Photo


Η έξοδος από την Εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας είναι στο 43ον χλμ., με κατεύθυνση προς Σκάλα Ωρωπού – Μαλακάσα (Εξοδος A5)

Ιερά Μονή Οσίου Ιωάννου Δαμασκηνού, Σαραντάρι Ωρωπού - Επικοινωνία: Email - truthtarget@gmail.com, τηλ. 2108220542, 6978461846

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Αναρωτιέμαι, τι θα γινόνταν αν μεταχειριζόμασταν τη Βίβλο όπως το κινητό μας τηλέφωνο;


FAITHBOOK - ORTHODOXY

Ορθοδοξία


Αναρωτιέμαι, τι θα γινόνταν αν μεταχειριζόμασταν τη Βίβλο όπως το κινητό μας τηλέφωνο;

Αν θα την κουβαλούσαμε μαζί μας παντού;

Αν θα γυρνουσαμε πίσω να την πάρουμε εαν την ξεχνούσαμε;

Αν «σερφάραμε» σ’αυτήν πολλές φορές την ημέρα;

Αν θα την χρησιμοποιουσαμε για να λάβουμε μυνήματα;

Αν την μεταχειριζόμασταν σαν να μη μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς αυτή;

Αν την δίναμε ως δώρο στα παιδιά;

Αν θα την χρησιμοποιούσαμε ενώ ταξιδεύαμε;

Αν την χρησιμοποιούσαμε σε περίπτωση ανάγκης;

Μήπως αποφάσισες να το κάνεις;

Ωχ, που είναι η Βίβλος μου;

Α, και κάτι ακόμη. Σε αντίθεση με το κινητό σας, η Βίβλος σας δεν πρόκειται ποτέ να αποσυνδεθεί επειδή ο Ιησούς έχει ήδη πληρώσει το λογαριασμό!

Πηγή:

https://proskynitis.blogspot.com

https://proskynitis.blogspot.com/2009/11/vs.html

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Ο Μοναχός Γεράσιμος Σίργια της Μολδαβίας και τα Ιερά Λείψανα των κεκοιμημένων Μοναχών


TEXTS - ORTHODOXY

Ορθόδοξα Κείμενα


Ο Μοναχός Γεράσιμος Σίργια της Μολδαβίας 

και τα Ιερά Λείψανα των κεκοιμημένων Μοναχών

Ἀναφέρει ὁ π. Ἰωαννίκιος Μπαλάν ἀπό τό Μικρό Γεροντικό τῆς Μολδαβίας:

«Κάθε Σάββατο καί τή νύκτα τῆς Ἀναστάσεως, ὁ Μοναχός Γεράσιμος Σίργια πήγαινε καί ἐπισκεπτόταν τούς τάφους καί τήν κρύπτη γιά νά ἀνάψη κεριά καί τά καντήλια τῶν τάφων καί νά φέρη σ᾽ ὅλους τή χαρά τῆς Ἀναστάσεως. Μιά φορά, διηγοῦνται οἱ παλαιοί τοῦ μοναστηριοῦ, μιά νύχτα τῆς Ἀναστάσιμης Ἑορτῆς, ἀναφώναξε μέ δυνατή φωνή μέσα στήν κρύπτη:

—Ἀδελφοί μου, Χριστός Ἀνέστη!

Καί ἀνάμεσα στά κρανία τῶν κεκοιμημένων, μιά παράξενη φωνή ἑνός εὐλαβοῦς μοναχοῦ τοῦ ἀπάντησε:

—Ἀληθῶς Ανέστη, π. Γεράσιμε!».

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2019

Η θαυμαστή σωτηρία του Κ. Κ. από την φωτιά μέσω του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη (+1959)


HAVE FAITH - ORTHODOXY


Η θαυμαστή σωτηρία του Κ. Κ. από την φωτιά 

μέσω του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη (+1959)

Ἀναφέρει ὁ Γ. Χατζόπουλος:

«Ὁ Κ. Κ., πού κατάγεται ἀπ᾽ τήν Πελοπόννησο καί διαμένει ἐδῶ καί χρόνια στόν Καναδά, γνώρισε τόν Ἅγ. Γεώργιο Καρσλίδη ἀπ᾽ τά βιβλία μου. Ἔκτοτε ἔγινε πιστότατο πνευματικό του τέκνο. Ἔρχεται τά τελευταῖα χρόνια στή Δράμα, ὅπου ἐπισκέπτεται τήν Ἱ. Μονή τοῦ Ἁγίου γιά νά προσκυνήση τά Ἅγ. Λειψανά του. Ἔκτοτε ἐπιδίδεται στήν ἀναπαραγωγή πλαστικῶν μικρῶν εἰκόνων τοῦ Ἁγίου, τίς ὁποῖες διανέμει ὡς εὐλογία στούς πιστούς.
Ἕνας ἀπό αὐτούς, στούς ὁποίους δώρισε μιά εἰκονίτσα τοῦ Ἁγίου ἔκαιγε μιά μέρα ξερόκλαδα σέ μιά ρεματιά. Καί ἐνῶ εἶχε θεριέψει ἡ φωτιά, εἶχε φθάσει τά τέσσερα μέτρα περίπου, ξαφνικά ὁ ἄνθρωπος βρέθηκε μέσα της. Πίστεψε ὅτι ἤρθε τό τέλος του. Ὅμως, δίχως νά τό καταλάβη βρέθηκε λίγα μέτρα μακρυά ἀπ᾽ τή φωτιά. Καί ἐνῶ εἶχαν καεί τά ροῦχα του, δέν ἔπαθε ἐγκαύματα. Κάποιος, πού τόν βοηθοῦσε στό ἄναμμα τῆς φωτιᾶς, τόν μετέφερε στό νοσοκομεῖο, ὅπου διαπιστώθηκε ὅτι δέν διέτρεχε κανένα κίνδυνο, ἀφοῦ ἡ φωτιά δέν εἶχε ἀγγίξει τό σῶμα του. Ἐξετάζοντας τά ροῦχα του ἡ γυναίκα διαπίστωσε ὅτι σέ κάποια τσέπη τοῦ σακακιοῦ του εἶχε τήν εἰκονίτσα τοῦ Ἁγίου. Ἀπευθυνόμενη στόν ἄνδρα της τοῦ εἶπε: “Εἶδες, ἄνδρα μου, γιατί δέν κάηκες; Αὐτός πού σέ προστάτεψε ἀπ᾽ τό κάψιμο ἦταν ὁ Ἅγ. Γεώργιος Καρσλίδης. Σ᾽ αὐτόν χρωστᾶς τή ζωή σου”.
Τό θαῦμα μοῦ τό ἀφηγήθηκε ὁ Κ. Κ., τόν ὁποῖο γνώρισα στή Δράμα τό Σεπτέμβριο τοῦ 2012».

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

Video: Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) του Kilkeary Ιρλανδίας (+679)


IRELAND OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ιρλανδία



Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) του Kilkeary Ιρλανδίας (+679)

Μεταστροφές 2 - eBook - Ορθόδοξα Κείμενα


eBook


ORTHODOX CHRISTIANITY – MULTILINGUAL ORTHODOXY – EASTERN ORTHODOX CHURCH – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ​SIMBAHANG ORTODOKSO NG SILANGAN – 东正教在中国 – ORTODOXIA – 日本正教会 – ORTODOSSIA – อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ – ORTHODOXIE – 동방 정교회 – PRAWOSŁAWIE – ORTHODOXE KERK -​​ නැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් සභාව​ – ​СРЦЕ ПРАВОСЛАВНО – BISERICA ORTODOXĂ –​ ​GEREJA ORTODOKS – ORTODOKSI – ПРАВОСЛАВИЕ – ORTODOKSE KIRKE – CHÍNH THỐNG GIÁO ĐÔNG PHƯƠNG​ – ​EAGLAIS CHEARTCHREIDMHEACH​ – ​ ՈՒՂՂԱՓԱՌ ԵԿԵՂԵՑԻՆ​​ – Abel-Tasos Gkiouzelis – http://gkiouzelis.wordpress.com - http://gkiouzelis.blogspot.com – Email: gkiouz.abel@gmail.com – Feel free to email me…!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ╰⊰¸¸.•¨* 

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης – http://gkiouzelis.wordpress.com – ​http://gkiouzelis.blogspot.com - ​Email: gkiouz.abel@gmail.com – ​Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμείτε…! Να έχετε το χαμόγελο του Θεού στην καρδιά σας, πάντα κοντά στην γλυκιά Θεία Εξομολόγηση!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*

♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ ​

Το κτίσιμο της επιστροφής 
και σωτηρίας μας

Μητροπολίτης Κισάμου & Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης:

«Οἱ μάστοροι πού κτίζουν ἕνα σπίτι παίρνουνε πρῶτα τίς καλές καί “προσωπάτες” πέτρες καί προχωροῦν τό κτίριο. Μά ξαφνικά ἕνα μεγάλο κοτρώνι πρέπει κι αὐτό νά κτισθῆ. Το δοκιμάζουν ἀπό δῶ, τό γυρίζουν ἀπ᾽ ἐκεῖ καί στό τέλος γιατί δέν μποροῦν νά τό κτίσουν πάνω στό κτίριο τό βάζουν θεμέλιο καί στήριγμα στίς βάσεις του. Μά ἔτσι κάνουμε κι ἐμεῖς μέ Σένα, Χριστέ μου, μέσα στή ζωή καί στήν Ἱστορία μας. Σέ ἀρνιούμασθε τή μία ἐποχή. Σέ ἀποκρούουμε τήν ἄλλη. Σέ παραπετοῦμε καί Σέ ἀποδοκιμάζουμε, ὥσπου νά ἐξαντλήσουμε ὅλη μας τή μωρία καί κουρασμένοι ἀπ᾽ τά σφάλματά μας νά ἔρθουμε νά Σε ζητήσουμε γιά νά κτίσουμε πάνω Σου, ὄχι μόνο τήν αἰωνιότητα καί τή σωτηρία μας, ἀλλά κι αὐτή τήν ἐπίγεια στιγμή καί χαρά μας. Δέν ξέρουμε καλά πότε θά ᾽ρθη τούτη ἡ μεγάλη ὥρα καί δέν ξέρουμε ἀκόμη πόσες καρδιές θά προσευχηθοῦν καί θα σταυρωθοῦν γιά τόν ἐρχομό της. Ξέρουμε μόνο πώς θά ᾽ρθη τούτη ἡ μεγάλη Νίκη Σου».

Πηγή:

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

<>

Ο μεταστραφείς από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία Αμερικανός Matthew Gallatin γράφει για τις Ι. Εικόνες

Ὁ μεταστραφείς ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία Ἀμερικανός Matthew Gallatin γράφει πολύ σωστά:

«Σέ μία γωνία τοῦ σαλονιοῦ μου, βρίσκεται μία μεγάλη βιβλιοθήκη. Μαζί μέ τά βιβλία καί τά διακοσμητικά ἀντικείμενα, ἔχουμε ἐκεῖ καί τίς οἰκογενειακές φωτογραφίες. Μία ἀπ’ αὐτές τίς φωτογραφίες εἶναι τοῦ ἀγαπημένου ἀδελφοῦ μου, Barry, πού σκοτώθηκε σέ αὐτοκινητιστικό δυστύχημα τό 1976, στήν ἡλικία τῶν 21 ἐτῶν.

Τό νά πῶ ἁπλά ὅτι τόν ἀγαποῦσα δέν σκιαγραφεῖ ἐπαρκῶς τά αἰσθήματά μου γι’ αὐτόν. Ἔχουν περάσει 25 περίπου χρόνια ἀπ’ τό θάνατό του. Καί ὅμως, ἀκόμη καί σήμερα, ξυπνῶ κάθε 27η Ἰουλίου (μέρα τῶν γενεθλίων του) μέ δάκρυα στά μάτια καί μέ τή γλυκόπικρη ἀνάμνησί του στήν καρδιά μου.

Κανείς, λοιπόν, ἀπ’ τούς προτεστάντες φίλους μου δέν θά τό ἔβρισκε ἀφύσικο ἄν, ἐνῶ καθόμουν μπροστά στή βιβλιοθήκη, ἔπαιρνα στά χέρια μου τή φωτογραφία τοῦ ἀδελφοῦ μου καί τή φιλοῦσα. Γιατί, ὅμως, ὅταν πάω δύο βήματα παραπέρα, στό εἰκονοστάσι, καί φιλήσω τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας γίνομαι ξαφνικά εἰδωλολάτρης; Τί ἄλλαξε; Τί ἔχει ἡ Παναγία πού δέν ἀξίζει τήν ἀνάλογη ἀγάπη καί τό σεβασμό τόν ὁποῖο δείχνω στόν κεκοιμημένο ἀδελφό μου;…

Ποῦ βρίσκεται τό πρόβλημα τελικά; Ὅταν ἄρχισα νά ἐρευνῶ τό θέμα, διαπίστωσα ἕνα παράδοξο στήν παλαιά προτεσταντική μου ἀντίληψι. Ἀπ’ τή μία καταδίκαζα ὁποιονδήποτε τιμοῦσε τήν Παναγία καί τούς ἁγίους, ἐνῶ ἀπ’ τήν ἄλλη θεωροῦσα σωστό νά τιμῶ τούς προτεστάντες ἱεροκήρυκες καί δασκάλους, ζῶντες ἤ κεκοιμημένους. Ἦταν ἀπόλυτα φυσιολογικό νά ἐγκωμιάζω τούς ἀνθρώπους αὐτούς, νά παρακολουθῶ video καί διαφάνειες ἀπ’ τή ζωή καί τίς πράξεις τους καί νά δακρύζω ὅταν κανείς τραγουδοῦσε τό τραγούδι “Thank You for Giving to the Lord” [ὑπ.: Τίτλος δημοφιλοῦς προτεσταντικοῦ τραγουδιοῦ πού σημαίνει “Σ’ εὐχαριστῶ πού μ’ ἔφερες κοντά στό Θεό”. Τό τραγούδι αὐτό ἐκφράζει τήν εὐγνωμοσύνη κάθε προτεστάντη σ’ αὐτούς πού τόν ὁδήγησαν στήν πίστι]. Ἄν, ὅμως, ἔβλεπα κάποιον νά ὑμνῆ καί νά τιμᾶ τή γυναῖκα πού ἔφερε στή μήτρα της τόν Σωτῆρα, αὐτό θά ἔθετε ἀμέσως σέ ἀμφισβήτησι τό πόσο χριστιανός εἶναι!».

Ἀκόμα: «Ὅταν τούς ἀκούω νά μιλοῦν μέ τόση περιφρόνησι γιά τή Θεοτόκο, λυπᾶμαι κι ἀναρωτιέμαι ἄν ποτέ ἔχουν σκεφθῆ ὅτι μιλοῦν ὑποτιμητικά γιά τή μητέρα Αὐτοῦ πού ἔγραψε μέ τό δάκτυλό Του στίς πέτρινες πλάκες τό “τίμα τόν πατέρα σου καί τή μητέρα σου”.

Τί μποροῦμε νά ὑποθέσουμε ὅτι αἰσθάνεται γιά τή μητέρα Του ὁ μόνος Ἄνθρωπος πού μπορεῖ νά τηρήση τέλεια τήν ἐντολή αὐτή; Σκεφθεῖτε πόσο ἐμεῖς, οἱ ἄθλιοι κι ἁμαρτωλοί ἄνθρωποι, σεβόμασθε τίς δικές μας μητέρες καί ὑπερασπιζόμασθε τήν τιμή τους. Πόσο λαμπρή θέσι πρέπει νά κατέχη, λοιπόν, ἡ Παναγία στή γεμάτη ἀγάπη καί σεβασμό καρδιά τοῦ Υἱοῦ της!

