου πῆρα μάστερ στά μαθηματικά. Οἱ θρησκευτικές μου ρίζες πᾶνε, βεβαίως, πολλά χρόνια πίσω, πρίν ἀκόμη γεννηθῶ. Στό οἰκογενειακό μου δένδρο ὑπῆρχαν βαθιές Χριστιανικές ρίζες στούς Βρεταννο-Αμερικανούς προγόνους μου, πού ἦσαν Πρεσβυτεριανοί ἀπ᾽ τή μία μεριά, ἀλλά καί στούς Νορβηγούς προγόνους μου πού ἦσαν Λουθηρανοί. Μάλιστα ὁ παππούς καί ὁ προπάππος μου ἦσαν ἱερεῖς.

Ἡ συνεισφορά τῶν γονιῶν μου στό κρυμμένο τελικό μου προσανατολισμό πρός τήν Ὀρθοδοξία ἦταν ἡ εὐπρέπεια, ἡ εὐγένεια καί τό ἀγαθό τους ἐνδιαφέρον πού πήραμε ὡς παράδειγμα, ἀλλά καί ὁ κόσμος τῆς μουσικῆς καί τῆς τέχνης μέ τό ὁποῖο μᾶς ἔφεραν σέ ἐπαφή.

Ὅμως, ὑπῆρχε μία καθοριστική θλίψι ἑνός κενοῦ στό κέντρο τῆς ψυχῆς μου, ἕως ὅτου μέ ἀπορρόφησαν οἱ σπουδές. Ἡ μουσική ἦταν ἡ μεγάλη μου ἀγάπη. Αἰσθανόμουν ὅτι εἶχε μία βαθύτατη μυστηριώδη ἔκτασι μέσα μου.

Ἤμουν περίπου εἰκοσιπέντε χρόνων ὅταν ὁ Θεός ἔγινε μία πραγματικότητα καί ἀποτέλεσε κεντρικό στοιχεῖο τῆς ζωῆς μου. Αὐτό ἔγινε κατά τή διάρκεια ἑνός γάμου κοντά στή Φιλαδέλφεια, στήν ἐκκλησία τῶν Κουακέρων. Αὐτοί  οἱ  ἄνθρωποι λάτρευαν τό Θεό μέ ἀποφατικό τρόπο, δηλαδή μέ σιωπή, βυθίζοντας τό νοῦ τους μέσα στή καρδιά τους, ὅπου ὁ Θεός ἐν τῇ ἀγάπη Του μπορεῖ νά γίνη αἰσθητός καί εἶναι δυνατόν νά ἐπικοινωνήση κανείς μαζί Του. Δέν ἀναφέρονταν στή Θεολογία, παρά ταύτα ἐνθάρρυναν τή μελέτη τῶν βίων τῶν Ἁγίων καί συζητοῦσαν γι᾽ αὐτούς. Μπῆκα σ᾽ αὐτή τήν ἐκκλησία καί δίδαξα στό κατηχητικό σχολεῖο ἐκεῖ ὅπου ἔδωσα μία σειρά μαθημάτων μέ θέμα: Πῶς μποροῦμε νά βροῦμε τό Θεό ἀπ᾽ τά θαυμάσια τῆς φύσεως, διότι ὑπάρχουν παντοῦ τά σημάδια τῆς παρουσίας Του. Οἱ σπουδές μου μοῦ εἶχαν δώσει ἄφθονο ὑλικό.

Κάποια στιγμή ἡ διδασκαλική μου καριέρα μέ ὁδήγησε στή Φινλανδία, ὅπου ἐγκαταστάθηκα καί τελικῶς ἔγινα πολίτης τῆς χώρας αὐτῆς. Δίδασκα σέ κάποιο διεθνές κολλέγιο ὅπου ἡ σιωπηλή λατρευτική ζωή ἦταν μέρος τοῦ προγράμματος. Τό καλοκαιρινό σενάριο τοῦ 1961 ἦρθε νά τό παρακολουθήση μία κυρία πού τήν συνάντησα μετά στό ἑστιατόριο, νά στέκεται μέ πολύ σεβασμό μπροστά στό φαγητό της καί νά κάνη ἕνα σημεῖο μπροστά στό στῆθος της πρίν καθήση νά φάη.

Ρώτησα τή διευθύντρια τοῦ κολλεγίου τί ἦταν αὐτό πού ἔκανε ἡ κοπέλλα. Αὐτή σιγανά μοῦ ἀπάντησε:

"Ἔκανε τό σταυρό της. Εἶναι Ὀρθόδοξη".