Πόσο ἀπογοητευμένος θά εἶναι, λοιπόν, ὁ Σωτήρας μας, ὅταν ἀκούη κάποιους, οἱ ὁποῖοι, μάλιστα, ἐπαγγέλλονται ὅτι Τόν ἀγαποῦν καί Τόν ἀκολουθοῦν, νά θεωροῦν τή μητέρα Του ὡς “τίποτε τό ξεχωριστό”; Πόσο λυπημένος θά εἶναι γι’ αὐτούς πού σέβονται ἰδιαιτέρως τούς ἱεροκήρυκες, τούς προέδρους ἤ τούς προπονητές τοῦ ποδοσφαίρου, πού χλευάζουν, ὅμως, αὐτούς οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τή μητέρα Του ὅπως τήν τιμᾶ κι ὁ Ἴδιος; Πόσο πονᾶ γιά ὅλους αὐτούς πού ὑποτιμοῦν τήν ἄσπιλη ἐκείνη γυναῖκα πού ταπεινά ἄνοιξε τήν ἀγκαλιά της σ’ Αὐτόν, ὥστε νά μπορέση νά πλημμυρίση μέ τή Χάρι Του ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα;».

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ἡ Θεοτόκος, ἐκδ. Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Ἀθήνα 2012

Πηγή:

http://holyvirginmary.wordpress.com

HOLY VIRGIN MARY MOTHER OF GOD

Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ

<>

Η συγκινητική αλλαγή 
μιας πρώην πόρνης στην Αθήνα

Μοναχή Πορφυρία (+2015): Ταξιδεύοντας στά τείχη της πόλης, Αθήνα 1997-2007

Η Μοναχή Πορφυρία γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Άσκησε κατά καιρούς διάφορα επαγγέλματα. Επί δέκα χρόνια, τα έτη 1997-2007, εργάστηκε ως οδηγός Ταξί στην Αθήνα και στον Πειραιά. Γνώρισε τον σύγχρονο ενάρετο και ένθεο Γέροντα Πορφύριο από βιβλία σχετικά με την ζωή και την διδασκαλία του. Αυτή η γνωριμία την έφερε πιο κοντά στον Χριστό και τη συνειδητή χριστιανική ζωή. Με δυνατή πίστη και βαθιά αγάπη στον Θεό έβαλε στόχο τη δόξα Του και τη σωτηρία των συνανθρώπων της. Έτσι το Ταξί της έγινε ένας σύγχρονος άμβωνας, που οδήγησε πολλούς σε αλλαγή ζωής, στην ευλογημένη αλλοίωση. Το 2008 περιεβλήθη το ταπεινό μοναχικό τριβώνιο, με διπλό σκοπό: να αγωνιστεί απερίσπαστη για τη σωτηρία της και να διακονήσει τον σύγχρονο δοκιμαζόμενο άνθρωπο. Η Μοναχή Πορφυρία κοιμήθηκε το 2015.

* * *

Η μοναχή Πορφυρία (+2015), η επί δεκαετίας (1997-2007) πρώην οδηγός TAXI  σε Αθήνα και Πειραιά μας αναφέρει:

«Ἡ βάρδια μου εἶναι νυκτερινή, ἡ ὥρα ἕντεκα τό βράδυ. Ἀνέβαινα τήν ὁδό Πειραιῶς, πρός Ὀμόνοια. Μέσα στό ταξί, ὡς συνήθως, μιλοῦσα μέ τόν γλυκύ μου Ἰησοῦ. Αὐθόρμητα εἶπα μέσα μου στό Χριστό μου: Τόν πρῶτο ἄνθρωπο πού θά μοῦ κάνη σινιάλο νά σταματήσω, θά τόν πάω χωρίς χρήματα, ἀρκεῖ νά τόν φέρω κοντά Σου. Δέν μέ σταμάτησε κανείς, μέχρι πού ἔφθασα Πειραιῶς καί Μενάνδρου. Ἐκεῖ στή γωνία στεκόταν μιά κοπέλλα. Σταμάτησα καί

Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Περί Αγίου Πνεύματος, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Σταμάτα 2019


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ



Νέο βιβλίο: 

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Ἐκδόσεις Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

(τηλ. 2108220542, 6978461846)

Σταμάτα 2019

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο:

Ἐπισημαίνει ὁ Κων. Ρήγας: «Ἡ βλασφημία κατά τοῦ Θεοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ συγχωρεῖται, ἡ βλασφημία κατά τῆς ἐπιρροῆς τοῦ Ἰεχωβᾶ δέν συγχωρεῖται; Δηλαδή εἶναι ἀνώτερη ἡ ἐνεργός δύναμις τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἰεχωβᾶ;».

Ὁ π. Σωφρόνιος Μιχαηλίδης, σχολιάζοντας τό «Ὅταν δέ ἔλθῃ Ἐκεῖνος, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν· οὐ γάρ λαλήσει ἀφ᾽ Ἑαυτοῦ, ἀλλ᾽ ὅσα ἄν ἀκούσῃ λαλήσει, καί τά ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Ἐκεῖνος Ἐμέ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ Ἐμοῦ λήψεται καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ Ἐμά ἐστι· διά τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ Ἐμοῦ λήψεται καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν»(Ἰω 16, 13-15), ἐπισημαίνει: «Ἡ μαρτυρία αὐτή τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ καταπέλτη ἐναντίον τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ. Διότι παρουσιάζεται ὁ Χριστός ὡς ἀπόλυτος ἰδιοκτήτης παντός, ὅ,τι ἀνήκει στό Θεό Πατέρα πρᾶγμα πού προϋποθέτει πλήρη ἰσότητα μεταξύ τους. Ἀκόμη καί τό Ἅγιο Πνεῦμα γιά νά μιλήση καί νά διδάξη τούς ἀνθρώπους λαμβάνει (ὅπως λέει τό κείμενο [αὐτό σημαίνει ὅτι εἶναι πρόσωπο]) ἀπό ὅ,τι εἶναι ἰδικόν τοῦ Χριστοῦ. Καί ἄν, σύμφωνα μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστι, τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀποτελεῖ τό τρίτο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τά λόγια τοῦ Χριστοῦ φανερώνουν τήν ἀπόλυτη φυσική ταυτότητα Πατρός, Υἱοῦ καί Πνεύματος (ταυτότητα ὡς πρός τή θεία Φύσι). Ἐάν ὅμως ὁ Χριστός εἶναι κτίσμα καί τό Ἅγιο Πνεῦμα ἡ “ἐνεργός δύναμι” τοῦ Θεοῦ (ὅπως πιστεύουν ἐκεῖνοι), τότε πῶς εἶναι δυνατό ὁ Θεός (μέ τήν ἐνεργό δύναμί Του) νά ἀντλῆ ἀπό ἕνα κτίσμα τό τί θά πῆ καί τό τί θά διδάξη τούς ἀνθρώπους; Δέν νομίζουν οἱ μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ ὅτι αὐτό εἶναι τρομερά ὑποτιμητικό καί βλάσφημο γιά τό Θεό Ἰεχωβᾶ; Ἤ θά πρέπη, λοιπόν, νά παραδεχθοῦν τή Θεότητα καί τό ὁμοούσιο Πατρός, Υἱοῦ καί Πνεύματος ἤ θά πρέπη νά παραδεχθοῦν ὅτι ὁ Θεός Ἰεχωβᾶ ἀντλεῖ ἀπό ἕνα κτίσμα τό τί θά πῆ καί τί θά διδάξη στούς ἀνθρώπους».

Διαβάζουμε στόν Ἱερεμία: «Ἰδού ἡμέραι ἔρχονται, φησί Κύριος, καί διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ καί τῷ οἴκῳ Ἰούδα διαθήκην καινήν»(Ἱερ 38, 31).

Ποιός εἶναι ὁ Κύριος αὐτός; Τό Ἅγ. Πνεῦμα, ὅπως διδάσκει ἡ πρός Ἑβραίους: «Μαρτυρεῖ δέ ἡμῖν καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον· μετά γάρ τό προειρηκέναι, αὕτη ἡ διαθήκη ἥν διαθήσομαι πρός αὐτούς μετά τάς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος· διδούς νόμους Μου ἐπί καρδίας αὐτῶν, καί ἐπί τῶν διανοιῶν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς»(Ἑβρ 10, 15-16).

Σημειώνει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «“Θά παρακαλέσω τόν Πατέρα καί θά σᾶς δώση ἄλλο Παράκλητο”(Ἰω 14, 16), δηλ. Ἄλλο σάν Ἐμένα. Ἄς ντραποῦν καί ὅσοι ἔχουν τό νόσημα τοῦ Σαβελλίου [: σύγχισι τῶν φύσεων], καί ὅσοι δέν ἔχουν περί τοῦ Πνεύματος τήν ὀρθή πίστι [τήν ὁμοουσιότητα]. Πράγματι, τό θαῦμα τοῦ λόγου εἶναι αὐτό, ὅτι μέ ἕνα κτύπημα κατέστρεψε τίς ἐκ διαμέτρου ἀντίθετες αἱρέσεις. Διότι, μέ τό νά πῆ Ἄλλο, δείχνει τή διαφορετική ὑπόστασί Του· ἐνῶ μέ τό νά πῆ Παράκλητο, δείχνει τή συγγένεια τῆς οὐσίας».

◦ Ἀκόμα: «“Ἐάν Ἐγώ δέν ἀπέλθω, ὁ Παράκλητος δέν θά ἔλθη”(Ἰω 16, 7). Τί λένε ἐδῶ ἐκεῖνοι πού δέν ἔχουν τήν πρέπουσα πίστι περί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Συμφέρει νά φύγη Κύριος καί νά ἔλθη δοῦλος; Βλέπεις πόσο μεγάλη εἶναι ἡ ἀξία τοῦ Πνεύματος;».

«Ὁ Θεός μέν εἶναι Ἐκεῖνος πού περιβάλλει καί γεμίζει τά πάντα, καθώς καί μέ τό στόμα τοῦ Ἱερεμία λέει ὁ ἴδιος: “Τόν οὐρανό καί τή γῆ Ἐγώ γεμίζω, λέει ὁ Κύριος”(Ἱερ 23, 24). Ὅμοια καί ὁ Παῦλος γράφει γιά τόν Υἱό: “Αὐτός πού κατέβηκε, αὐτός εἶναι καί πού ἀνέβηκε πάνω ἀπ᾽ ὅλους τούς οὐρανούς, γιά νά γεμίση τά πάντα”(Ἐφ 4, 10). Τά ἴδια λέει καί ὁ Δαυΐδ γιά τό ἅγιο Πνεῦμα: “Ποῦ μπορῶ νά πάω μακρυά ἀπό τό Πνεῦμά Σου καί νά φύγω μακρυά ἀπό τό πρόσωπό Σου;”(Ψ 138, 7). Μέ τό νά πῆ δέ αὐτός “Ποῦ μπορῶ νά πάω μακρυά ἀπό τό Πνεῦμά Σου;” φανέρωσε σέ ἐμᾶς ὅτι καί τό ἅγιο Πνεῦμα εἶναι Ἐκεῖνο, πού γεμίζει τά πάντα. Καί ποῦ νά φύγω ἀπό τό πρόσωπό Σου; “Ἐάν ἀνέβω στόν οὐρανό, Ἐσύ εἶσαι ἐκεῖ· ἐάν κατέβω στόν ἅδη, καί ἐκεῖ εἶσαι παρών”(Ψ 138, 7). Ποιός δέ πῆγε στόν ἅδη παρά μόνο ὁ Υἱός, ὁ Ὁποῖος ἀναστήθηκε ἐκ τῶν νεκρῶν;».

«Ἄν καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιο ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ Πατρός, ὄχι ὅμως γεννητῶς ἀλλά ἐκπορευτῶς. Ἄλλος τρόπος ὑπάρξεως αὐτός, ἀκατάληπτος καί ἄγνωστος, ὅπως καί ἡ γέννησι τοῦ Υἱοῦ. Γι᾽ αὐτό καί ὅλα, ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ, εἶναι τοῦ Υἱοῦ, ἐκτός ἀπό τήν ἀγεννησία, ἡ ὁποία δέν σημαίνει διαφορά οὐσίας, οὔτε ἀξίωμα, ἀλλά τρόπο ὑπάρξεως. Ὅπως καί ὁ Ἀδάμ, ὄντας ἀγέννητος —διότι εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ— καί ὁ Σήθ γεννητός —διότι εἶναι υἱός τοῦ Ἀδάμ— καί ἡ Εὔα ἐκπορευθεῖσα ἀπό τήν πλευρά τοῦ Ἀδάμ —διότι αὐτή δέν γεννήθηκε— δέν διαφέρουν κατά φύσιν ὁ ἕνας ἀπ᾽ τόν ἄλλο, ἀφοῦ εἶναι ἄνθρωποι, ἀλλά κατά τόν τρόπο ὑπάρξεως».

Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Περί Αγίας Τριάδος, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Σταμάτα 2019


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ


Νέο βιβλίο: 

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΠΕΡΙ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Ἤ ἐν Τριάδι ἤ ἐν Ἅδῃ

Ἐκδόσεις Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

(τηλ. 2108220542, 6978461846)

Σταμάτα 2019

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο:

Ὁ Ἰωσήφ, κάνοντας ὑπακοή στόν Πατέρα, κάλεσε τόν υἱό τῆς Παρθένου, Ἰησοῦ. Ἀκόμη, σύμφωνα μέ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, πού φώτισε τόν ἀπ. Παῦλο, “οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ”(Α´ Κορ 12, 3). Ἄρα, λέγοντας τήν “εὐχή” “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με”, ἀναγνωρίζουμε τόν Πατέρα καί κάνουμε ὑπακοή σέ Αὐτόν καί ἐπιπλέον αἰσθανόμαστε τίς ἐνέργειες καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ Πατέρες, φωτισθέντες ἀπ᾽ τό Ἅγιο Πνεῦμα, μᾶς εἶπαν ὅτι “Ὁ Πατήρ δι᾽ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ποιεῖ τά πάντα”. Ὅλη ἡ Ἁγία Τριάδα δημιούργησε τόν κόσμο καί ἔπλασε τόν ἄνθρωπο καί πάλι ὅλη ἡ Ἁγία Τριάδα ἀναδημιούργησε καί ἀνέπλασε τόν ἄνθρωπο καί τόν κόσμο. “Ὁ Πατήρ ηὐδόκησεν, ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο” καί “ἐγένετο σάρξ” “ἐκ Πνεύματος Ἁγίου”. Δηλ. ἡ ἐνανθρώπησι τοῦ Χριστοῦ ἔγινε “εὐδοκία τοῦ Πατρός καί συνεργίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”. Γι᾽ αὐτό καί λέμε ὅτι ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ πρόσκτησι τῶν θείων Χαρίτων εἶναι κοινή ἐνέργεια τῆς Παναγίας Τριάδος».