Μοῦ κεντήθηκε τότε τό ἐνδιαφέρον καί παρακάλεσα τήν Ὀρθόδοξη κυρία νά πᾶμε μία μέρα στήν ἐκκλησία της στό Ἐλσίνκι. Ἔτσι πῆγα σέ μία ἀγρυπνία, ἕνα Σάββατο βράδυ καί διαπίστωσα πώς ὄχι μόνο δέν ἦταν τίποτε λάθος, ἀλλά ὅτι ὑπῆρχε μία θαυμάσια ζωή καί εὐρύτητα στούς στόχους ἀλλά καί ἀπέραντη ὀμορφιά. Καί τότε ἔνιωσα πώς αὐτό ζητοῦσε ἡ ψυχή μου. Τότε εἶπα:

"Αὐτό εἶναι γιά μένα".

Καί ρώτησα:

"Τί μπορῶ νά διαβάσω γιά νά μάθω τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία καί τί πρεσβεύει;".

Μοῦ ὑπέδειξαν ν᾽ ἀρχίσω μέ τό βιβλίο τοῦ Βλαδιμίρ Λόσκυ "Μυστική Θεολογία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας". Αὐτό τό βιβλίο ἦταν ἀρκέτο νά μέ φωτίση. Ἔτσι μπῆκα στή ζωή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, συμμετεῖχα στή χορωδία ψάλλοντας στά ρωσικά ἀλλά καί στά φινλανδικά. Τά περισσότερα βιβλία πού διάβαζα ἦταν στίς δύο αὐτές γλῶσσες κι ἔτσι ἄρχισα ἀπό τότε νά μεταφράζω γιά δικό μου ὄφελος ἀλλά καί γιά ἄλλους ἀγγλόφωνους. Εἶχα διδαχθῆ τήν ἐλληνική γλῶσσα στό σχολεῖο κι ἔτσι ὅταν ἡ πηγή τῶν μελετῶν μου, πού ἦταν τά ρωσικά βιβλία, ἄρχισε νά λιγοστεύη, ἄκουσα γιά πολύ καλές ἐκδόσεις στά ἐλληνικά.

Ἦρθα τότε στήν Ἑλλάδα τό 1965, μέ τή νεοφώτιστη φίλη μου Ρόσσλυν Νίκολας καί διαλέξαμε μερικά βιβλία. Ἡ Ρόσσλυν πού εἶναι καί βαπτιστική μου, γεννήθηκε στή Νότια Οὐαλία στή Μ. Βρεταννία, ἔχει μάστερ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Λονδίνου στή Βιβλιοθηκονομία καί εἶναι καί δασκάλα. Δίδασκε καί αὐτή στή Φινλανδία ὅταν συναντηθήκαμε καί βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξη ἐκεῖ, τό 1965. Ἔχει ἐπισκεφθῆ δεκατέσσερεις χῶρες σταλμένη ἀπ᾽ τό Βρεταννικό Συμβούλιο γιά νά διδάξη πῶς ὀργανώνεται μία βιβλιοθήκη. Ἔτσι ἀρχίσαμε σχεδόν κάθε καλοκαίρι νά ἐρχόμασθε στήν Ἑλλάδα. Περίπου το 1992 διάλεξα ἕνα βιβλίο τοῦ Ἀρχιμανδρίτη τότε Ἱεροθέου Βλάχου. Τό μετέφρασα χωρίς νά τό ξέρη, τόν ἑπόμενο χρόνο τοῦ τό πρόσφερα κάνοντάς τον νά ἐκπλαγῆ, κι ἐκεῖνος μέ πολλή χαρά τό ἐξέδωσε.

Αὐτή ἦταν ἡ ἀρχή τῆς νέας μου ζωῆς στήν ἐλληνική Ὀρθόδοξη οἰκογένεια, πού δείχνει νά αὐξάνη συνεχῶς. Ἡ Ρόσσλυν κι ἐγώ σᾶς εὐγνωμονοῦμε πού μᾶς δεχθήκατε.

Esther E. Cunningham Williams 

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ - TRUTH TARGET

Video: Άγιος Μάγκχολντ (St Maughold) ο Ιρλανδός, Επίσκοπος Νήσου Man των Βρεταννικών Νήσων (+488)


IRELAND OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ιρλανδία



Άγιος Μάγκχολντ (St Maughold) ο Ιρλανδός, 

Επίσκοπος Νήσου Man των Βρεταννικών Νήσων (+488)

Ο Άγιος της Σρι Λάνκα, της Ινδίας, της Κίνας & του Θιβέτ: Ιερομάρτυς Νικόλαος Ντρομπιάζκιν (+1924) – Η Ευχή του Ιησού σταματάει ομαδικό δαιμονικό όραμα ενός φακιρη στη Σρι Λάνκα


SRI LANKA OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στη Σρι Λάνκα


Ο Άγιος της Σρι Λάνκα, της Ινδίας, της Κίνας & του Θιβέτ:

Ιερομάρτυς Νικόλαος Ντρομπιάζκιν (+1924)

Η Ευχή του Ιησού σταματάει ομαδικό δαιμονικό

όραμα ενός φακιρη στη Σρι Λάνκα

Ἅγιος Νικόλαος Ντρομπιάζγκιν, ἐφημέριος σέ διάφορους Ναούς πρεσβειῶν καί ἡγούμενος μερικῶν Μονῶν καί Ἰσαπόστολος Ἰνδίας, Θιβέτ, Κίνας, Σρί Λάνκα κλπ. καί ἱερομάρτυρας στή Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου (+1924)

(Σύναξι 25/1 καί 19/10)

Ἦταν ἀντιπλοίαρχος τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ καί ἀποκρυφιστής. Σέ ναυάγιο σώθηκε θαυματουργικά ἀπ’ τόν Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ καί πῆγε γιά προσκύνημα στή Μονή τοῦ Σάρωφ.  Ὕστερα ἔγινε ἱερέας καί ἱεραπόστολος στήν Ἰνδία, Κίνα, Θιβέτ καί Σρι Λάνκα. Μετά τό 1914 ἔζησε στή Μονή τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου καί ἔκανε συχνά ὁμιλίες κατά τοῦ ἀποκρυφισμοῦ. Τό φθινόπωρο τοῦ 1924 ἕνα μήνα μετά ἀπό ἐπίσκεψι κάποιου ἀποκρυφιστή βρέθηκε δολοφονημένος στό κελλί του μέ μαχαίρι πού γιά λαβή εἶχε ἀποκρηφιστικό σύμβολο (Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ἐκκλησία καί Μαγεία, ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός, Ἀθήνα 2012, 14).

«Ὁ αὐτόπτης μάρτυρας καί ἀφηγητής τοῦ κατωτέρω περιστατικοῦ, ἀρχιμανδρίτης Νικόλαος Ντρομπιάζγκιν, εἶναι ἕνας ἀπό τούς πολλούς νεομάρτυρες κληρικούς τῆς ἐπαναστατικῆς περιόδου τῆς Ρωσίας. Στήν κοσμική του ζωή εἶχε μιά λαμπρή σταδιοδρομία σάν ἀντιπλοίαρχος τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ καί παράλληλα ἀναμίχθηκε βαθειά μέσα στον ἀποκρυφισμό ἐκδίδοντας τό ἀποκρυφιστικό περιοδικό Rebus. Μετά τή σωτηρία του ἀπό σχεδόν βέβαιο θάνατο στή θάλασσα διά θαύματος τοῦ ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ πραγματοποίησε προσκύνημα στό Σάρωφ καί στή συνέχεια ἀπαρνήθηκε τήν κοσμική του καρριέρα καί τούς δεσμούς του μέ τόν ἀποκρυφισμό καί ἔγινε μοχαχός. Χειροτονήθηκε ἱερεύς καί ὑπηρέτησε ὡς ἱεραπόστολος στήν Κίνα, τήν Ἰνδία καί τό Θιβέτ, ὡς ἐφημέριος σέ διαφόρους ναούς πρεσβειῶν καί ὡς ἡγούμενος μερικῶν μονῶν. Μετά τό 1914 ἔζησε στή Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου. Στούς νέους πού τόν ἐπισκέπτονταν ἐκεῖ μιλοῦσε συνεχῶς γιά τήν ἐπίδρασι τοῦ ἀποκρυφισμοῦ στά διαδραματιζόμενα τότε στή πολιτική σκηνή τῆς Ρωσίας. Τό φθινόπωρο τοῦ 1924, ἕνα μῆνα ἀφοῦ δέχθηκε τήν ἐπίσκεψι κάποιου κυρίου ὀνόματι Τουχόλξ, συγγραφέως βιβλίου μέ τίτλο Μαύρη Μαγεία, δολοφονήθηκε στό κελλί του “ἀπό ἀγνώστους”, μέ τή φανερή ἀνοχή τῶν Μπολσεβίκων. Τό ὄργανο τοῦ ἐγκλήματος ἦταν ἕνα μαχαίρι μέ εἰδική λαβή σέ σχῆμα συμβόλου ἀποκρυφιστικῆς σημασίας. Τό περιστατικό τό ὁποῖο μᾶς ἀφηγεῖται ἐδῶ ὁ π. Νικόλαος ἀποκαλύπτει τήν πραγματική φύσι τῶν πνευματιστικῶν φαινομένων πού συναντᾶ κανείς στίς διάφορες ἀνατολικές θρησκεῖες. Ἔλαβε χώρα λίγο πρίν ἀπό τό 1900, κατεγράφη γύρω στό 1922 ἀπό τόν ἰατρό Δρα Ἀ. Π. Τιμοφέγιεβιτς καί δημοσιεύτηκε ἀπό τόν ἴδιο σέ ρωσικό περιοδικό τῆς διασπορᾶς (“Ὀρθόδοξος Ζωή”, 1956, ἀρ. 1)».