Γράφει καί ὁ Ν. Σωτηρόπουλος: «Ὁ Χριστός τόν Πατέρα, στόν Ὁποῖο ἀπευθύνεται, ἀναφέρει ὡς “τόν μόνον ἀληθινόν Θεόν”(Ἰω 17, 3). Ἀλλά τοῦτο γεννᾶ τήν ἀπορία: Μόνο ὁ Πατήρ εἶναι ἀληθινός Θεός; Δέν εἶναι καί ὁ Υἱός καί τό Ἅγ. Πνεῦμα; Ἡ ἀπάντησι στήν ἀπορία αὐτή εἶναι αὐτή: Ὁ Πατήρ ἀναφέρεται ὡς “ὁ μόνος ἀληθινός Θεός” σέ ἀντίθεσι πρός τούς θεούς τῶν ἐθνῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὅλοι ψευδεῖς. Τό δέ “μόνος” δέν ἀποκλείει τά πρόσωπα τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγ. Πνεύματος ἀπ’ τήν ἔννοια τοῦ ἀληθινοῦ ὅπως στό Ἰούδ. 4, κατά τό ὁποῖο ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι “ὁ μόνος δεσπότης καί Κύριος”, τό “μόνος” δέν ἀποκλείει, ὅτι καί ὁ Πατήρ εἶναι “δεσπότης καί Κύριος” καί τό Ἅγ. Πνεῦμα. Ὁ Πατήρ εἶναι ὁ μόνος ἀληθινός Θεός ὄχι ὡς πρόσωπο, ἀλλά ὡς θεία οὐσία. Ἐπειδή ἡ θεία οὐσία εἶναι μία, μοναδική, ὁ δέ Πατήρ ἔχει τή μοναδική αὐτή οὐσία, γι’ αὐτό ἀναφέρεται ὡς ὁ μόνος ἀληθινός Θεός. Ἀλλά καί ὁ Υἱός, ἀφοῦ εἶναι ὁμοούσιος πρός τόν Πατέρα (Ἰω 10, 30), ἀφοῦ ἔχει δηλαδή τήν ἴδια θεία οὐσία, τήν ὁποία ἔχει ὁ Πατήρ καί ἡ ὁποία εἶναι μοναδική, γι’ αὐτό καί Αὐτός εἶναι Θεός ἀληθινός, ὅπως ρητῶς διακηρύττει ὁ Ἀπ. Ἰωάννης στό Α´ Ἰω 5, 20. Κατά τό ἀποστολικό αὐτό χωρίο ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Υἱός τοῦ ἀληθινοῦ, καί συγχρόνως “Οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινός Θεός”, αὐτός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός. Τό “Οὗτος” περί τοῦ Υἱοῦ, τό ὁποῖο εἶναι ἰσχυρότατα ἐμφατικό, ἰσοδυναμεῖ πρός τό “ὁ μόνος” περί τοῦ Πατρός. Δύναται, λοιπόν, καί γιά τόν Υἱό, ἐπειδή ἔχει τήν ὅλη καί μοναδική θεία οὐσία, νά λέγεται, ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός. Τό ἴδιο βεβαίως ἰσχύει καί γιά τό Ἅγ. Πνεῦμα, τοῦ Ὁποίου ἡ θεότητα καί ἡ κυριότητα μαρτυρεῖται σέ πολλά χωρία τῆς Ἁγ. Γραφῆς. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρουμε δύο, τό Πρξ 5, 3-4 καί τό Β´ Κορ 3, 16-18».

Ὁ Ἄγγελος Δαμασκηνίδης, στό βιβλίο του Ἡ Ἀλήθεια ἔχει τόν λόγο (ἐκδ. Ὁ Λόγος, Ἀθήνα χ. χ., σ. 36, 37) τονίζει γιά τήν μοναδικότητα καί ἑνότητα τοῦ Θεοῦ τά ἑξῆς: Ἄν ἡ Γραφή ἤθελε νά ἀποκλείση ἀπό τή θεότητα τά δύο ἄλλα πρόσωπα, δέν θά χρησιμοποιοῦσε γιά τό Θεό τή λέξι ἐχάδ πού σημαίνει μία μονάδα, ἀλλά σύνθετη, ὅπως στά: Γεν 2, 24 (οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν-ἐχάδ) καί Ἰεζ 37, 17 (οἱ δύο ράβδοι σέ μία-ἐχάδ), —ὅπως λέμε μία δωδεκάδα, ἀλλά θά χρησιμοποιοῦσε τή λέξι γιαχίδ. Καί τονίζει: «Παρόλο πού, λόγῳ τοῦ κινδύνου τῆς εἰδωλολατρίας πού ἀπειλοῦσε συχνά τό λαό Ἰσραήλ, περικυκλωμένο ἀπό εἰδωλολατρικά ἔθνη, θά ἔπρεπε κατεξοχήν νά τονισθῆ ὅτι ὁ Θεός τοῦ Ἰσραήλ εἶναι ἕνας, ἐντούτοις δέν χρησιμοποίησε ἡ Γραφή τή λέξι γιαχίδ, ἀλλά τή λέξι ἐχάδ, πού σημαίνει μονάδα, ἀλλά σύνθετη»(σ. 37).

Παρόμοιο παράδειγμα: «“Καί ἔγινεν ἑσπέρα καί ἔγινε πρωΐ, ἡμέρα μία”.
Τό χωρίο αὐτό συνενώνει δύο ἀντίθετες ἰδέες —τό φῶς καί τό σκότος— σέ μονάδα σύνθετη ἡ ὁποία σύνθετη μονάδα ἐκφράζεται κανονικά διά τῆς λέξεως “ἐχάδ”»(C, 21).

Παρόμοιο παράδειγμα: «Καί εἶπεν ὁ Θεός· ἰδού Ἀδάμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλόν καί πονηρόν· καί νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τήν χεῖρα αὐτοῦ καί λάβῃ ἀπό τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καί φάγῃ καί ζήσεται εἰς τόν αἰῶνα»(Γεν 3, 22)· ἕνας ἀπό τή σύνθετη τριαδική μονάδα μας (κεεχάδ).
Ὅσες φορές ἀναφέρεται τό μόνος καί τά συναφῆ στόν Πατέρα, δέν ἀποκλείονται ὁ Υἱός καί τό Πνεῦμα· στόν Υἱό, δέν ἀποκλείονται ὁ Πατήρ καί τό Πνεῦμα· στό Πνεῦμα, δέν ἀποκλείονται ὁ Πατήρ καί ὁ Υἱός.
Ἐπισημαίνει, ἐπίσης, ὁ Ἅγ. Γρηγόριος ὁ θεολόγος: «Ἡ Παλαιά ἐκήρυττε φανερά τόν Πατέρα, ἐνῶ τόν Υἱό ἀμυδρότερα. Ἡ Καινή φανέρωσε τόν Υἱό καί ἄφησε νά φανῆ ἐν μέρει ἡ θεότητα τοῦ Πνεύματος. Τώρα κατοικεῖ ἀνάμεσά μας τό Πνεῦμα καί μᾶς ἀποκαλύπτεται καθαρότερα. Διότι δέν ἦταν ἀσφαλές, ἐνῶ ἀκόμη δέν εἶχε ὁμολογηθῆ ἡ θεότητα τοῦ Πατρός, νά κηρύττεται φανερά ὁ Υἱός· οὔτε μόλις ἔγινε δεκτή ἡ θεότητα τοῦ Υἱοῦ, νά μᾶς φορτώνεται ἐπί πλέον καί τό Πνεῦμα τό ἅγιον, γιά νά μιλήσω καί κάπως τολμηρότερον. [Κι αὐτό ἔγινε] γιά νά μήν κινδυνεύσουν οἱ ἄνθρωποι καί στό κατά δύναμιν, ὅπως ὅταν βαρύνωνται μέ τροφή περισσότερη ἀπό ὅση ἀντέχουν, ἤ κατευθύνουν πρός τό ἡλιακό φῶς τήν ὅρασι, ἐνῶ εἶναι ἀκόμη ἀδύνατη. Μέ τίς ἐπιμέρους προσθῆκες ὅμως καί μέ τίς ἀναβάσεις (Ψ 83, 6), ὅπως εἶπε ὁ Δαυΐδ, καί μέ τίς προόδους καί προκοπές ἀπό δόξης εἰς δόξαν, πλημμυρίζει τό φῶς τῆς Τριάδος τούς λαμπροτέρους».

«Ρώτησα ἕνα παιδί τῆς τρίτης τάξεως τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. —Πόσους Θεούς ἔχουμε; —Ἕνα, μοῦ ἀπήντησε τό παιδί.— Ὁ Πατήρ εἶναι Θεός; —Μάλιστα.— Ὁ Υἱός εἶναι Θεός; —Μάλιστα.— Τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι Θεός; —Μάλιστα.— Τότε, πῶς γίνεται; Ἔχουμε τρεῖς Θεούς; Τό παιδί ἔμεινε γιά λίγο σέ ἀμηχανία καί ἔπειτα ἀπήντησε: Ρωτῆστε τό Δάσκαλό μου, ἐκεῖνος ἔτσι μοῦ τό εἶπε.

Γιά μᾶς Διδάσκαλος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἀξιοθαύμαστος Ἰησοῦς Χριστός, καί ὅ,τι μᾶς ἀπεκάλυψε, ἔστω κι ἄν δέν τό ἐννοοῦμε, τό παραδεχόμαστε»(ΥΦ, 361).

Σημειώνει ὁ Αὔγουστος Νικόλαος: «“Ὑπάρχουν τρία πρόσωπα στό Θεό: ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό ἅγιο Πνεῦμα.
Θεός ὁ Πατήρ,

Θεός ὁ Υἱός,

Θεός τό Ἅγιο Πνεῦμα,

Καί τά τρία αὐτά πρόσωπα ἕνα μόνο Θεό ἀποτελοῦν”.

Βλέπουμε, ὅτι τό δόγμα δέν λέει γιά καθένα ἀπό τά τρία πρόσωπα, ὅπως γιά τά τρία, ὅτι εἶναι Ἕνας Θεός, ἀλλά μόνο Θεός, καί ἡ λεκτική αὐτή διαφορά εἶναι σημαντικότατη, διότι ἀφήνοντας τό χαρακτῆρα τῆς Θεότητας κοινό καί στά τρία πρόσωπα, δέν τόν ἀκριβολογεῖ παρά στήν ἕνωσί τους.

Ἄν τόν ἐπιμέριζε σέ καθένα ἀπό τά τρία πρόσωπα, τότε θά ὑπῆρχαν τρεῖς καί ταυτόχρονα ἕνας Θεός, ὅπερ ἄτοπο. Ἀλλά δέν εἶναι ἔτσι· πρέπει κανείς νά παραχαράξη ὄχι μόνο τό νοῦ ἀλλά καί τό ἴδιο τό γράμμα τοῦ δόγματος, γιά νά καταντήση ἐκεῖ… Τό δόγμα τό ὁποῖο μελετοῦμε, παρουσιάζει τριάδα προσώπων στή θεία μονάδα, καί θεία μονάδα στήν τριάδα τῶν προσώπων, “μονάδα ἐν τριάδι, καί τριάδα ἐν μονάδι”, σύμφωνα μέ ὅσα λέει καί ὁ μέγας Ἀθανάσιος στό σύμβολο τῆς πίστεως.

Ὁ Leibnitz ἔρχεται καί πάλι σέ βοήθειά μας μέ τήν ἁπλῆ αὐτή παρατήρησι, πού προλαμβάνει κάθε ἔνστασι:

“Ὅταν λέμε, ὅτι ὁ Πατήρ εἶναι Θεός, ὁ Υἱός εἶναι Θεός, τό Πνεῦμα τό ἅγιο Θεός, καί ὅτι ὅμως δέν ὑπάρχει παρά ἕνας Θεός, πρέπει νά παρατηρήσουμε, ὅτι ἡ λέξι Θεός δέν ἔχει τήν ἴδια σημασία στήν ἀρχή καί στό τέλος τῆς φράσεως. Πραγματικά, δηλώνει ἄλλοτε μέν τή θεία οὐσία, ἄλλοτε δέ ἕνα πρόσωπο τῆς Θεότητος”(Leibnitz, Θεοδικία, Discours de l᾽ Accord de la Foi et de la Raison)».

H τελευταία ημέρα του Μοναχού Γερόντιου Προδρομίτου (+1984) της Σκήτης Τιμίου Προδρόμου Αγίου Όρους


FAITHBOOK - ORTHODOXY


Ἡ τελευταία ἡμέρα τοῦ Μοναχοῦ Γεροντίου Προδρομίτου (+1984)

Αναφέρει ὁ Γέροντας Πετρώνιος Τανάσε:

Ὁ μεγαλόσχημος μοναχός π. Γερόντιος (+5 Ιουνίου 1984) ἀνῆκε στούς τελευταίους γέροντες ἀδελφούς τῆς Σκήτης μας τοῦ Τιμίου Προδρόμου Ἁγίου Ὄρους. Κοντός στό ἀνάστημα, λίγο κυρτωμένος, περίπου 84 ἐτῶν ἦταν σβέλτος καί ἕτοιμος γιά τήν ὁποιαδήποτε ὑπακοή. Μοῦ ἔμεινε στήν μνήμη μου σάν μία εἰκόνα τελείου ὑποτακτικοῦ, ταπεινοῦ καί ζηλωτοῦ σ᾿ ὅλες τίς μοναστηριακές ἀσχολίες.

Εἶχε 50 χρόνια μοναχός στήν Σκήτη μας, ἀπ᾿  ὅπου τά τελευταῖα 20 χρόνια δέν βγῆκε νά πάη πουθενά. Εἶχε περάσει ἀπ᾿ ὅλα τά διακονήματα: Στά μουλάρια, στό μαγειρεῖο, στόν φοῦρνο, στόν κῆπο. Ὅταν τοῦ ἔμενε ὀλίγος ἐλεύθερος  χρόνος, ἔτρεχε στό κελλί του καί ἐδιάβαζε τό Ψαλτήριο, τό ὁποῖον εἶχε πάντοτε ἀνοικτό στό ἀναλόγιο τοῦ κελλιοῦ του. Ἡ ἁπλότης καί ἡ πτωχεία του δέν περιγράφονται. Ὅταν δεχόταν ἀπό κἄπου χρήματα, ὅλα τά ἔδινε στό ταμεῖο τῆς Σκήτης μας: «Πᾶρτε αὐτά τά χρήματα, ἔλεγε, γιά νά μή μέ πιάση ἡ νύκτα μέ χρήματα στά χέρια».

Παρέμεινε ζωντανή στήν μνήμη μου ἡ τελευταία ἡμέρα τῆς ζωῆς του:

Ἐκεῖνο τό πρωϊνό εἶχε περάσει ἀπό τό μαγειρεῖο νά βοηθήση στό πλύσιμο τῶν χορταρικῶν, κατόπιν, βλέποντας στήν αὐλή τό τρακτέρ μέ τήν ρυμούλκα ἕτοιμο γιά νά φορτώση ἄμμο γιά νά μεταφερθῆ κἄπου ἀλλοῦ γιά ἐπισκευές, ἐπῆγε ἐκεῖ, ἐπῆρε τό φτυάρι καί πετοῦσε τήν ἄμμο στήν ρυμούλκα.

-Γιατί, πάτερ Γερόντιε, δέν ἄφήνεις κάποιον νέον νά κάνη αὐτή τήν δύσκολη δουλειά; Τόν ἐρώτησα ἐγώ.

-Ἄφησε, γιατί οἱ ἄλλοι πατέρες ἔχουν ἀρκετές δουλειές νά κάνουν...

Τήν ἴδια ἡμέρα ὁ φούρναρης ἔψηνε τό ψωμί τῆς ἀδελφότητος. Ὁ π. Γερόντιος ἐπῆγε ἐκεῖ νά κοσκινίση τό ἀλεύρι. Ἀφοῦ ἐτελείωσε τήν δουλειά αὐτή, τόν ἐρώτησε ὁ φούρναρης:

-Πάτερ Γερόντιε, θά ἔλθης μετά ἀπό μισή ὥρα νά μέ βοηθήσης στό ψήσιμο;

-Πηγαίνω τώρα στό κελλί μου, ἀπήντησε ἐκεῖνος, καί νά μέ εἰδοποιήσης.

Μετά ἀπό μισή ὥρα ἐπῆγε ὁ φούρναρης στό κελλί του:

-Πάτερ Γερόντιε, μπορεῖς νά ἔλθης τώρα νά μέ βοηθήσης;

Ἀλλά, ἐπειδή δέν ἔπαιρνε ἀπάντησι, ἄνοιξε τήν πόρτα καί μπῆκε μέσα καί τί βλέπει; Ὁ π. Γερόντιος ἦτο ξαπλωμένος στό κρεββάτι του ἔχοντας δίπλα του τό Ψαλτήριο ἀνοικτό. Ἐνόμισε ὁ φούρναρης ὅτι ἐκοιμᾶτο. Τόν ἐφώναξε πάλι μέ τ᾿ ὄνομά του:

-Πάτερ Γερόντιε, ἔλα νά μέ βοηθήσης...