Διηγεῖται ὁ σύγχρονος ἱεραπόστολος τῆς Κίνας, τοῦ Θιβέτ καί τῆς Σρί Λάνκα ἱερομάρτυρας Νικόλαος Ντρομπιάζγκιν:

«Εἶχε κιόλας βραδιάσει ὅταν ἀφήναμε πίσω μας τούς θορυβώδεις δρόμους τῆς πόλεως [Κολόμπο τῆς Κεϋλάνης, Σρί Λάνκα] καί παίρναμε ἕνα θαυμάσιο δρόμο πού διέσχιζε τή ζούγκλα. Δεξιά καί ἀριστερά παιχνίδιζαν οἱ λάμψεις ἑκατομμυρίων πυγολαμπίδων. Πρός τό τέλος του ὁ δρόμος φάρδαινε ἀπότομα. Βρεθήκαμε μπροστά σ᾽ ἕνα μικρό ξέφωτο περικυκλωμένο ἀπό ζούγκλα. Σέ μιά ἄκρη του κάτω ἀπο ἕνα μεγάλο δένδρο ὑπῆρχε κάτι σάν καλύβα καί δίπλα της σιγόκαιγε μιά μικρή φωτιά. Ἕνας λεπτός, ἀποστεωμένος γέρος μέ τουρμπάνι στό κεφάλι καθόταν σταυροπόδι μέ τό βλέμμα του ἀκίνητο καί στραμμένο πρός τή φωτιά. Παρά τόν θόρυβο τῆς ἀφίξεώς μας ὁ γέρος συνέχιζε νά κάθεται τελείως ἀκίνητος δίχως νά μᾶς δίνη τήν παραμικρή προσοχή. Κάπου μέσα ἀπό τό σκοτάδι ἐμφανίσθηκε ἕνας νεαρός καί πηγαίνοντας κοντά στόν συνταγματάρχη [πού τούς ὁδήγησε στό φακίρη] τόν ρώτησε κάτι χαμηλόφωνα. Σέ λίγο ἔβγαλε μερικά σκαμνιά καί ἡ ὁμάδα μας κάθησε σέ ἡμικύκλιο κοντά στή φωτιά… Ὅλοι σώπασαν ἄθελά τους καί περίμεναν νά δοῦν τί θά συμβῆ.

“Κοιτάξτε! Κοιτάξτε ἐκεῖ στό δένδρο!”, ψιθύρισε ταραγμένα ἡ δεσποινίς Μαίρη. Ὅλοι στρέψαμε τό κεφάλι πρός τήν κατεύθυνσι πού ἔδειξε. Καί πράγματι, ὁλόκληρη ἡ ἐπιφάνεια τῆς τεράστιας φυλλωσιᾶς τοῦ δένδρου πού κάτω του καθόταν ὁ φακίρης ἦταν σάν νά κυμάτιζε ἤρεμα μέσα στο ἁπαλό φεγγαρόφωτο, ἐνῶ τό ἴδιο τό δένδρο ἄρχισε βαθμιαῖα νά διαλύεται καί νά χάνη το περίγραμμά του. Κυριολεκτώντας θά ἔλεγα ὅτι κάποιο ἀόρατο χέρι εἶχε ρίξει πάνω του ἕνα ἀέρινο κάλυμμα, πού ἀπό στιγμή σέ στιγμή γινόταν ὅλο καί πυκνότερο. Πολύ σύντομα ἐμφανίσθηκε ὁλοκάθαρα μπροστά στό ἔκπληκτο βλέμμα μας ἡ κυματιστή ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας. Μ᾽ ἕνα ἐλαφρό βουητό τό ἕνα κῦμα ἐρχόταν πίσω ἀπό τό ἄλλο σχηματίζοντας λευκούς ἀφρούς. Ἀνάλαφρα σύννεφα πετοῦσαν σ᾽ ἕναν οὐρανό πού εἶχει γίνει γαλανός. Θαμπωμένοι δέν μπορούσαμε νά ξεκολλήσουμε τό βλέμμα μας ἀπό αὐτή τήν καταπληκτική εἰκόνα.

Καί τότε φάνηκε μακρυά ἕνα ἄσπρο πλοῖο. Παχύς καπνός ξεχύνονταν ἀπό τίς δύο μεγάλες καμινάδες του. Μᾶς πλησίαζε γοργά σχίζοντας τά νερά. Μέ μεγάλη κατάπληξι ἀναγνωρίσαμε τό πλοῖο μας, αὐτό πού μᾶς ἔφερε στό Κολόμπο! Ἕνας ψίθυρος διαπέρασε ἀπ᾽ ἄκρη σ᾽ ἄκρη τό ὑπαίθριο θεωρεῖο μας, ὅταν διαβάσαμε στή πρύμνη μέ χρυσά ἀνάγλυφα γράμματα τό ὄνομα τοῦ πλοίου μας: Λουΐζα. Ἐκεῖνο, ὅμως, πού μᾶς κατέπληξε περισσότερο ἀπ᾽ ὅλα ἦταν αὐτό τό ὁποῖο εἴδαμε πάνω στό πλοῖο —ἐμᾶς τούς ἴδιους! Ἄς μή ξεχνᾶμε ὅτι τόν καιρό πού συνέβησαν ὅλα αὐτά ὁ κινηματογράφος δέν εἶχε κἄν ἐπινοηθῆ καί ἦταν ἀδύνατο ἀκόμη καί νά συλλάβη κανείς κάτι παρόμοιο. Ὁ καθένας ἀπό μᾶς ἔβλεπε τόν ἑαυτό του στό κατάστρωμα τοῦ πλοίου ἀνάμεσα σέ ἀνθρώπους πού γελοῦσαν καί συζητοῦσαν. Αὐτό ὅμως, πού ἦταν ἰδιαίτερα ἐκπληκτικό ἦταν τό ἑξῆς: Ἔβλεπα ὄχι μόνο τόν ἑαυτό μου, ἀλλά ταυτόχρονα καί ὅλο τό κατάστρωμα τοῦ πλοίου, μέχρι καί τίς μικρότερες λεπτομέρειες, σάν σέ μιά πανοραμική κάτοψι —κάτι πού φυσικά εἶναι ἀδύνατο στήν πραγματικότητα. Σέ μιά καί τήν αὐτή στιγμή ἔβλεπα τόν ἑαυτό μου ἀνάμεσα στούς ἐπιβάτες, τούς ναυτικούς πού ἐργάζονταν στήν ἄλλη ἄκρη τοῦ πλοίου καί τόν πλοίαρχο στήν καμπίνα του· ἀκόμη καί τόν πίθηκο Νέλλυ, τή συμπάθεια ὅλων μας, νά τρώη μπανάνες ἀνεβασμένη πάνω στόν κεντρικό ἱστό. Τήν ἴδια ὥρα ὅλοι οἱ σύντροφοί μου καί μέ διαφορετικό τρόπο ὁ καθένας ἦταν ἐξαιρετικά ἀναστατωμένοι μέ ὅσα ἔβλεπαν καί ἐξωτερίκευαν τά συναισθήματά τους μέ σιγανά ἐπιφωνήματα καί ἀναστατωμένους ψιθύρους.

Εἶχα τελείως ξεχάσει ὅτι ἤμουν ἱερομόναχος καί προφανῶς δέν εἶχα καμμία δουλειά νά συμμετέχω σ᾽ ἕνα τέτοιο θέαμα. Ἡ γοητεία ἦταν τόσο δυνατή, πού ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά εἶχαν σωπάσει. Ἡ καρδιά μου ἄρχισε νά κτυπᾶ δυνατᾶ σέ συναγερμό. Ξαφνικά βρέθηκα ἐκτός ἑαυτοῦ. Ἕνας φόβος κατέλαβε ὅλη μου τή ὕπαρξι.

Τά χείλη μου ἄρχισαν νά κινοῦνται καί νά λένε: “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν!”. Ἀμέσως ἔνοιωσα ἀνακούφισι. Ἦταν σάν κάποιες μυστηριώδεις ἁλυσίδες νά πέφτουν ἀπο πάνω μου. Ἡ προσευχή γινόταν ὅλο καί πιό συγκεντρωμένη καί μαζί μ᾽ αὐτή ξαναγύριζε καί ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς μου. Συνέχιζα νά κοιτάζω πρός τό δένδρο καί ξαφνικά, σάν νά τήν ἔδιωχνε κάποιος ἄνεμος, ἡ εἰκόνα θόλωσε καί διαλύθηκε. Δέν ἔβλεπα τίποτε πιά ἐκτός ἀπό τό μεγάλο δένδρο μέσα στό φεγγαρόφωτο καί τό φακίρη καθισμένο δίπλα στή φωτιά καί σιωπηλό. Οἱ σύντροφοί μου, ὅμως, συνέχιζαν νά ἐξωτερικεύουν αὐτά τά ὁποῖα αἰσθάνονταν, καθώς ἀτένιζαν στήν εἰκόνα, πού γι᾽ αὐτούς δέν εἶχε χαθῆ.

Τότε, ὅμως, πρέπει κάτι νά συνέβη καί στό φακίρη. Ἔχασε τήν ἰσορροπία του καί κύλησε στό πλάι. Ὁ νεαρός ἔτρεξε ἀλαφιασμένος. Ἡ πνευματιστική συγκέντρωσι διακόπηκε ἀπότομα.