Ὅμως αὐτή τήν φορά ὁ φλογερός ὑποτακτικός δέν ὑπήκουσε στό κάλεσμα τοῦ ἀδελφοῦ. Εἶχε ἀναχωρήσει γιά νά λάβη τόν μισθό τῆς ὑπακοῆς τῶν 50 χρόνων μοναχικῆς ζωῆς. Μετέβη στήν αἰωνιότητα στήν χαρά τοῦ Κυρίου του, τόν Ὁποῖον ὑπηρέτησε σ᾿ ὅλη του τήν ζωή μέ πολλή ἀγάπη, ταπείνωσι καί ζῆλο.

Μετάφρασις – Ἐπιμέλεια
Ὑπό Ἀδελφῶν Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου
Ἁγίου Ὅρους Ἄθω
2002

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

Πηγή:

http://anavaseis.blogspot.com/2013/03/blog-post_12.html

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Η αρετή της ταπεινοφροσύνης στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωσήφ του Υμνογράφου (+886)


FAITHBOOK - ORTHODOXY

Ορθοδοξία


Η αρετή της ταπεινοφροσύνης 

στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωσήφ του Υμνογράφου (+886)

Τήν παλαιά ἐποχή, μᾶς λέει ἡ Ἱστορία τῶν Ἁγίων, κάποιος εὐλαβής προσκυνητής πῆγε νά ἐπισκεφθῆ τό Μοναστήρι, πού τοῦ εἶπαν, ὅτι ἔψελνε ὁ Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ ὑμνογράφος. Ἐκεῖ τόν ὑποδέχθηκαν τότε οἱ μοναχοί, τοῦ προσέφεραν στήν τράπεζα πασχαλινή τροφή καί ἐκλεκτό κρασί καί κατόπιν τόν ὁδήγησαν στόν Ἱ. Ναό, ὅπου ὅμως ὁ προσκυνητής ἀπογοητεύθηκε, διότι δέν ἄκουσε τόν Ἰωσήφ τόν ὑμνογράφο νά ψάλη, ἀλλά κάποιους κακόφωνους νά διαβάζουν μόνο τά γράμματα...

Ἔφυγε τήν ἄλλη μέρα ὁ ἐπισκέπτης, γιά νά ἐπιστρέψη στήν Πατρίδα του, ἀλλά στήν ἔρημο ἔχασε τό δρόμο, νυχτώθηκε καί φοβήθηκε νά συνεχίση, γι᾽ αὐτό καί γύρισε πάλι στό Μοναστήρι. Τί ὅμως εἶδε, ὅταν ξαφνικά ἐπέστρεψε ἐκεῖ;

Οἱ μοναχοί ἔτρωγαν νηστήσιμες, λιτές πρόχειρες καί ξηρές τροφές, ἔπιναν δέ πικρό νερό, διότι εἶχαν βάλει μέσα καί λίγο θαλάσσιο νερό γιά ἄσκησι, ἐνῶ μέσα στόν Ἱ. Ναό ἔψαλλαν ὅλοι γλυκά, μέ πρῶτο τόν Ἰωσήφ τόν ᾽Υμνογράφο. Ἔκπληκτος ὁ προσκυνητής κατάλαβε, ὅτι στήν πρώτη του ἐπίσκεψι, τήν φανερή καί ἐπίσημη, οἱ μοναχοί τοῦ εἶχαν κρύψει, ἀπό ταπείνωσι, τά νηστίσιμα καί τό πικρό νερό.

Τόν περιποιήθηκαν τότε, μέ πασχαλινά καί τοῦ ἔδωσαν γλυκό κρασί γιά νά μήν δείξουν σ᾽ αὐτόν τήν ἐγκράτεια καί τήν ἄσκησι, πού ἔκαναν οἱ ἴδιοι. Ἐπίσης, τοῦ ἔκρυψαν, ἀπό ταπείνωσι τήν μεγαλοπρεπῆ ψαλμωδία, γιά νά μήν ἐπιδείξουν τήν τέχνη καί τίς ἱκανότητές τους μαζί μέ τόν μοναχό Ἰωσήφ τόν ὑμνογράφο, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποσυρθῆ στό Ἱερό προσευχόμενος. Ὄταν ἔφυγε ὁ προσκυνητής ἐκεῖνος ὁριστικά πλέον τή δεύτερη φορά, εἶχε πάρει ἀπ᾽ τούς μοναχούς ἕνα καλό μάθημα ταπεινοφροσύνης...

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

Μεταστροφές 1 - eBook - Ορθόδοξα Κείμενα

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB




Μεταστροφές 1

eBook



ORTHODOX CHRISTIANITY – MULTILINGUAL ORTHODOXY – EASTERN ORTHODOX CHURCH – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ​SIMBAHANG ORTODOKSO NG SILANGAN – 东正教在中国 – ORTODOXIA – 日本正教会 – ORTODOSSIA – อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ – ORTHODOXIE – 동방 정교회 – PRAWOSŁAWIE – ORTHODOXE KERK -​​ නැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් සභාව​ – ​СРЦЕ ПРАВОСЛАВНО – BISERICA ORTODOXĂ –​ ​GEREJA ORTODOKS – ORTODOKSI – ПРАВОСЛАВИЕ – ORTODOKSE KIRKE – CHÍNH THỐNG GIÁO ĐÔNG PHƯƠNG​ – ​EAGLAIS CHEARTCHREIDMHEACH​ – ​ ՈՒՂՂԱՓԱՌ ԵԿԵՂԵՑԻՆ​​ – Abel-Tasos Gkiouzelis – http://gkiouzelis.wordpress.com - http://gkiouzelis.blogspot.com – Email: gkiouz.abel@gmail.com – Feel free to email me…!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ╰⊰¸¸.•¨* 

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης – http://gkiouzelis.wordpress.com – ​http://gkiouzelis.blogspot.com - ​Email: gkiouz.abel@gmail.com – ​Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμείτε…! Να έχετε το χαμόγελο του Θεού στην καρδιά σας, πάντα κοντά στην γλυκιά Θεία Εξομολόγηση!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*

♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ ​

Οι πραγματικοί αναζητητές της αλήθειας

Ο πρώην Βουδιστής  Κινέζος Αγιορείτης π. Ησαιας Σιμωνοπετριτης, λέει:

Οι πραγματικοί αναζητητές της αλήθειας θα “οργώσουν” τη Γη για να βρουν την Αλήθεια! Και η Αλήθεια… θα είναι πάντα μπροστά τους να τους αποκαλυφθεί!

Πηγή:



ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

<>

Φιλί προδοσίας και φιλί μετανοίας

Ἄγις Φλογέρας

«Ὁ μαθητής Τόν πρόδωσε μ᾽ ἕνα φιλί δολίως
κι ἡ πόρνη Τόν ἐφίλησε στά πόδια Του κρυφίως.
Ὁ πρῶτος ἐτσακίστηκε γιά πράξι ἀσεβείας
κι ἡ ἄλλη δικαιώθηκε μέ δάκρυα μετανοίας».

Πηγή:


FAITHBOOK - ORTHODOXY

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

<>

Η μεταστροφή μίας Αγγλίδας Καθηγήτριας Πανεπιστημίου από την γνωριμία της με τον Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή της Πάτμου (+1970)

«“Ὅταν τό 1969”, ἀφηγεῖται ἕνα πνευματικό του τέκνο, “εἴχαμε πάει στήν Πάτμο, ἦταν ἐκεῖ μία Ἀγγλίδα Καθηγήτρια Πανεπιστημίου, ἡ ὁποῖα εἶχε γνωρίσει προηγουμένως τόν Γέροντα Ἀμφιλόχιο Μακρῆ τῆς Πάτμου (+1970) καί χάρι σ᾽ αὐτόν ἔγινε εἶχε γίνει Ὀρθόδοξη. Ὅταν τή ρωτήσαμε τί ἦταν αὐτό πού τήν ἔκανε νά μεταστραφῆ στήν Ὀρθοδοξία, μᾶς ἀπάντησε: ‘Δύσκολη ἡ ἐρώτησί σας. Ἄν, ὅμως, ἐπιμένετε νά σᾶς τήν ἀπαντήσω, σᾶς λέω ὅτι γιά μένα Ὀρθοδοξία εἶναι αὐτός ὁ Γέροντας’».

Πηγή:


GREAT BRITAIN OF MY HEART

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΗ Μ. ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ

<>

Τα ίχνη του Θεού στην Κορέα

Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Mιά ἀναφορά ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολή στήν Κορέα. Γράφει ὁ Ἐπίσκοπος Ζήλων Σωτήριος:

«Χαρακτηριστική ἡ περίπτωσι ἑνός φοιτητοῦ στή Seoul: ἐπιθυμοῦσε νά γίνη Xριστιανός. Μελετοῦσε Ἁγία Γραφή. Πήγαινε στίς Προτεσταντικές Ἐκκλησίες καί στή Ρωμαιοκαθολική. Δέν τόν γέμιζαν. “Κάτι λείπει…” αἰσθανόταν. Ὥσπου μέσῳ τοῦ Internet βρῆκε τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. “Αὐτό εἶναι ὁ χριστιανισμός τόν ὁποῖο ἔψαχνα”, ὁμολόγησε. Ἀνεπιφύλακτα κατηχήθηκε, βαπτίσθηκε καί ζῆ τήν ἐν τῷ Φωτί τοῦ Προσώπου Του ζωή τοῦ πιστοῦ.

Ἄλλος Κορεάτης ἀριστοῦχος φοιτητής, πρώην βουδιστής, παρακολούθησε μῆνες κατήχησι μέ πολύ ἐνδιαφέρον. Κάποτε χάθηκε. Ξαναεμφανίσθηκε μετά ἕξι μῆνες. “Ποῦ ἤσουν;”, τόν ρώτησα. “Πήγαινα στίς ἄλλες Ἐκκλησίες τῆς Σεούλ νά δῶ μήπως ὑπάρχει καλύτερη ἀπό τήν Ὀρθόδοξη ἀλλά δέν βρῆκα. Τώρα εἶμαι ἀπόλυτα σίγουρος γιά τήν πληρότητα τῆς Ὀρθόδοξης”. Βαπτίσθηκε καί διακρίνεται γιά τό ζῆλο του.

Κι ἕνα ἀκόμη χαρακτηριστικό: ῞Ελληνας καθηγητής τῆς φιλοσοφίας, καλεσμένος νά δώση σειρά διαλέξεων σέ Πανεπιστήμια τῆς Σεούλ, σέ εἰδική συνάντησί του μέ ὅλους τούς καθηγητές φιλοσοφίας τῆς κορεατικῆς πρωτεύουσας, μίλησε μαζί τους γιά τήν κρίσι τῆς σημερινῆς νεολαίας καί τίς μορφές τίς ὁποῖες παρουσιάζει στήν Κορέα. “Τί νομίζετε ὅτι θά βοηθοῦσε τούς Κορεάτες νέους νά ξεπεράσουν τά προβλήματά τους;”, ρώτησε. Ἀπάντησε ὁ Πρύτανις ἑνός ἀπό τά τρία μεγαλύτερα Πανεπιστήμια τῆς Σεούλ, καθηγητής φιλοσοφίας ἐπίσης: “Ὁ αὐθεντικός χριστιανισμός, ὅπως τόν διεφύλαξε καί τόν βιώνει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία”. Ὁ ἴδιος ἀνήκει σέ προτεσταντική Ἐκκλησία, ἀλλά σέβεται βαθειά τήν Ὀρθοδοξία καί πρό ἐτῶν μέ κάλεσε στό Πανεπιστήμιό του καί μίλησα στούς φοιτητές»

Από τό βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Τά Ἴχνη τοῦ Θεοῦ – Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία, ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, Ἀθήνα 2011

Πηγή:


KOREA OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Κορέα

<>

Η μεταστροφή ενός Άγγλου ιατρού από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία και η Ευχή του Ιησού, “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με”

Ἀναφέρει ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος:

«Πρίν μερικά χρόνια, κάποιος Ἄγγλος γιατρός βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξος Χριστιανός καί ἔμαθε νά λέη τήν Εὐχή “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με” στά ἀγγλικά. Ἔτσι, ἄρχισε σιγά-σίγα νά τή λέη συστηματικά ὅλη τήν ἡμέρα, μέχρι πού γλυκάθηκε τόσο πολύ, ὥστε νά ἀφιερώνη σ᾽ αὐτή τήν ἐργασία καί κάποιες ὧρες ἀπ᾽ τή νύχτα. Μέ τόν καιρό, ὅμως, ὅσο χρόνιζε αὐτή ἡ ἀδολεσχία μέσα στήν ψυχή του, σέ μία στιγμή ἄρχισε ν᾽ ἀκούη τήν καρδιά του νά κτυπᾶ, νά πάλλεται, μέ τό ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἀλλά… στά ἑλληνικά! Ὁ ἴδιος μέ ἀπορία τό περιέγραψε περίπου ὡς ἑξῆς:

—Ἀκούω μέσα μου greek (ἑλληνικά): “Γκύριε, Ἰησοῦ Κριστέ, ἐλέησόν με”. Ἐγκώ λέω μέ τό στόμα english (ἀγγλικά), καί ἡ καρντιά ἀπαντᾶ greek!

Αὐτό τό ἔκτακτο γεγονός τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι καί ἀπετέλεσε τήν ἀφορμή νά ἀρχίση νά μαθαίνη τήν ἑλληνική γλῶσσα. Μάλιστα, κατάφερε νά τή μάθη ἀρκετά γρήγορα, ὥστε νά μελετᾶ πνευματικά βιβλία σχετικά μέ τό θέμα τῆς προσευχῆς.

Ἔτσι, ἡ Εὐχή ἄλλαξε τή ζωή του, ὁδηγώντας τον σταδιακά στήν κάθαρσι ἀπ᾽ τά πάθη καί στό φωτισμό τοῦ νοός. Ἀλλά καί τό περιβάλλον του δέν ἔμεινε ἀνεπηρέαστο, καθώς τό

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

Μία αδιόρατη μεταστροφή - Επίσκοπος Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης (+2010)


EBOOKS - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ


Μία αδιόρατη μεταστροφή

Επίσκοπος Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης (+2010)

Ἀναφέρει ὁ Γέροντας Ἐπίσκοπος Φλωρίνης Αὐγουστίνος Καντιώτης:

«Ἄς θυμηθῶ κατ᾽ ἀρχήν τήν πρώτη πόλι πού μ᾽ ἀξίωσε ὁ Θεός νά ὑπηρετήσω, τό Μεσολόγγι. Νέος ἐγώ τότε, τό 1935, μόλις 28 ἐτῶν, ἀνέβηκα στόν ἄμβωνα. Ἀπ᾽ τίς πρῶτες προσπάθειές μου δέν ἔβλεπα ἀποτελέσματα. Ἕνας νέος ξέρετε ζητάει νά δῆ ἄμεσα ἀποτελέσματα. Γι᾽ αὐτό ἤμουν κάπως ἀπογοητευμένος. Συνέχισα, βέβαια, τή διδασκαλία, εἶχα ὅμως ἀπορία. Καί τί ἔκανες, Αὐγουστίνε, στό Μεσολόγγι; Τόσα κηρύγματα, κατηχητικά, φυλλάδια, κόποι· τί βγῆκε ἀπ᾽ ὅλη αὐτήν τήν περιπέτεια, πού κάθησες ἐπτά χρόνια (1935-1941) στό Μεσολόγγι;... Πάντοτε τό σκεπτόμουν.