Βαθειά ἐπηρεασμένοι ἀπό τήν ἐμπειρία τους οἱ θεατές σηκώθηκαν συζητώντας ζωηρά τίς ἐντυπώσεις τους καί χωρίς καθόλου νά καταλαβαίνουν γιά ποιό λόγο διακόπηκαν ὅλα τόσο ξαφνικά καί ἀναπάντεχα. Ὁ νεαρός τό ἀπέδωσε στήν ἐξάντλησι τοῦ φακίρη, ὁ ὁποῖος τώρα καθόταν ὅπως καί πρίν μέ τό κεφάλι χαμηλωμένο καί μή δίνοντας τήν παραμικρή προσοχή στούς παρισταμένους.

Ἡ ὁμάδα μας, ἀφοῦ μέσῳ τοῦ νεαροῦ ἀντάμειψε γενναιόδωρα τό φακίρη γιά τή δυνατότητα συμμετοχῆς σ᾽ ἕνα τόσο καταπληκτικό θέαμα, ἀνασυντάχθηκε γρήγορα γιά τήν ἐπιστροφή. Καθώς ξεκινούσαμε, ἄθελά μου γύρισα πάλι νά κοιτάξω, γιά νά ἐντυπώσω στή μνήμη μου τό ὅλο σκηνικό. Ξαφνικά ἀνατρίχιασα ἀπό μιά δυσάρεστη αἴσθησι. Τό βλέμμα μου συνάντησε τό βλέμμα τοῦ φακίρη, πού μέ κοίταζε γεμάτος ἀπό μίσος. Αὐτό κράτησε μόνο μιά στιγμή καί μετά ἐκεῖνος πῆρε πάλι ἀμέσως τή συνηθισμένη του στάσι. Ὅμως ἐκείνη ἡ ματιά ἄνοιξε μιά γιά πάντα τά μάτια τῆς ψυχῆς μου καί συνειδητοποίησα ἀμέσως τίνος δύναμι ἦταν αὐτή πού προκάλεσε ἐκεῖνο τό “θαῦμα”».

Ἀπό τό βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ, ἐκδ. Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός (2108220542), Ἀθήνα 2012

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Μπήκε στον πειρασμό να ξαναγυρίσει στην παλιά του ζωή


HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

Η Θεία Εξομολόγηση


Μπῆκε στόν πειρασμό να ξαναγυρίση στήν παλιά του ζωή

Κάποιο βράδυ, γύρω στίς 3 π.μ., ὁ Διονύσης τελειώνοντας τή δουλειά του σέ βραδινό κέντρο, μπῆκε στόν πειρασμό νά ξαναγυρίση στήν παλιά του ζωή. Καθώς ἔτρεχε μέ τή μηχανή του στούς ἄδειους δρόμους τῆς Ἀθήνας, ἄκουσε μία δυνατή ἀγωνιώδη φωνή νά τοῦ λέη ἐπιτακτικά:

—Διονύση, πού πᾶς;

Συγκλονίσθηκε. Κάθησε λίγη ὥρα νά συνέλθη ἀπό τήν ἔκπληξι. Ἐπέστρεψε στό σπίτι του κι ἔπεσε νά κοιμηθῆ. Πρωΐ-πρωΐ τόν ξύπνησε τό τηλέφωνο. Τό σήκωσε καί ἄκουσε τή φωνή τοῦ Γέροντά του π. Διονυσίου:

—Διονύση, παιδί μου, εἶσαι καλά;

—Κάλα, Γέροντα.

—Σέ πῆρα τηλέφωνο, γιατί χθές ἀργά τή νύκτα ἔνιωσα μία ταραχή, μία ἀγωνία γιά σένα καί σηκώθηκα νά προσευχηθῶ.

Ὁ Διονύσης τά ᾽χασε καί ρώτησε:

—Τί ὥρα ἦταν, Γέροντα;

—Γύρω στίς 3 μετά τά μεσάνυκτα.

Ὁ Διονύσης τότε κατάλαβε καί συνειδητοποίησε ὅτι ὁ Θεός εἶναι κοντά του, πολύ πιό κοντά ἀπ᾽ ὅσο νόμιζε.

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ - TRUTH TARGET

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Πρόσκληση από έναν αγνωστικιστή


ATHEISTS MET ORTHODOXY

Μεταστροφές αθέων στην Ορθοδοξία


Πρόσκληση από έναν αγνωστικιστή

Ἕνας διάσημος ἱεροκήρυκας, ἐνῶ ἦταν στόν ἄμβωνα, ἔλαβε μιά κάρτα, πού τοῦ διαβιβάσθηκε ἀπό κάποιον, πού βρισκόταν στό ἀκροατήριο. Τή διάβασε ὁ ἱεροκήρυκας. Ἦταν ἀπό κάποιο φημισμένο ἀγνωστικιστή. Ἔδινε τήν πρόσκλησι στό Χριστιανό ἱεροκήρυκα, νά συζητήση δημοσίᾳ μαζί του, γιά τό θέμα: “Ὁ Ἀγνωστικισμός κατά τοῦ Χριστιανισμοῦ”. Ὁ ἀγνωστικιστής, θά πλήρωνε ὅλα τά σχετικά ἔξοδα τῆς αἴθουσας κοκ..

Ὁ ἱεροκήρυκας, ἀδίστακτα, διάβασε τήν πρόσκλησι τοῦ ἀγνωστικιστῆ μεγαλοφώνως, εἰς ἐπήκοον ὅλων τῶν ἀκροατῶν καί πρόσθεσε:

“Δέχομαι τήν πρόσκλησι ὑπό τούς ἑξῆς ὅρους: Πρῶτον, νά ὑποσχεθῆτε, νά φέρετε μαζί σας στήν ἐξέδρα, στήν ὁποία θά συζητήσουμε, κάποιον, πού κάποτε ὑπῆρξε ἄσωτος, χαμένος καί ὁ ὁποῖος, ἀκούγοντας μία ἤ περισσότερες διαλέξεις ἀγνωστικισμοῦ, ὠφελήθηκε καί ἀπαλλάχθηκε τῶν ἁμαρτιῶν του, κι ἔγινε καινούργιος ἄνθρωπος, καί σήμερα ἀπ᾽ τήν κοινωνία ἐκτιμᾶται.

Δεύτερον, νά φέρετε στήν ἐξέδρα μαζί σας, μιά γυναῖκα, ξένη πρός τήν ἠθική καί τήν ἁγνότητα, ἡ ὁποία, ὅμως, τώρα, μπορεῖ νά ὁμολογήση ὅτι, χάρις στήν ἀπιστία, ἐλευθερώθηκε ἀπ᾽ τά σαρκικά της πάθη καί ἀπέκτησε μίσος πρός τήν ἁμαρτία καί ἀγάπη γιά τήν καθαρότητα καί ἁγιότητα τῆς ζωῆς. Καί ὅτι ὅλη αὐτή ἡ ἀλλαγή ὀφείλεται στήν ἀπιστία της πρός τή Βίβλο.

Τώρα, κ. Ἄπιστε, ἄν δέχεσθε τούς ὅρους αὐτούς, ἐγώ ὑπόσχομαι νά φέρω μαζί μου ἑκατό τέτοια πρόσωπα, κάποτε χαμένα, πού ἄκουσαν τό Εὐαγγέλιο τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, πίστευσαν, ἀναγεννήθηκαν καί ἡ ζωή τους ριζικά ἄλλαξε. Θά σᾶς φέρω ἑκατό ἀνθρώπους, πού ἀπό σατανάδες, ἔγιναν ἅγιοι. Δέχεσθε, κ. Ἄπιστε;”.

Ὁ ἀγνωστικιστής τά μάζεψε καί, χωρίς νά πῆ λέξι, σηκώθηκε κι ἔφυγε.

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ψυχική Τόνωσι, Διαχρονικό Ἡμερολόγιο, Ἐκδόσεις Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός (2108220542), Σταμάτα 2017

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

Σας ευχαριστούμε που μας βρήκατε


ALASKA OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Αλάσκα


Σας ευχαριστούμε που μας βρήκατε

Γράφει ὁ Bernie May: «Στίς ἀρχές Μαΐου τοῦ 1972, ὁ καλός μου φίλος ὁ Μπένγκετ Γιάνβικ ἔγινε τό ἀντικείμενο μιᾶς μαζικῆς ἐπιχειρήσεως διασώσεως, ἐνῶ μετέφερε ἕνα καινούργιο ἀεροπλάνο στήν Galena τῆς Αλάσκας. Τό ὕπουλο “βροχερό πέρασμα”, μιά πυξίδα πού ταλαντευόταν καί κάποια ἀπότομα καθοδικά ρεύματα εἶχαν σάν ἀποτέλεσμα νά συντριβῆ σ᾽ ἕνα ἀπρόσιτο βουνίσιο φαράγγι. Ὁ Μπένγκετ, ἄν καί ἐπέζησε ἀπ᾽ τήν πτῶσι χωρίς τραύματα, ἦταν ἀγνοούμενος. Μιά χιονοθύελλα πού ξέσπασε, κάλυψε ὅλη τήν περιοχή γιά τίς ἑπόμενες τέσσερεις μέρες.