Πέρασαν εἴκοσι χρόνια καί γύρω στό 1960 ταξίδευα μιά μέρα μέ τό σιδηρόδρομο· καθόμουν σέ μιά γωνιά καί διάβαζα τό Εὐαγγέλιο. Ἔνας ἐπιβάτης μέ παρατηροῦσε ἀπ᾽ τήν ἄκρη τοῦ συρμοῦ. Πλησίασε μέ σεβασμό καί μοῦ λέει:

—Εἶσθε ὁ π. Αὐγουστίνος;

—Ναί.

—Ἐσεῖς δέν κάνατε στό Μεσολόγγι;

—Τί θέλετε;

—Θά σᾶς πῶ κάτι· ἐγώ εἶμαι ἀπ᾽ τό Μεσολόγγι., ἐρχόμουν ἐκεῖ, στήν Ἁγ. Παρασκευή, καί ἄκουγα τά κηρύγματα. Μέχρι τότε ἤμουν ὁ πιό βλάστημος. Ἀλλά ὅταν ἄκουσα ἐκεῖ ἕνα κήρυγμά σου ἐναντίον τῆς βλαστημίας, ἀπό τότε τήν ἔκοψα. Λέω· Δόξα Σοί, ὁ Θεός».

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

Ένας αγράμματος παπάς βάζει στη θέση του έναν άθεο φοιτητή


ΑΘΕΪΣΜΟΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ


Ένας αγράμματος παπάς βάζει στη θέση του έναν άθεο φοιτητή

Ἀναφέρει ὁ Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης της Φλώρινας (+2010):

«Δέν θά ξεχάσω στό χωριό μου ἕνα παπᾶ ἀγράμματο, πού ἔβαλε στή θέσι του ἕνα αὐθάδη φοιτητή.

Ἦρθε ἕνας τελοιόφοιτος φοιτητής τῆς ἰατρικῆς στό χωριό μου, ἄθεος καί ὀπαδός τοῦ Δαρβίνου. Ὁ φοιτητής ἐκεῖνο τόν καιρό ἦταν πού σπάνιο πράγμα, κομήτης ἦταν.

—Ἄαα!, κάνανε καί τόν κοίταζαν, λέει σπουδαῖα πράγματα!

Καί αὐτός ἔλεγε:

—Δέν ὑπάρχει Θεός καί τό ἕνα καί τό ἄλλο.

Νά, λοιπόν, καί ἔρχεται ὁ παπᾶς καί τούς ρωτᾶ:

—Τί συζητᾶτε ἐδῶ;

—Μᾶς λέει ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός, ἀπάντησαν.

—Κι ἐσεῖς δέν τόν βάζετε στή θέσι του;

—Μά αὐτός ἔχει ἐπιχειρήματα, τοῦ εἶπαν.

—Ποιό ἐπιχείρημα ἔχεις, τοῦ λέει ὁ παπᾶς.

—Νά, λέει, ποιός εἶδε τό Θεό;

—Πῶς σέ λένε;, τόν ρωτάει ὁ παπᾶς.

—Γιῶργο, ἀπάντησε.

—Ἔλα ἐδῶ, βρέ Γιῶργο, ἀνέβα πάνω στό πεζούλι (ἦταν καλοκαίρι κι ὁ ἥλιος ἔκαιγε). Σήκωσε τό κεφάλι σου καί κοίταξε κατάματα τόν ἥλιο.

—Ἄ, ἀστειεύεσαι ρέ παππούλη; Νά τυφλωθῶ;, ἀπαντᾶ ὁ ἄθεος φοιτητής. Δέν μπορῶ νά κοιτάξω τόν ἥλιο.

—Βρέ, τοῦ λεέι τότε ὁ παπᾶς, τόν ἥλιο δέν μπορεῖς νά κοιτάξης, καί τό Θεό θέλης νά δῆς;
Ἀπλοϊκός ἄνθρωπος ἦταν ὁ παπᾶς, καί ἔβαλε στή θέσι του τόν ἄθεο φοιτητή. Τί θεολογία, τί φιλολογία κλπ.;».

Ο ετομοθάνατος Άγιος Κάθμπερτ (St Cuthbert) Επίσκοπος της Νήσου Lindisfarne της Αγγλίας (+687) θεραπεύει έναν υποτακτικό του


ENGLAND OF MY HEART

 Η Ορθοδοξία στην Αγγλία


Ο ετομοθάνατος Άγιος Κάθμπερτ (St Cuthbert) 

Επίσκοπος της Νήσου Lindisfarne της Αγγλίας (+687) 

θεραπεύει έναν υποτακτικό του

Ο Άγιος Κάθμπερτ (St Cuthbert) Επίσκοπος της Νήσου Lindisfarne της Αγγλίας (+687) γινόταν όλο και ποιο αδύναμος, έτσι οι μοναχοί τον μετέφεραν πίσω στο κελί του. Κανένας δεν είχε μπει ποτέ μέσα και έτσι σταμάτησαν μπροστά στην πόρτα και του ζήτησαν να τους επιτρέψει να μπει έστω ένας μέσα για να τον φροντίζει.

Ο Άγιος Κάθμπερτ ζήτησε από τον Wahlstod να μπει μέσα μαζί του. Ο Wahlstod υπέφερε από δυσεντερία για πολύ καιρό. Παρότι ήταν άρρωστος, συμφώνησε να φροντίσει τον Άγιο Κάθμπερτ. Μόλις άγγιξε τον άγιο επίσκοπο, η ασθένεια του τον άφησε. Παρότι ήταν άρρωστος και ετοιμοθάνατος, ο Άγιος Κάθμπερτ θεράπευσε τον υποτακτικό του, τον Wahlstod.

Η πνευματική δύναμη του Αγίου Κάθμπερτ δεν επηρεάστηκε από την σωματική του αδυναμία.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2019/03/blog-post_6.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2019

Αγάπη 1 - eBook - Ορθόδοξα Κείμενα

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB



Αγάπη 1

eBook




ORTHODOX CHRISTIANITY – MULTILINGUAL ORTHODOXY – EASTERN ORTHODOX CHURCH – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ​SIMBAHANG ORTODOKSO NG SILANGAN – 东正教在中国 – ORTODOXIA – 日本正教会 – ORTODOSSIA – อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ – ORTHODOXIE – 동방 정교회 – PRAWOSŁAWIE – ORTHODOXE KERK -​​ නැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් සභාව​ – ​СРЦЕ ПРАВОСЛАВНО – BISERICA ORTODOXĂ –​ ​GEREJA ORTODOKS – ORTODOKSI – ПРАВОСЛАВИЕ – ORTODOKSE KIRKE – CHÍNH THỐNG GIÁO ĐÔNG PHƯƠNG​ – ​EAGLAIS CHEARTCHREIDMHEACH​ – ​ ՈՒՂՂԱՓԱՌ ԵԿԵՂԵՑԻՆ​​ – Abel-Tasos Gkiouzelis – http://gkiouzelis.wordpress.com - http://gkiouzelis.blogspot.com – Email: gkiouz.abel@gmail.com – Feel free to email me…!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ╰⊰¸¸.•¨* 

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης – http://gkiouzelis.wordpress.com – ​http://gkiouzelis.blogspot.com - ​Email: gkiouz.abel@gmail.com – ​Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμείτε…! Να έχετε το χαμόγελο του Θεού στην καρδιά σας, πάντα κοντά στην γλυκιά Θεία Εξομολόγηση!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*

♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ ​

Λόγια Αγίων περί Αγάπης

* Αγάπησε τον Ένα για να σε αγαπήσουν όλοι. Θα σε αγαπούν όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και αυτά τα άλογα ζώα, γιατί η θεία χάρη όταν βγαίνει έξω, ηλεκτρίζει και μαγνητίζει ότι βρει μπροστά της. Αλλά όχι μόνο θα σε αγαπούν, θα σε σέβονται κιόλας, γιατί στο πρόσωπο το δικό σου θα εικονίζεται το αγνό παρθενικό πρόσωπο Εκείνου, που θα αγαπάς και θα λατρεύεις.
—Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής της Πάτμου (+1970)

*Αγάπη είναι η ομορφιά της ψυχής.
Aγιος Αυγουστίνος Ιππώνος Β. Αφρικής

* Δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να κατακτήσει την τέλεια αγάπη, παρά μονο εκείνος που απέβαλε τον παλιό εαυτό του.
—Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

*Πουθενά δεν βρίσκεται η αγάπη χωρίς ταπείνωση, ούτε ταπείνωση χωρίς αγάπη. Ο κλέφτης αποφεύγει τον ήλιο και ο υπερήφανος καταφρονεί την ταπείνωση.
—Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

* Η πολυχρόνια υπομονή οδηγεί στην ταπείνωση. Η ταπείνωση οδηγεί στην υγεία της ψυχής. Η υγεία της ψυχής στη γνώση του Θεού. Η γνώση του Θεού στην αγάπη του Θεού. Και, τέλος, η αγάπη του Θεού στη χαρά του Θεού, τη γλυκύτερη όλων
—Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

* Η αγάπη με την ταπείνωση, η απλότητα και η διάκριση είναι τα γνωρίσματα των Αγίων.
—Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

* Όσοι έχουν κοσμική αγάπη μαλώνουν ποιος να αρπάξει περισσότερη αγάπη για τον εαυτό τους. Όσοι όμως έχουν την πνευματική, την ακριβή αγάπη, μαλώνουν ποιος θα δώσει περισσότερη αγάπη στον άλλον. Αγαπούν χωρίς να σκέπτονται αν τους αγαπούν ή δεν τους αγαπούν οι άλλοι, ούτε ζητούν από τους άλλους να τους αγαπούν.
—Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

* Για να αυξηθεί η αγάπη, πρέπει να την δώσεις.
—Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

<>

Ναι, θα το κάνω...

Πριν από αρκετά χρόνια, όταν εργαζόμουν εθελοντικά σε ένα νοσοκομείο, γνώρισα ένα μικρό κορίτσι, την Λιζ, η οποία έπασχε από μια σπάνια ασθένεια. Η μόνη ελπίδα της ήταν η μετάγγιση αίματος από τον 5χρονο αδερφό της, ο οποίος ως εκ θαύματος είχε ξεπεράσει την ίδια ασθένεια και είχε αναπτύξει τα αντισώματα, που χρειάζονταν για να καταπολεμηθεί η ασθένεια. Ο γιατρός εξήγησε στον μικρό της αδερφό την κατάσταση και τον ρώτησε, αν ήταν διατεθειμένος να δώσει αίμα στην αδερφή του.

Τον είδα να διστάζει για λίγα δευτερόλεπτα, μετά πήρε μια βαθιά ανάσα και είπε: Ναι, θα το κάνω, αν είναι να σωθεί η αδερφή μου.”

Όσο διαρκούσε η μετάγγιση, ο μικρός ξάπλωσε στο κρεβάτι δίπλα στην αδερφή του και της χαμογελούσε, όπως και όλοι μας άλλωστε, καθώς βλέπαμε το χρώμα το επιστρέφει στο πρόσωπό της. Μετά το πρόσωπό του χλόμιασε και το χαμόγελό του εξαφανίστηκε. Κοίταξε τον γιατρό και τον ρώτησε με τρεμάμενη φωνή: “Θα πεθάνω κατευθείαν;” Όντας πολύ μικρός το αγοράκι είχε παρεξηγήσει τα όσα του είπε ο γιατρός. Νόμιζε, ότι θα δώσει όλο το αίμα του για να σώσει την αδερφή του.

Το παν είναι η κατανόηση και η στάση, που κρατάμε σε αυτά που μας συμβαίνουν.

Να δουλεύετε σαν να μην έχετε ανάγκη τα χρήματα. Να αγαπάτε σαν να μην έχετε πληγωθεί πολύ.

<*>

Περί αγάπης

Άγιος Πορφύριος 
ο Καυσοκαλυβίτης (+1991)

«Σήμερα οι άνθρωποι ζητούν να τους αγαπήσουν και γι’ αυτό αποτυγχάνουν. Το σωστό είναι να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς τον Χριστό και τους ανθρώπους. Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή».

«Δεν πρέπει να κάνεις τον χριστιανικό σου αγώνα με κηρύγματα και αντιδικίες, αλλά με πραγματική μυστική αγάπη. Όταν αντιδικούμε, οι άλλοι αντιδρούν. Όταν τους αγαπάμε, συγκινούνται και τους κερδίζουμε. Όταν αγαπάμε, νομίζουμε ότι προσφέρουμε στους άλλους, ενώ στην πραγματικότητα προσφέρουμε πρώτα στον εαυτό μας. Η αγάπη χρειάζεται θυσίες. Να θυσιάζουμε ταπεινά κάτι δικό μας, που στην πραγματικότητα είναι του Θεού»

«Όταν αγαπάς τον Χριστό, αγαπάς όλους»

«Ο Χριστός είναι η Εκκλησία και η Εκκλησία είναι ο Χριστός, που μας έχει προσλάβει όλους στον Εαυτό Του. Όταν αγαπάς τον Χριστό, αγαπάς συγχρόνως όλους τους ανθρώπους, χωρίς να ρωτάς αν οι άνθρωποι είναι άξιοι της αγάπης ή ακόμη αν την αποδεχθούν ή την 

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2019

Θεία Εξομολόγηση 1 -  eBook - Ορθόδοξα Κείμενα

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB



Θεία Εξομολόγηση 1

eBook


ORTHODOX CHRISTIANITY – MULTILINGUAL ORTHODOXY – EASTERN ORTHODOX CHURCH – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ​SIMBAHANG ORTODOKSO NG SILANGAN – 东正教在中国 – ORTODOXIA – 日本正教会 – ORTODOSSIA – อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ – ORTHODOXIE – 동방 정교회 – PRAWOSŁAWIE – ORTHODOXE KERK -​​ නැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් සභාව​ – ​СРЦЕ ПРАВОСЛАВНО – BISERICA ORTODOXĂ –​ ​GEREJA ORTODOKS – ORTODOKSI – ПРАВОСЛАВИЕ – ORTODOKSE KIRKE – CHÍNH THỐNG GIÁO ĐÔNG PHƯƠNG​ – ​EAGLAIS CHEARTCHREIDMHEACH​ – ​ ՈՒՂՂԱՓԱՌ ԵԿԵՂԵՑԻՆ​​ – Abel-Tasos Gkiouzelis – http://gkiouzelis.wordpress.com - http://gkiouzelis.blogspot.com – Email: gkiouz.abel@gmail.com – Feel free to email me…!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ╰⊰¸¸.•¨* 

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης – http://gkiouzelis.wordpress.com – ​http://gkiouzelis.blogspot.com - ​Email: gkiouz.abel@gmail.com – ​Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμείτε…! Να έχετε το χαμόγελο του Θεού στην καρδιά σας, πάντα κοντά στην γλυκιά Θεία Εξομολόγηση!

⊰¸¸.•**••.¸╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.╰⊰¸¸.•¨*••.¸╰⊰¸¸.•¨*

♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ ​


Θεία Εξομολόγηση: Ο Χριστός έστειλε τον Απόστολο Παύλο σε Πνευματικό Πατέρα

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ:

Εἶπε ἕνας Ἁγιορείτης Γέροντας: “Ἡ ἀνώτερη τέχνη εἶναι τό πῶς θά σώσης τόν ἑαυτό σου στήν αἰωνιότητα καί στήν τέχνη αὐτή θέλεις καθηγητή. Δέν μπορεῖς νά μάθης μία τέχνη ἀπ᾽ τά βιβλία μόνο. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός, μόλις ἐμφανίσθηκε στόν Ἀπόστολο Παῦλο, ἀμέσως τόν ἔστειλε σέ πνευματικό, τόν Ἀπόστολο Ἀνανία, γιά νά τόν διδάξη καί νά τόν συμβουλεύση”.