Στό μεταξύ οἱ ἀρχές καί οἱ φίλοι του ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν. Πενῆντα ὁμάδες ἔρευνας καί διασώσεως καί ἄλλα τόσα στρατιωτικά καί πολιτικά ἀεροπλάνα ἄρχισαν νά ψάχνουν τό βουνό. Ἕνας φίλος ἐπιχειρηματίας ἀπ᾽ τήν California πῆγε στήν Αλάσκα καί μίσθωσε ἐπιπλέον ἀεροπλάνα καί ἑλικόπτερα, γιά νά βοηθήσουν στίς ἔρευνες. Χριστιανοί φίλοι ἀπ᾽ ὅλο τόν κόσμο προσεύχονταν.

Τήν πέμπτη μέρα ἀναγνωριστικά ἀεροπλάνα πέταξαν πάνω ἀπ᾽ τόν Μπένγκετ, ὅμως δέν τόν εἶδαν. Τή δέκατη τρίτη μέρα τά ἀεροπλάνα σταμάτησαν τίς ἔρευνες. Καθώς τελείωναν τά ἐφόδιά του, ὁ Μπένγκετ πίστευε πώς κάθε ἐλπίδα σωτηρίας εἶχε χαθῆ. Ἐκείνη τή δέκατη τρίτη μέρα, ὅμως, ἕνα ἑλικόπτερο, πού πέταξε στό φαράγγι, τόν ἐντόπισε.

Ὁ χαμένος βρέθηκε! Μπορεῖτε νά φαντασθῆτε τήν ἀγαλλίασι καί τόν ἐνθουσιασμό! Ἡ γυναῖκα καί τά παιδιά του, οἱ φίλοι του, οἱ ὁμάδες ἔρευνας, ὅλοι ξεφώνιζαν ἀπ᾽ τή χαρά τους.

Τότε ὀργανώθηκε μιά δεξίωσι. Ὁ μεγαλύτερος διαθέσιμος χῶρος, μέ καθίσματα γιά 250 ἄτομα, ἦταν ἀσφυκτικά γεμάτος. Συντονιστής τῆς βραδυᾶς ἦταν ὁ ἐπιχειρηματίας, πού εἶχε ναυλώσει τό ἑλικόπτερο, ὅταν ὅλα τά ἄλλα ἀεροπλάνα εἶχαν ἐγκαταλείψει τίς προσπάθειες. Ὁ Μπένγκετ, ὁ ἴδιος, εἶχε τήν εὐκαιρία νά πῆ “εὐχαριστῶ” στούς ἀνθρώπους, πού εἶχαν περάσει ὧρες καί μέρες, ψάχνοντας γι᾽ αὐτόν, ἕνα χαμένο, τόν ὁποῖο δέν τόν γνώριζαν προσωπικά.

Καθώς ὁ Μπένγκετ μᾶς ἐδιηγεῖτο αὐτή τήν ἱστορία, δέν μπόρεσα νά μή σκεφθῶ μιά ἄλλη σύναξι. Τελετάρχης θά εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς. Ἡ μεγαλόπρεπη οὐράνια αἴθουσα θά εἶναι κατάμεστη. Μπορῶ νά ἀκούσω ἀνθρώπους ἀπό διάφορες φυλές —Κάμπας, Κέουας, Ἄουκας— νά λένε:

“Σᾶς εὐχαριστοῦμε, γιατί ὀργανώσατε τήν ὁμάδα σωτηρίας· σᾶς εὐχαριστοῦμε, γιατί παραμείνατε σ᾽ αὐτήν. Σᾶς εὐχαριστοῦμε πού μᾶς βρήκατε. Βρισκόμαστε ἐδῶ, ἐπειδή ἐσεῖς ἐνδιαφερθήκατε”».

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ψυχική Τόνωσι, Διαχρονικό Ἡμερολόγιο, Ἐκδόσεις Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός (2108229542), Σταμάτα 2017

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2019

Γιατί δεν νοιώθω τη Θεία Κοινωνία όπως όταν ήμουν μικρός; - Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)


SAINT PAISIOS

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


Γιατί δέν νοιώθω τή Θεία Κοινωνία 

ὅπως ὅταν ἤμουν μικρός;

Ρώτησαν τόν Ἅγιο Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη (+1994):

—Γέροντα, γιατί δέν νοιώθω τή Θεία Κοινωνία ὅπως ὅταν ἤμουν μικρός;

—Ἄν ἔχης μικρά παιδιά, μπορεῖς νά τό καταλάβης. Ὁ πατέρας δίνει στά μικρά παιδιά γλυκίσματα. Ἀργότερα, ὅταν μεγαλώσουν, πρέπει μόνα τους νά τ᾽ ἀγοράσουν. Ἔτσι καί ὁ Θεός στήν ἀρχή δίνει τή Χάρι Του. Ἀργότερα, ὅμως, θέλει προσωπικό ἀγῶνα ἀπό μᾶς γιά νά νοιώθουμε τή Θεία Κοινωνία.

Από το Βιβλίο: 

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, GPS ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, Ἐκδόσεις Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (2108220542 – 6978461846), Ἀθήνα 2011