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

<>

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ

Η Θεία Εξομολόγηση

Μετάνοια: Το Αντικλείδι του Παραδείσου 


ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ἡ ἀπομάκρυνσι ἀπό τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ ἔχει ἄσχημα ἀποτελέσματα γιά τόν ἄνθρωπο:

«Παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου καί ἡ κακία σου ἐλέγξει σε. Καί γνῶθι (: μάθε) καί ἰδέ, ὅτι πικρόν σοι τό καταλιπεῖν σε Ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου»(Ἱερ 2, 19). Ὅταν συμβῆ αὐτό —μιᾶς καί ὁ ἄνθρωπος εἶναι τρεπτός—, ὑπάρχει εὐκαιρία ἐπανορθώσεως; Δόξα τῷ Θεῷ: εἶναι φιλάνθρωπος· μᾶς παρέχει ἄφεσι τῶν ἁμαρτημάτων καί δεύτερη καί πολλοστή εὐκαιρία ἀγῶνος πρός κατάκτησι τοῦ Παραδείσου.

«Ὁ Πατήρ πού ἔστειλε τόν Πρόδρομο Ἰωάννη στό νά βαπτίζη, κήρυξε διά τοῦ στόματος ἐκείνου στούς ἁμαρτωλούς “Μετανοεῖτε”(Μθ 3, 2). Ὁ Υἱός, ὅταν φανερώθηκε στόν κόσμο, τοῦτο τό λόγο ἔβαλε ἀρχή καί θεμέλιο τοῦ κηρύγματός Του “Μετανοεῖτε”(Μθ 4, 17). Τό Πνεῦμα τό Ἅγιο ὅταν κατέβηκε ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, αὐτό τό λόγο ἐλάλησε διά τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου “Μετανοήσατε”(Πρξ 2, 38). Τρεῖς εἶναι οἱ μαρτυροῦντες, καί τῶν τριῶν ἡ μαρτυρία εἶναι ἀληθινή, μᾶλλον δέ αὐτοαλήθεια. Λοιπόν, ἁμαρτωλοί σύντροφοι δικοί μου: Μετανοεῖτε, Μετανοεῖτε, Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»(ΝΑ, 230).

Ὑπάρχουν, παρά ταῦτα, καί πολλοί αἱρετικοί πού δέν δέχονται τήν προσφυγή σέ Ἱερέα πρός ἀπάλειψι ἁμαρτιῶν. Στόν παρόντα τόμο θά παραθέσουμε Γραφικά χωρία καί ἀπόψεις Ἁγίων πού κατοχυρώνουν τήν Ὀρθόδοξη ἀλήθεια: ὅτι παρέδωσε ἄδεια ὁ Θεός στούς Κληρικούς νά συγχωροῦν ἁμαρτίες.

Τήν ἐξουσία, βέβαια, αὐτή πρέπει νά τή μεταχειρίζεται ὁ Κληρικός μέ φόβο καί τρόμο: «Ὁ ἄνομος τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καί τό αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου», λέει πρός τόν Προφήτη, ἀλλά καί πρός τόν ἐντεταλμένο Ἐξομολόγο ὁ Θεός, «ἐκζητήσω»(Ἰεζ 3, 18). «Ἐάν ἐξαγάγῃς τίμιον ἀπό ἀναξίου ὡς τό στόμα μου ἔσῃ»(Ἱερ 15, 19).

<*>

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ

Ἡ Ἐκκλησία διδάσκει ὅτι ὁ Χριστιανός πρέπει νά ἔχη ἕνα καί μόνο Πνευματικό πρός ἐπίτευξι σωστῆς πορείας: «Ἕνας νέος πού ἀλλάζει διαρκῶς Πνευματικό, δέν ἔχει μεγάλες πιθανότητες νά προοδεύση. Φαντάσου μόνο, σέ κάθε μάθημα ἄλγεβρας ἤ γεωμετρίας, νά δίδασκε κι ἕνας καινούργιος καθηγητής! Τό ἀποτέλεσμα θά ἦταν ἕνα ὡραιότατο... χάος! Οὔτε ὁμοιομορφία στά σχέδια, οὔτε μιά ἑνιαία γενική ἄποψι, οὔτε γνωριμία μέ τούς μαθητές, οὔτε πρόοδος, φυσικά. Τό ἴδιο ἀκριβῶς συμβαίνει καί μ᾽ αὐτούς πού κάθε φορά ἀναζητοῦν καινούργιο Πνευματικό»(TT, 164).

***

Λέει καί ὁ π. Παΐσιος: «Δέν εἶναι καλό νά ἀλλάζη κανείς Πνευματικούς. Γιά σκεφθῆτε μιά οἰκοδομή στήν ὁποία ἀλλάζουν συνέχεια οἱ μηχανικοί καί οἱ οἰκοδόμοι. Δέν πρόκειται νά γίνη σωστή. Ὁ Πνευματικός πρέπει νά εἶναι ἐλεύθερος καί νά ἐνεργῆ ἀνάλογα. Νά μή ἀκολουθῆ μιά γραμμή πού τοῦ βάζουν ἄλλοι»(ΔΤ, 85· βλ. καί: ΑΓ, 391).

• Ἀκόμα: «Ἀνδρόγυνο χωρίς Πνευματικό εἶναι γήπεδο μέ ποδοσφαιριστές, πού παίζουν χωρίς διαιτητή. Ὁ κοινός Πνευματικός εἶναι ὅπως ὁ μαραγκός, πού χειρίζεται μόνος του τό ξύλο καί ξέρει πῶς θά τό φέρη στίς διαστάσεις του. Ἔτσι καί ὁ κοινός Πνευματικός χειρίζεται μέ τρόπο ἀριστοτεχνικό τήν ἁρμονία τοῦ ἀνδρογύνου, πού μετά τό γάμο ἔχει γίνει σάρκα μία.

Ὅταν, ὅμως, τό ξύλο τό πελεκᾶνε δύο μαστόροι ὁ καθένας μέ τή δική του γνώμη, ποτέ τό

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

Άγιος Ανδρόνικος Νικόλσκυ, Επίσκοπος Kyoto Ιαπωνίας και Perm Ρωσίας, Ισαπόστολος Ιαπωνίας και Ιερομάρτυς στη Ρωσία, καταγόμενος από το Povodnevo του Yaroslavl της Ρωσίας (+1918)


JAPAN OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ιαπωνία


Άγιος Ανδρόνικος Νικόλσκυ, Επίσκοπος Kyoto Ιαπωνίας και Perm Ρωσίας, Ισαπόστολος Ιαπωνίας και Ιερομάρτυς στη Ρωσία, καταγόμενος από το Povodnevo του Yaroslavl της Ρωσίας (+1918)

4 Ιουνίου, 6 Ιουνίου, 7 Ιουνίου και 7 Ιουλίου

Ο Άγιος ιερομάρτυς Ανδρόνικος γεννήθηκε την 1η Αυγούστου του 1870 στο χωριό Ποβόντνεβο της επαρχίας Γιαροσλάβ, στην κεντρική Ρωσία. Στο Άγιο Βάπτισμα έλαβε το όνομα Βλαδίμηρος.

Στην ηλικία δέκα χρονών γράφτηκε σε Εκκλησιαστικό Σχολείο και μετά την αποφοίτηση του, το 1885 στο Εκκλησιαστικό Σεμινάριο του Γιαροσλάβ.

Το 1891, ως αριστούχος απόφοιτος του Σεμιναρίου, έγινε δεκτός στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας. Τα χρόνια εκείνα ο νεαρός φοιτητής συναντήθηκε με τον Άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης και ζήτησε τις φωτισμένες συμβουλές του.

Την 1η Αυγούστου του 1893 στον ναό της Ακαδημίας τελέστηκε ή μοναχική του κουρά. Στις 6 Αυγούστου του 1893 ο μοναχός Ανδρόνικος χειροτονήθηκε διάκονος, και στις 22 Ιουλίου του 1895 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1897 διορίζεται από την Ιερά Σύνοδο στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή της Ιαπωνίας.

Τον Μάρτιο του 1899 έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη.

Στις 23 Οκτωβρίου του 1906 ο π. Ανδρόνικος διορίστηκε βοηθός του επισκόπου Νικολάου στην Ιαπωνία. Λόγω της εύθραστης υγείας του αρρώστησε βαριά και στις 7 Ιουλίου του 1907 η Σύνοδος αποφάσισε την ανάκληση του από την Ιαπωνία.

Στις 26 Οκτωβρίου του 1907 η Ίερά Σύνοδος ανέθεσε στον επίσκοπο Ανδρόνικο την προσωρινή διαποίμανση της επαρχίας Χόλμ, και στις 15 Μαρτίου του 1908 διορίστηκε βοηθός του αρχιεπισκόπου Νόβγκοροντ.

Στις 8 Μαρτίου του 1913 ανέλαβε την διαποίμανση των επαρχιών Ομσκ και Παβλοντάρσκ της Δυτικής Σιβηρίας.

Τον Αύγουστο του 1914. η Ιερά Σύνοδος απεφάσισε να τον μεταθέσει για άλλη φορά στην εκκλησιαστική επαρχία Πέρμ στη Βόρεια Ρωσία.

Στις 6 Ιουνίου του 1918 όργανα του αθεϊστικού καθεστώτος, αφού τον σκέπαζαν ζωντανό με χώμα στον τάφο, πυροβόλησαν μερικές φορές τον γενναίο αθλητή της πίστεως αρχιεπίσκοπο Ανδρόνικο και σε λίγο το μαρτυρικό του λείψανο ήταν θαμένο στη γη.

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ

Στις 3 Ιουνίου του 1918 ο ιεράρχης πληροφορήθηκε τα σχέδια της συλλήψεώς του από έναν τυχαίο ακροατή τους. Αποφάσισε, ωστόσο, να μην εγκαταλείπει την επαρχία, αλλά να παραμείνει στη θέση του, ανάμεσα στο ποίμνιό του, και, αν ήταν θέλημα του Κυρίου, να μαρτυρήσει γι’ Αυτόν.

Ενημέρωσε τους συνεργάτες του. Έστειλαν στο καμπαναριό του Καθεδρικού Ναού τον μοναχό Μιχαήλ με την εντολή να σημάνει συναγερμό με τις καμπάνες τη στιγμή της συλλήψεως.

Την ίδια νύχτα, μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, όλο το τετράγωνο, στο οποίο βρισκόταν το επισκοπείο, κυκλώθηκε από στρατιώτες. Είχαν φέρει μιαν άμαξα με γρήγορα άλογα, με την οποία θα έβγαζαν τον αρχιεπίσκοπο από την πόλη το συντομότερο δυνατό και θα τον

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

Αν ο Θεός σε κάνει να περιμένεις, έχεις πολύ καλή συντροφιά


HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη - Ορθοδοξία


Ὁ Ἰωσήφ περίμενε 13 χρόνια.

Ὁ Δαυΐδ περίμενε 15 χρόνια.

Ὁ Άβραάμ περίμενε 25 χρόνια.

Ὁ Μωυσής περίμενε 40 χρόνια.

Ὁ Χριστός περίμενε 30 χρόνια.

Ἄν ὁ Θεός σέ κάνη νά περιμένης, ἔχεις πολύ καλή συντροφιά!

Αὐτό πού γίνεσαι ἐνώ περιμένεις εἶναι ἴσως ἐξίσου σημαντικό μέ αὐτό πού περιμένεις.

Καί νά θυμάσαι ὅτι τό timing τοῦ Θεοῦ εἶναι τέλειο.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο - Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης (+2019)


SAINTS OF MY HEART 

Ορθόδοξος Συναξαριστής Κελτών Αγίων και Πάντων των Αγίων


Δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο

Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης (+2019):

"Εσύ που είσαι στο Μοναστήρι, όταν πλησιάσεις τον αδελφό σου, εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάσεις τον ή την σύζυγό σου, εσύ που είσαι πατέρας, μητέρα, όταν πλησιάσεις το παιδί σου… ό,τι θα του πεις, ό,τι σκέφτεσαι να του πεις, πες το, αφού πρώτα του πεις δυο κουβέντες που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, μια ανάσα. Να τον κάνεις να πεί, ανακουφίσθηκα, χάρηκα! Να κάνετε τους άλλους να σας καμαρώνουν, να σας αγαπούν , να χοροπηδούν από τη χαρά τους, όταν σας συναντούν. Διότι όλοι οι άνθρωποι στην ζωή τους, στο σπίτι τους, στο σώμα τους και στην ψυχή τους έχουν πόνο, αρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, και ο καθένας κρύβει τον πόνο μέσα στο πουγγί του το κρυφό, μέσα στην καρδιά του, στο σπίτι του, για να μην το ξέρουν οι άλλοι. Έτσι εγώ δεν ξέρω τι πόνο έχεις εσύ και εσύ δεν ξέρεις τι πόνο έχω εγώ. Μπορεί να γελώ και να φωνάζω, να παίζω, αλλά κατά βάθος πονώ, και γελώ και φωνάζω, για να σκεπάσω την λύπη μου. Γι’ αυτό δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο".

Πηγή:

http://www.diakonima.gr/2014/12/01/γέρων-αιμιλιανός-σιμωνοπετρίτης-δώσ/

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Αλήθειες Ζωής - Διαχρονικό Ημερολόγιο, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Σταμάτα 2019


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ


Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, 

Αλήθειες Ζωής - Διαχρονικό Ημερολόγιο, 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846), 

Σταμάτα 2019

Αποσπάσματα από το βιβλίο:

1. «Ὅσο ὁ στρατιώτης εἶναι ἔξω ἀπ᾽ τή μάχη, εἶναι σῶος καί ἀπείραχτος· ἀλλά ἄς μπῆ στή μάχη καί ἄς ἀκολουθήση τόν ἀρχηγό του, καί τότε θά ἀρχίσουν ἀμέσως οἱ σφαῖρες νά βουΐζουν τριγύρω του. Μερικοί περνᾶτε τίς ἡμέρες σας ἀνενόχλητοι, γιατί δέν ὑπάρχει λόγος νά σπαταλᾶ ὁ διάβολος τίς σφαῖρες του ἐναντίον σας· δέν τοῦ κάνετε κανένα κακό· ἀλλά μόλις ἀρχίσετε νά ξυπνᾶτε καί νά ἐργάζεσθε πραγματικά γιά τό Θεό, ὁ διάβολος θά δημιουργήση χίλια-δυό κακά γιά νά σᾶς ἐνοχλήση ἤ θά ἔλθη αὐτός ὁ ἴδιος νά σᾶς παρακολουθήση»(ΨΤ, 368). 

2. «Πρέπει νά εἶστε ἕνας θεϊκός ἀγγειοπλάστης. Ἐάν ὁ ἀγγειοπλάστης φοβᾶται νά πιάση τόν πηλό, τότε ὁ πηλός θά παραμείνη πάντα πηλός, καί ὁ ἀγγειοπλάστης δέν θά εἶναι σέ θέσι νά προσφέρη τίποτε στόν κόσμο. Ἀλλά ἄν ὁ ἀγγειοπλάστης δέν φοβᾶται, μπορεῖ νά μεταμορφώση τόν πηλό σέ κάτι ὄμορφο καί χρήσιμο. Εἶναι ἐπιτακτικό σας καθῆκον νά μεταμορφώσετε τίς μή θεϊκές σκέψεις»(C, 40).

3. Ἀναφέρει ὁ Παντελῆς Καλαϊτζίδης: «Ὁ διάσημος Ἀλβανός συγγραφέας Ismail Kadare, στό βιβλίο του Ρrintemps Albanais (Παρίσι, Fayard, 1991), ἐξηγεῖ τό πῶς ἡ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου καί ὁ μαρξισμός προσέκρουσαν στήν Ἀλβανία σ᾽ ἕνα ἀπρόβλεπτο ἐμπόδιο: στό τελετουργικό τοῦ θανάτου καί στήν ἀντοχή τῶν παραδοσιακῶν ἐπικήδειων ἐθίμων. Ἐνῶ ἡ κωμική κατάληξι τῆς ἀπόπειρας νά ἀντικατασταθῆ ὁ ἱερέας ἤ ὁ χότζας ἀπό ἕνα ἐκπρόσωπο τοῦ κόμματος, πού κατά τήν ἐκφορά, ἀντί γιά προσευχές, ἐκφωνοῦσε λόγο γιά τήν ἀφοσίωσι τοῦ νεκροῦ στό κόμμα, τή συμβολή του στήν πραγματοποίησι τοῦ πενταετοῦς πλάνου κλπ., φωτίζει τή συνέχεια τοῦ ἀποσπάσματος τοῦ Kadare: “Οἱ σταλινικοί γρήγορα κατάλαβαν ὅτι τό νά παραμορφώσης τό θάνατο ἦταν πολύ πιό δύσκολο ἀπ᾽ τό νά παραμορφώσης τή ζωή. Τά τελετουργικά του ἦταν ἀδύνατο νά ἁλωθοῦν. Ἡ σταλινική ἔφοδος πού εἶχε καταστρέψει τήν ἀτομική ἰδιοκτησία, τήν ἀνθρώπινη ζεστασιά, τό γάμο καί τή δικαιοσύνη, ὑποχωροῦσε μπροστά τους. Οἱ ἄνθρωποι κατάλαβαν τότε τί κολοσσιαῖο πλοῦτο ἀντιπροσώπευαν αὐτά τά πανάρχαια τελετουργικά... Ἦταν ἐκεῖ, στό ἀμυδρό φῶς τῶν κεριῶν, πού ἀναφάνηκε ἡ πρώτη διέξοδος. Ἦταν ἐκεῖ πού ὁ σοσιαλιστικός ὀπτιμισμός ἀνακόπηκε, πού τά συνθήματα τῶν κομματικῶν συνεδρίων γελοιοποιήθηκαν, πού τό μίσος καί ἡ πάλη τῶν τάξεων κατευνάσθηκαν, πού στή θέσι τους ἄρχισε νά ἀνθίζη καί πάλι ἡ φιλοσοφία τῆς ζωῆς καί τῆς συγχωρήσεως. Ἀλλά συνέβη καί κάτι ἄλλο ἐξαιρετικό: ξανάρχιζε ὁ κόσμος νά μιλᾶ φυσιολογικά... Ξαναπρόφερε φράσεις πανάρχαιες: ῾Ἔτσι τό θέλησε ὁ Θεός..., τό μνῆμα θά εἶναι ἡ τελευταία κατοικία γιά ὅλους μας..., ὁ μακαρίτης...᾽ κλπ.. Στή συνέχεια, κατ᾽ ἀπομίμησι τοῦ προφορικοῦ λόγου, ὅλα ἄρχισαν νά ξαναγίνωνται φυσιολογικά... Τά χιλιάδες κεριά πού φώτισαν τά δύο μεγάλα κοιμητήρια τῆς πρωτεύουσας ἀπεικόνισαν μέ τόν πλέον θεαματικό τρόπο αὐτή τήν ἐξέλιξι. Ἔτσι, ἀπό συγκέντρωσι σέ συγκέντρωσι, στό κόμμα ἀναρωτιοῦνταν: τί νά κάνουμε μέ τά κοιμητήρια; Νά σταλοῦν οἱ κομμουνιστές νά σβήσουν τά κεριά; Νά σταλῆ ἡ ἀστυνομία, οἱ μεταλλωρύχοι;”.
Τό ἀπόσπασμα τοῦ Kadare κλείνει μέ τήν παράδοξη διαπίστωσι ὅτι, τελικά, ὁ θάνατος καί τά πανάρχαια τελετουργικά του ἔσπευσαν σέ βοήθεια τῆς ζωῆς!»(στό περ. Θθ, Ἀπ 1999, 95).

4. «Ὁ P. Lumumba τοῦ Congo κάνει τότε τήν κίνησι mat. Γιά νά ἔχη τουλάχιστον στή διάθεσί του ἕνα δικό του ἐθνικό στρατό, καθαιρεῖ καί διώχνει ὅλους τούς λευκούς ἀξιωματικούς. Μέ τό σύνθημα τοῦ ἐξαφρικανισμοῦ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, παίρνει ἕνα μαῦρο ἀπόλυτα ἀφοσιωμένο σέ αὐτόν, τό λοχία Joseph Mobutu, καί τόν κάνει στρατηγό καί ἀρχηγό τοῦ ἐπιτελείου! Πρόκειται γιά σκανδαλώδη εὔνοια σέ ἕναν ἀσήμαντο ἀνθρωπάκο, ἀλλά ὁ Lumumba εἶναι ἀνένδοτος. Θέλει νά ἔχη καλυμμένα τά νῶτα του, θέλει στήν κορυφή τοῦ στρατεύματος ἕναν ἄνθρωπο πού μισεῖ θανάσιμα τούς λευκούς καί πού βλέπει τόν ἴδιο σάν Θεό.
Ὁ διορισμός ἔγινε στίς 30 Ἰουνίου τοῦ 1960. Τήν Τρίτη 17 Ἰανουαρίου 1961, ἑπτά μῆνες ἀργότερα, ὁ Patrice Lumumba, ἐκλεγμένος πρόεδρος τοῦ Congo, ἥρωας τῆς ἀνεξαρτησίας, σέρνεται δεμένος καί ἄγρια βασανισμένος μέσα στή ζούγκλα, δίπλα σέ μιά φωλιά τερμιτῶν, κοντά στό ἀεροδρόμιο τῆς Katanga. Ἕνας Βέλγος μισθοφόρος τοῦ καρφώνει στήν καρδιά μιά ξιφολόγχη “Μade in Βelgium”. Λίγες ὧρες ἀργότερα, ὁ Joseph Mobutu ἀνακηρύσσεται δικτάτορας τῆς χώρας. Τό πραξικόπημα πού διοργάνωσε σέ συνεργασία μέ τή CΙΑ, τούς Βέλγους ἀλεξιπτωτιστές καί δύο χιλιάδες λευκούς μισθοφόρους τούς ὁποίους ὁ ἴδιος στρατολόγησε ἐναντίον αὐτοῦ πού τόν πῆρε ἀπό λοχία καί τόν ἔκανε ἀρχηγό τοῦ ἐπιτελείου εἶχε ἀπόλυτη ἐπιτυχία»(ΔΚ, 42).
Ἀχαριστία.

5. «—Λένε πώς ὁ Ἅγιος στήν προσευχή
κρατᾶ τήν ἐπαφή συνεχῆ
μέ τό Θεό του.
—Γιατί Τόν νοιώθει, ἀκριβῶς,
νά ἔχη σηκωμένο διαρκῶς
τ᾽ ἀκουστικό Του»(ΟΠ, 77).

6. «Ἕνας γιατρός χειρουργείου, στήν πρώτη γραμμή τοῦ μετώπου, ὅταν μπῆ στό θάλαμο κοιτάζει ποιοί εἶναι νεκροί. Δέν ἀσχολεῖται μέ αὐτούς. Εἶναι ἀνώφελο. Κοιτάζει ποιοί εἶναι ζωντανοί. Αὐτοί μποροῦν νά περιμένουν. Εἶναι καί οἱ ἑτοιμοθάνατοι. Σέ λίγο, ἄν ἀφεθοῦν στήν κατάστασί τους, θά εἶναι νεκροί. Μέ αὐτούς ἀσχολεῖται»(ΧΦ).
Τό ἴδιο καί ὁ διάβολος.

7. «Ὁ Θεός δέν μᾶς δίνει ἐξηγήσεις γιά τό κακό, ἀλλά δύναμι γιά νά τό ἀντιμετωπίσουμε καί ἰσχύ γιά νά τό ὑπερνικήσουμε. Καί πάλι, αὐτή ἡ νίκη δέν ἔγκειται στήν ἱκανότητα νά κατανοήσουμε καί νά ἐξηγήσουμε τό κακό, ἀλλά στήν ἱκανότητα νά τό ἀντιμετωπίσουμε μέ ὅλη τή δύναμι τῆς πίστεως, μέ ὅλη τή δύναμι τῆς ἐλπίδος, μέ ὅλη τή δύναμι τῆς ἀγάπης. Γιατί μέ τήν πίστι, τήν ἐλπίδα καί τήν ἀγάπη ξεπερνιοῦνται οἱ πειρασμοί, αὐτά συνιστοῦν τήν ἀπάντησι στόν πειρασμό, τή νίκη ἐπί τῶν πειρασμῶν καί συνεπῶς τή νίκη ἐπί τοῦ πονηροῦ»(AS, 53).

8. Ἡ Δήμητρα Κόντου, 30 χρόνια περίπου μέ μυασθένεια, ἀναφέρει: «Πάντα ὑπῆρχε ἡ πολλή φτώχεια! Ὅταν θά πήγαινα στήν ἐκκλησία ἔπρεπε νά χρησιμοποιήσω ταξί, διότι δέν μποροῦσα μέ ἄλλο τρόπο. Ἔτσι ζητοῦσα ἀπό τό Θεό νά μοῦ στείλη χρήματα γιά τό ταξί. Μέ πολλή συγκίνησι ὁμολογῶ, ὅτι κάθε Σάββατο ἐρχόταν ἄνθρωπος καί μοῦ ἄφηνε τά χρήματα, τά ὁποῖα χρειαζόμουν· 50 δρχ. ἦταν τότε τό ταξί. Ποτέ δέν εἶχα χάσει τήν Ἐκκλησία γι᾽ αὐτό τό λόγο»(ΓΚ, 20).
Καί οἱ περισσότεροι Χριστιανοί κοιμοῦνται τήν Κυριακή τό πρωΐ ἤ πᾶνε ἐκδρομή ἤ γυμνάζονται.

9. Ὁ Ρierre Vachet, καθηγ. Γενικῆς Ἰατρικῆς Παρισίων, ἀναφέρει: «Ὁ στρατηγός de Gaulle στόν τρίτο τόμο τῶν Ἀναμνήσεων ἀπ᾽ τόν Πόλεμο ἄφησε αὐτό τό ἀπόσπασμα, μιά σελίδα γεμάτη ἀπό φιλοσοφικούς στοχασμούς, συγκινητική ποίησι καί ἀκτινοβόλα ἔμπνευσι.
“... Μέσα στό παρκάκι —τό ἔχω γυρίσει δεκαπέντε χιλιάδες φορές— τά δένδρα, ξεγυμνωμένα ἀπ᾽ τό κρύο, δέν ξεχνοῦν νά ξαναπρασινίσουν καί τά λουλούδια τά ὁποῖα φύτεψε ἡ γυναῖκα μου ξαναγεννιοῦνται μετά ἀπ᾽ τό χειμωνιάτικο θάνατό τους. Τά σπίτια τοῦ χωριοῦ εἶναι σκοτεινά. Ἀπό μέσα τους ὅμως βγαίνουν γελαστά ἀγόρια καί κορίτσια. Ὅταν πηγαίνω περίπατο στά γειτονικά δάση, ἡ σκοτεινιά τους μέ γεμίζει νοσταλγία. Μά ξαφνικά, τό κελάηδημα ἑνός πουλιοῦ, οἱ ἀκτίνες τοῦ ἡλίου πού τρυποῦν τό πυκνό φύλλωμα, τό ξάφνιασμα ἑνός λαγοῦ μέ ξαναφέρνουν στή ζωή καί μοῦ θυμίζουν πώς ἡ ζωή, ἀπό τότε πού ἐμφανίσθηκε, δίνει μιά μάχη πάντα κερδοφόρα. Νοιώθω νά γεμίζω ἀπό μιά μυστική ἀγαλλίασι...
Ὅσο γερνῶ, ἡ Φύσι μοῦ γίνεται πιό οἰκεία. Κάθε χρόνο, καί στίς τέσσερεις ἐποχές, πού ἡ καθεμιά τους εἶναι κι ἕνα μάθημα, ἡ φρονιμάδα τῆς φύσεως μέ παρηγορεῖ.
Τήν ἄνοιξι μοῦ τραγουδᾶ: ῾Ὅ,τι κι ἄν συνέβη κάποτε, ἐγώ βρίσκομαι στήν ἀρχή. Ὅλα εἶναι φωτεινά, παρά τίς συννεφιές. Ὅλα νέα, ἀκόμα καί τά αἰωνόβια δένδρα. Ὅλα ὄμορφα, ἀκόμα καί τά χωράφια τά γεμάτα ζιζάνια. Ἡ ἀγάπη γεννᾶ μέσα μου τόσο ἀκτινοβόλες βεβαιότητες πού δέν θά σταματήσουν ποτέ!᾽.
Τό καλοκαίρι μοῦ διακηρύσσει: ῾Τί δόξα ἡ γονιμότητά μου! Μέ μεγάλη προσπάθεια βγαίνει ἀπό μέσα μου ἡ τροφή ὅλων τῶν πλασμάτων.
Ἡ κάθε ζωή ἐξαρτᾶται ἀπ᾽ τή ζεστασιά μου. Αὐτοί οἱ σπόροι, αὐτοί οἱ καρποί, αὐτά τά κοπάδια πού ἀπολαμβάνουν τώρα τόν ἥλιο, εἶναι μιά ἐπιτυχία πού ποτέ δέν θά καταστραφῆ. Τό μέλλον μοῦ ἀνήκει!᾽.
Τό φθινόπωρο ἀναστενάζει: ῾Ὁ στόχος μου πλησιάζει στήν ἐπιτυχία του. Ἔδωσα τά λουλούδια μου, τούς σπόρους μου, τούς καρπούς μου. Τώρα ξανασυγκεντρώνω τίς δυνάμεις μου. Βλέπεις τί ὄμορφο εἶμαι ἀκόμα. Τό φόρεμά μου εἶναι ὁλόχρυσο κάτω ἀπ᾽ τό ἐκθαμβωτικό μου φῶς! Ἀλλοίμονο, οἱ ἄνεμοι καί τά χιόνια γρήγορα θά σκορπίσουν τά στολίδια μου. Ἀλλά μιά μέρα, στό μαδημένο σῶμα μου θά ξανανθίση ἡ νιότη μου!᾽. 
Τό χειμῶνα ἡ κτίσι βαριαναστενάζει: ῾Νά ᾽μαι στεῖρα καί παγωμένη. Πόσα φυτά, ζῶα, πουλιά, τά ὁποῖα γέννησα κι ἀγάπησα, δέν κείτονται νεκρά στό στῆθος μου, πού δέν μπορεῖ πιά νά τά θρέψη, οὔτε νά τά ζεστάνη. Αὐτή εἶναι λοιπόν ἡ μοῖρα; Θά θριαμβεύση γιά πάντα ὁ θάνατος; Ὄχι! Ἤδη κάτω ἀπ᾽ τό ἀκίνητο ἔδαφός μου, μιά μυστική δουλειά ὁλοκληρώνεται. Ἀκίνητη στά βάθη τοῦ σκότους, νοιώθω τόν ὑπέροχο γυρισμό τοῦ φωτός καί τῆς ζωῆς᾽.
Γριά γῆ, φαγωμένη ἀπ᾽ τούς αἰῶνες, κτυπημένη ἀπό βροχές καί καταιγίδες, ἐξαντλημένη ἀπ᾽ τούς θερισμούς, ἀλλά ἕτοιμη, αἰώνια, νά ἑτοιμάσης ὅ,τι χρειάζεται γιά τή συνέχισι τῆς ζωῆς!”»(V, 181).
Ὁ Θεός κρυμμένος στή φύσι.

10. «Δέν ἦταν ξύλου βάρος, τοῦτο τό φορτίο
πού ἔγερνε τούς ὤμους Του.
Ἦταν τό βάρος τῆς κακίας μου.
Τό βάρος τῆς ψευτιᾶς σου.
Τῆς ὑποκρισίας του τό βάρος.
Δέν ἦταν τό βάρος ἑνός σταυροῦ,
ἦταν τό βάρος πολλῶν σταυρῶν,
χιλιάδων σταυρῶν...
ἀόρατων σταυρῶν, ἀόρατων...
Ὅσο ἀόρατη καί μυστική,
εἶναι τίς περισσότερες φορές
ἡ ἁμαρτία... ἡ ἁμαρτία μας»(ΒΦ, 36).

Νέο βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ο Χριστός στον Κόσμο, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Σταμάτα 2019


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΒΙΒΛΙΑ


Νέο βιβλίο: 

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ο Χριστός στον Κόσμο, 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846), 

Σταμάτα 2019

Αποσπάσματα από το βιβλίο:

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ὁ μακαριστός Μητρ. Κισάμου καί Σελίνου κ. Εἰρηναῖος Γαλανάκης ἐπισημαίνει: «Οἱ μαστόροι πού κτίζουν ἕνα σπίτι παίρνουνε πρῶτα τίς καλές καί “προσωπάτες” πέτρες καί προχωροῦν τό κτίριο. Μά ξαφνικά ἕνα μεγάλο κοτρώνι πρέπει κι αὐτό νά κτισθῆ. Το δοκιμάζουν ἀπό δῶ, τό γυρίζουν ἀπ᾽ ἐκεῖ καί στό τέλος γιατί δέν μποροῦν νά τό κτίσουν πάνω στό κτίριο τό βάζουν θεμέλιο καί στήριγμα στίς βάσεις του. Μά ἔτσι κάνουμε κι ἐμεῖς μέ Σένα, Χριστέ μου, μέσα στή ζωή καί στήν Ἱστορία μας. Σέ ἀρνιούμασθε τή μία ἐποχή. Σέ ἀποκρούουμε τήν ἄλλη. Σέ παραπετοῦμε καί Σέ ἀποδοκιμάζουμε, ὥσπου νά ἐξαντλήσουμε ὅλη μας τή μωρία καί κουρασμένοι ἀπ᾽ τά σφάλματά μας νά ἔρθουμε νά Σέ ζητήσουμε γιά νά κτίσουμε πάνω Σου, ὄχι μόνο τήν αἰωνιότητα καί τή σωτηρία μας, ἀλλά κι αὐτή τήν ἐπίγεια στιγμή καί χαρά μας. Δέν ξέρουμε καλά πότε θά ᾽ρθη τούτη ἡ μεγάλη ὥρα καί δέν ξέρουμε ἀκόμη πόσες καρδιές θά προσευχηθοῦν καί θά σταυρωθοῦν γιά τόν ἐρχομό της. Ξέρουμε μόνο πώς θά ᾽ρθη τούτη ἡ μεγάλη Νίκη Σου»(ΚΛ, 50).

* * *

HORS-D’OEUVRE

«Ἕνας φοιτητής ἐξετάζεται προφορικά ἀπό τόν καθηγητή ἱστορίας:
—Πές μου, ποιός ἦταν ὁ νικητής τῆς μάχης τῶν Πυραμίδων;
Ὁ σπουδαστής ὅμως μένει βουβός καί ὁ καθηγητής συνεχίζει:
—Γιά νά σέ βοηθήσω, σοῦ λέω ὅτι ἦταν κάποιος στρατηγός ἀπό τήν Κορσική πού ἔγινε καί αὐτοκράτορας τῶν Γάλλων.
Ὁ φοιτητής ἐξακολουθεῖ νά μένη βουβός.
—Ναπολέων Βοναπάρτης!, φωνάζει ὁ καθηγητής ἔξαλλος.
Ὁ φοιτητής ἀρχίζει νά ἀπομακρύνεται.
—Ποῦ πηγαίνεις, παιδί μου;, τόν ρωτάει ὁ καθηγητής.
Καί ὁ φοιτητής: 
—Συγγνώμη, ἀλλά νόμιζα ὅτι φωνάξατε τόν ἑπόμενο»(Α, 22). Δυστυχῶς ἡ κοινωνία μας σήμερα κοντεύει νά φθάση νά μή γνωρίζη ποιός εἶναι ὁ Χριστός!

• Ὁ Ἅγ. Αὐγουστίνος ζωγραφίζει εὔστοχα τούς σημερινούς κακόπιστους «ἐρευνητές» τοῦ Χριστοῦ: ἄλλα ἀντ᾽ ἄλλων χωρία χρησιμοποιοῦν· καί τό ἀποτέλεσμα; Τραγέλαφος!: «Σάν ἕνας ἄνθρωπος, πού ἀγνοεῖ τελείως τήν πανοπλία καί τά διάφορα μέρη της, ζητοῦσε νά προστατεύση τό κεφάλι του μέ τίς περικνημίδες καί νά προφυλάξη μέ τήν περικεφαλαία τά πόδια του, καί πού θά στενοχωριόταν, γιά τό ὅτι οὔτε οἱ περικνημίδες προσαρμόζονται στό κεφάλι του οὔτε ἡ περικεφαλαία στά πόδια του»(ΑΑ, 51).

• Διαβάζουμε: «Ἕνας κατηγορούμενος δικαζόταν γιά φόνο. Ὑπῆρχαν ἰσχυρά στοιχεῖα πού ἀποδείκνυαν τήν ἐνοχή του, ἀλλά δέν ὑπῆρχε πτῶμα. Στό τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του, ὁ συνήγορος τῆς ὑπερασπίσεως κατέφυγε σ’ ἕνα κόλπο.

—Κυρίες καί κύριοι ἔνορκοι, εἶπε. Σᾶς ἔχω μιά ἔκπληξι —μέσα σ’ ἕνα λεπτό, τό ἄτομο πού θεωρεῖται νεκρό θά μπῆ σ’ αὐτήν ἐδῶ τήν αἴθουσα τοῦ δικαστηρίου.
Κοίταξε πρός τήν πόρτα τῆς αἴθουσας. Οἱ ἔνορκοι, ἔμειναν ἄναυδοι καί ὅλοι τους στράφηκαν νά κοιτάξουν μέ ἀνυπομονησία. Πέρασε ἕνα λεπτό. Δέν συνέβη τίποτε. Τελικά ὁ δικηγόρος εἶπε:
—Ἡ ἀλήθεια εἶναι πώς ἡ εἴσοδος τοῦ νεκροῦ στήν αἴθουσα ἦταν δική μου ἐπινόησι. Ἀλλά ὅλοι σας κοιτάξατε τήν πόρτα μέ ἀγωνία. Ἑπομένως σᾶς θέτω ὅτι ὑπάρχει λογική ἀμφιβολία γιά τό ἄν δολοφονήθηκε κάποιος, καί πρέπει νά ἐπιμείνω ἡ ἐτυμηγορία σας νά εἶναι “ἀθῶος”.
Οἱ ἔνορκοι ἀποσύρθηκαν γιά νά συσκεφθοῦν. Ὕστερα ἀπό λίγα λεπτά, ἐπέστρεψαν καί ἀνακοίνωσαν τήν ἐτυμηγορία “ἔνοχος”.
—Μά πῶς μπορέσατε νά τό κάνετε αὐτό, οὔρλιαξε ὁ δικηγόρος. Θά ἔπρεπε νά εἴχατε κάποιες ἀμφιβολίες. Σᾶς εἶδα ὅλους σας νά κοιτάζετε τήν πόρτα.
Ὁ προϊστάμενος τῶν ἐνόρκων ἀπάντησε:
—Ναί, ἐμεῖς κοιτάξαμε. Ὁ πελάτης σας, ὅμως, ὄχι»(C, 64). Κατά παρόμοιο τρόπο, ὁ συνειδητός ἄθεος δέν γυρνάει πρός τήν Ἐκκλησία νά δῆ ἄν ἐκεῖ ὑπάρχη ὁ Χριστός διότι ξέρει ὅτι αὐτός Τόν σκοτώνει καθημερινῶς μέ τή ζωή του.

* * *

Ὁ Θεός καί ὄχι κάποιος θεός: «Ἰδού ἡ παρθένος ἐν γαστρί ἕξει καί τέξεται υἱόν, καί καλέσουσι τό ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός»(Μθ 1, 23).
• Μεγάλος Θεός ὁ Πατήρ (Δευτ 10, 17· Νεεμ 8, 6· 9, 32· Β´ Ἔσδρ 5, 8· Ἱερ 39, 18), ἀλλά καί ὁ Υἱός: «τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ»(Τίτ 2, 13). 
• Ὁ Χριστός προφήτης σάν τό Μωϋσῆ: «Μωϋσῆς μέν γάρ πρός τούς πατέρας εἶπεν ὅτι προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεός ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατά πάντα ὅσα ἄν λαλήσῃ πρός ὑμᾶς»(Πρξ 3, 22). Ἀλλά, ἐπιπλέον, Θεός: «Πιστόν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν, ὡς καί Μωϋσῆς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. Πλείονος γάρ δόξης οὗτος παρά Μωϋσῆν ἠξίωται, καθ᾿ ὅσον πλείονα τιμήν ἔχει τοῦ οἴκου ὁ κατασκευάσας αὐτόν. Πᾶς γάρ οἶκος κατασκευάζεται ὑπό τινος, ὁ δέ τά πάντα κατασκευάσας Θεός»(Ἑβρ 3, 2-4).
• Γράφει ὁ Ἅγ. Εἰρηναῖος: «Ὁ Υἱός, ἐπειδή ἐρχόταν ἀπό τόν Πατέρα μέ αὐθεντία καί ἐξουσία, ἔλεγε· “Ἐγώ δέ λέγω ὑμῖν”(Μθ 5, 22, 28, 32, 34, 39, 44). Ἐνῶ οἱ δοῦλοι ἔρχονταν ἀπό τόν Κύριο ὡς δοῦλοι, καί γι᾽ αὐτό ἔλεγαν· “Τάδε λέγει Κύριος”(Ἡσ 56, 1)»(ΕΑ, 342). 

* * *

Ἰδού, τώρα, κάτι πού ἀποδίδεται στό Χρυσόστομο: «Ἡ Γραφή ὅλη τήν οἰκονομία (: τό σχέδιο σωτηρίας ὑπό) τοῦ Χριστοῦ τήν ἀποκαλεῖ μυστήριο, ὅπως ὅταν λέη ὁ Παῦλος, “Τό μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν· ἐγώ δέ λέγω εἰς Χριστόν καί εἰς τήν Ἐκκλησίαν”(πρβλ. Ἐφ 5, 32)· καί πάλιν, “Ὁμολογουμένως μέγα ἐστι τό τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅ ἐφανερώθη ἐν σαρκί”(πρβλ. Α´ Τιμ 3, 16)· καί πάλιν, “Κατά ἀποκάλυψιν ἐγνωρίσθη μοι τό μυστήριον, καθώς δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τήν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ”(πρβλ. Ἐφ 3, 3-4)· καί ἀλλοῦ, “Ἐμοί δέ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη εὐαγγελίσασθαι ὑμᾶς τόν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ καί φωτίσαι πάντα”(πρβλ. Ἐφ 3, 8-9)· κάπου ἀλλοῦ “Ἡ οἰκονομία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπό τῶν αἰώνων, νῦν δέ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, οἷς ἠθέλησεν ὁ Θεός γνωρίσαι, τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅ ἐστιν Χριστός, ἡ ἐλπίς τῆς δόξης”(πρβλ. Κολ 1, 25-27). Σφάλλουν λοιπόν οἱ αἱρετικοί πού ὑποβάλλουν τό μυστήριο τοῦ Θεοῦ σέ ἀνθρώπινους λογισμούς· διότι λέγει “Τό μυστήριόν Μου Ἐμοί καί τοῖς ἐμοῖς”(πρβλ. Ἡσ 24, 16). Ποιοί εἶναι δέ τοῦ Θεοῦ; Εἶναι φανερό ὅτι εἶναι οἱ πιστοί. Ὅταν θέλης νά μάθης ἤ νά ἀκούσης κάτι γιά τό Χριστό, μή ρωτήσης τό λογισμό σου, μήν ἐξετάσης σοφό, ἀλλά ρώτησε προφήτη, ρώτησε ἀπόστολο, ἐξέτασε ἄγγελο· καί ἐάν αὐτοί βρεθοῦν σέ ἀπορία, τρέξε πρός τόν Πατέρα»(ΡG 59, 687).

Ἐμεῖς, παράλληλα πρός τόν Πατέρα, ἐπερωτοῦμε καί τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τούς «τοῦ Θεοῦ».

• Καί κάτι, ἀκόμα: Νά μήν εἴμασθε κακοπροαίρετοι ὅπως οἱ τότε Ἰουδαῖοι, ὅπως λέει ὁ Χρυσόστομος: «Πρόσεχε τή διεστραμμένη καί φιλόνεικη διάθεσί τους· διότι ὅταν μέν τούς μιλᾶ καί τούς διδάσκει μέ τά λόγια, Τοῦ λένε, “Τί θαῦμα δείχνεις;”(Ἰω 2, 18), ὅταν δέ, τούς παρέχη τίς ἀποδείξεις μέ τά ἔργα Του, Τοῦ λένε: “Ἐάν ἐσύ εἶσαι ὁ Χριστός, νά μᾶς τό πῆς ξεκάθαρα”(Ἰω 10, 24), ζητώντας λόγια, ἐνῶ βροντοφωνάζουν τά ἔργα· καί ἐνῶ τά λόγια Του τούς τό διδάσκουν, καταφεύγουν στά ἔργα, λαμβάνοντες πάντοτε τήν ἀντίθετι θέσι»(PG 59, 337· βλ. καί: PG 129, 1333).

• Ἀναφέρει καί ὁ Ν. Σωτηρόπουλος: «Οἱ Φαρισαῖοι [καί γενικότερα οἱ Ἰουδαῖοι] εἶπαν μέ ἐγωϊστική ἔμφασι καί καύχησι: “Ἡμεῖς τοῦ Μωϋσέως ἐσμέν μαθηταί. Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωϋσεῖ λελάληκεν ὁ Θεός”(Ἰω 9, 28-29). Λέγοντας οἱ Φαρισαῖοι, ὅτι στό Μωϋσῆ μίλησε ὁ Θεός, τονίζοντας, μάλιστα, τό ὄνομα τοῦ Μωϋσῆ, δέν ἀκριβολογοῦν. Διότι ὁ Θεός δέν μίλησε μόνο στό Μωϋσῆ, ἀλλά καί στούς ἄλλους προφῆτες. Γιά δέ τό Μεσσία περισσότερο καί ἐναργέστερα μίλησε στό Δαυΐδ καί στόν Ἡσαΐα. Ἐπίσης, λέγοντας οἱ Φαρισαῖοι “οἴδαμεν”, γνωρίζουμε, ξέρουμε, δέν ἀνταποκρίνονται πρός τήν ἀλήθεια. Διότι, ὅπως ὁ ἱερός Αὐγουστίνος παρατηρεῖ, “ἄν ἤξεραν, ὅτι ὁ Θεός μίλησε στό Μωϋσῆ, θά ἤξεραν, ἐπίσης, καί τί εἶπε ὁ Θεός στό Μωϋσῆ”. Ὁ Θεός στό Μωϋσῆ καί στούς ἄλλους προφῆτες μίλησε γιά τό Μεσσία. Καί ἄν ἤξεραν οἱ Φαρισαῖοι τίς μεσσιακές προφητεῖες, καί ἐξέταζαν τή διδασκαλία, τά ἔργα καί τή ζωή τοῦ Ἰησοῦ, θά καταλάβαιναν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὅπως ὁ Μωϋσῆς καί οἱ ἄλλοι προφῆτες προεῖπαν, εἶναι πράγματι ὁ Μεσσίας, καί δέν θά ἀπιστοῦσαν, ἀλλά θά πίστευαν σ᾽ Αὐτόν»(Σ2, 121).